Een bronzen vat. - Akan - Ghana

02
dagen
13
uren
15
minuten
08
seconden
Huidig bod
€ 3
Minimumprijs niet bereikt
Dimitri André
Expert
Geselecteerd door Dimitri André

Heeft een postdoctoraal diploma Afrikaanse Studies en 15 jaar ervaring in Afrikaanse kunst.

Geschatte waarde  € 1.400 - € 1.600
RO
€ 3
FR
€ 2

Catawiki Kopersbescherming

Je betaling is veilig bij ons totdat je het object hebt ontvangen.Bekijk details

Trustpilot 4.4 | 145217 reviews

Beoordeeld als "Uitstekend" op Trustpilot.

Het bronzen vat, getiteld ‘A bronze vessel’, is een Akan-werk uit Ghana, verzameld in de Kumasi-regio, en toont een luipaard met een antilope.

AI-gegenereerde samenvatting

Beschrijving van de verkoper

Akan – Ritueel vat in de vorm van een luipaard met een antilope
Ghana, regio Kumasi

Koperlegering met een hoog zinkgehalte, verlorenwasgiettechniek
Hoogte: 18 cm
Lengte: 24 cm
Gewicht: 1,9 kg
Inventarisnr.: CAB21714
Herkomst: Verzameld in de regio Kumasi, Ghana
Voor dit object is geen wetenschappelijk testrapport beschikbaar. De ouderdom en geografische herkomst zijn daarom niet geverifieerd

Beschrijving
Dit uitzonderlijke figuratieve vat van koperlegering is afkomstig uit de Akan-cultuursfeer in het huidige Ghana en werd verzameld in de regio Kumasi, het historische centrum van het Ashanti-koninkrijk. Het toont een krachtig gestileerd luipaard dat een gedode antilope in zijn bek draagt. Op zijn rug staat een bolvormig vat met deksel, waarvan de wanden zijn versierd met in reliëf uitgebeelde krokodillen. Het luipaard heeft een langgerekt lichaam, krachtige poten, een neergeslagen kop met uitpuilende ogen en een staart die bijna ringvormig gekruld is. Talrijke ronde versieringen met reliëfachtige randen bedekken zijn lichaam en symboliseren het kenmerkende vachtpatroon. Het bolvormige vat is via een toelopende hals met het lichaam van het dier verbonden. Op de zijkanten zijn krokodillen afgebeeld met verhoogde rijen schubben, opvallende ogen en zorgvuldig gemodelleerde ledematen. Twee zijdelingse ringgrepen en fijn uitgewerkte, ineengestrengelde en gewelfde versieringen langs de rand van het vat maken het verfijnde ontwerp compleet. Een platte, licht gewelfde deksel sluit het vat af. Aan de binnenzijde is een opmerkelijk figuratief tafereel afgebeeld: een moederluipaard heeft een gedode antilope meegebracht en biedt deze aan haar welpen aan om op te eten. De jonge luipaarden verzamelen zich rond de prooi, terwijl de moeder boven hen staat. Deze voorstelling vormt een aanvulling op het uitwendige jachttafereel met het motief van voeden en zorg. Het oppervlak heeft een warme goudbruine kleur met donkerdere oxidatieplekken, groenige aanslag en duidelijke gebruikssporen. Het van oudsher hoge zinkgehalte draagt bij aan de kenmerkende gouden uitstraling van de koperlegering.

Kunsthistorische analyse
Akan-metaalwerk behoort tot de belangrijkste artistieke tradities van West-Afrika. Naast goudgewichten, insignes van gezag en siervoorwerpen werden rijk versierde vaten vervaardigd die zowel een hoofse als rituele functie konden hebben. Deze werden voornamelijk gemaakt met de verlorenwasgiettechniek, die een verfijnde driedimensionale vormgeving mogelijk maakte. Koperlegeringen bereikten de regio via uitgebreide handelsnetwerken, waarbij de Europese handel vanaf de 15e eeuw een steeds belangrijkere rol speelde. Vooral goudkleurig messing werd gewaardeerd om zijn duurzaamheid en zijn visuele gelijkenis met het prestigieuze goud.

Het luipaard als symbool van koninklijke macht
Binnen de Akan- en Ashanti-cultuur staat het luipaard voor kracht, gezag en koninklijke soevereiniteit. Zijn vermogen om prooien te overmeesteren symboliseert politieke daadkracht en soevereine macht. De afbeelding van het luipaard met een antilope in zijn bek kan dan ook worden geïnterpreteerd als een uitdrukking van superioriteit. Deze symboliek wordt opmerkelijk verdiept door het tafereel aan de binnenzijde van de deksel. Daar verschijnt de moederluipaard niet alleen als een gevaarlijk roofdier, maar ook als een zorgzaam wezen dat haar prooi gebruikt om haar jongen te voeden. De antilope die zij heeft gedood, wordt zo zowel een teken van macht als een voorwaarde om te overleven. Deze tegenstelling biedt ruimte voor een mogelijke interpretatie van ideaal leiderschap, waarbij gezag niet alleen op kracht berust, maar evenzeer op bescherming en verantwoordelijkheid jegens de gemeenschap. De doelbewuste plaatsing van de twee scènes aan de buiten- en binnenzijde van het vat geeft het bovendien een extra narratieve dimensie. Pas wanneer de deksel wordt geopend, wordt de aanvullende beeldboodschap zichtbaar. Dergelijke voorstellingen kunnen verband houden met de spreekwoordelijke traditie van de Akan, waarin dierbeelden sociale en morele denkbeelden overbrengen.

De symboliek van krokodillen
De driedimensionaal weergegeven krokodillen breiden het iconografische programma uit met een ander belangrijk symbolisch dier. Binnen de Akan-kosmologie kunnen krokodillen staan voor aanpassingsvermogen, kracht en bescherming. Doordat ze zowel in het water als op het land leven, kunnen ze ook symbolisch verwijzen naar verschillende levenssferen. In combinatie met het luipaard ontstaat een gelaagde beeldcompositie waarin macht, overleving en natuurkrachten met elkaar verweven lijken.

Rituele functie en kunsthistorische classificatie
Het vat vertoont duidelijke verbanden met de traditie van de zogenoemde kuduo: rijk versierde metalen houders die binnen de Akan-samenleving verbonden waren met prestige, rijkdom en spirituele overtuigingen. Dergelijke objecten konden waardevolle substanties bevatten en werden gebruikt in hoofse of rituele contexten. Dit bronzen vat valt op door de ongebruikelijke combinatie van een volledig driedimensionaal luipaard met een vat op zijn rug. Vooral de verborgen scène aan de binnenzijde van de deksel is opmerkelijk; deze wordt pas zichtbaar wanneer het vat wordt gebruikt. De oude patina en gebruikssporen wijzen op een lange gebruiksgeschiedenis, maar geven op zichzelf geen uitsluitsel over een specifieke rituele functie. De verfijnde giettechniek en de complexe diereniconografie wijzen op het werk van een gespecialiseerde metaalbewerker. Kumasi, Bono Manso en Begho behoorden tot de belangrijkste historische centra van metaalbewerking.

Kunsthistorische beoordeling
Het vat verenigt figuratieve vormgeving, technische precisie en symbolische betekenis. Het unieke ervan ligt in de tegenstelling tussen de jacht en de moederlijke zorg, waardoor kracht en verantwoordelijkheid als onderling verbonden beginselen naar voren komen. De combinatie van luipaard, antilope en krokodillen, evenals de verhalende samenhang tussen de buiten- en binnenzijde, maken dit werk tot een opmerkelijk voorbeeld van figuratieve Akan-metaalkunst.

Bibliografie
Frank Willett, *African Art: An Introduction*, 1971. Vergelijkbare voorbeelden van Akan-metaalwerk zijn onder meer te vinden in het British Museum in Londen, het Musée du quai Branly – Jacques Chirac in Parijs en het Nationaal Museum van Ghana in Accra.


Auteursrecht en wetenschappelijke documentatie
Een deel van de informatie en foto’s is met behulp van kunstmatige intelligentie gegenereerd en is gebaseerd op gepubliceerde bronnen op het gebied van etnografie, archeologie en kunstgeschiedenis. Originele teksten en foto’s kunnen auteursrechtelijk beschermd zijn. Alle rechten blijven voorbehouden aan de respectieve rechthebbenden.

Catawiki verstrekt geen certificaten van echtheid voor traditionele of oude Afrikaanse kunstobjecten. Volgens onze voorwaarden en de richtlijnen voor het aanbieden van traditionele Afrikaanse kunst moeten verkopers nauwkeurige en volledige informatie verstrekken over de echtheid, herkomst en wettelijke oorsprong van hun objecten en, waar van toepassing, ondersteunende documentatie. De richtlijnen vereisen niet dat dergelijke documentatie in alle gevallen de vorm heeft van een onafhankelijk afgegeven certificaat van echtheid.

Wanneer een verkoper een zelf opgesteld certificaat of een verklaring over de echtheid verstrekt, betreft dit de eigen verklaring van de verkoper. Dit mag niet worden opgevat als onafhankelijke certificering door een derde partij of als certificering door Catawiki. Als in de aanbieding uitdrukkelijk staat vermeld dat het object met een certificaat van echtheid wordt geleverd, wordt van de verkoper verwacht dat deze het beschreven document verstrekt.

De experts van Catawiki voeren een virtuele beoordeling uit op basis van de informatie, foto’s, herkomstgegevens en ondersteunende documentatie die tijdens het aanbiedingsproces zijn verstrekt. Toelating van een traditioneel of oud Afrikaans kunstobject tot de veiling houdt geen onafhankelijke authenticatie of certificering door Catawiki in. Evenmin betekent dit dat de expert van Catawiki het object fysiek of wetenschappelijk heeft geauthenticeerd, de patina heeft geanalyseerd of het object heeft gedateerd. Volgens onze voorwaarden en de richtlijnen voor het aanbieden van traditionele Afrikaanse kunst blijft de verkoper verantwoordelijk voor de juistheid, wettigheid, herkomst en echtheid van het object en van de verstrekte informatie.

De verkoper stelt zich voor

De betrokkenheid van Wolfgang Jaenicke bij Afrikaanse kunst begon niet op het veld of in de markt, maar in een stillere, meer inward ruimte—onder papieren, boeken en objecten die van zijn vader waren. Het archief over Duitsland’s voormalige koloniën was niet bedoeld om één verhaal te vertellen; het suggereerde vele. Het nodigt uit tot kritisch onderzoek in plaats van tot verering, en het leerde Jaenicke al vroeg dat objecten nooit stil zijn. Ze dragen tijd in zich—breuk en continuïteit in dezelfde vorm—en ze vragen om net zo zorgvuldig gelezen te worden als teksten. Al meer dan een kwarteeuw werkt Jaenicke als verzamelaar, handelaar en tussenpersoon, hoewel geen van deze termen de aard van zijn praktijk volledig vangt. Wat vroeger te veelloos onder de noemer “Tribal Art” werd gegroepeerd, lijkt hem nooit als een verzegelde of historische categorie voor te komen. Het is veeleer een set levende tradities, voortdurend in onderhandeling met het heden. Zijn academische opleiding—in ethnologie, kunstgeschiedenis en vergelijkende wetgeving—bracht een grammatica voort. De taal zelf leerde hij elders. In Mali, Kameroen, Cô te d’Ivoire, Burkina Faso, Togo en Ghana ontstond kennis langzaam, door herhaalde ontmoetingen die uitmondden in relaties, en door vertrouwen opgebouwd niet in één keer maar over jaren. Mali werd het zwaartepunt van deze ervaring. Tussen 2002 en 2012 woonde en werkte Jaenicke in Bamako en Ségou, waar hij Tribalartforum runt, een galerie met uitzicht op de Niger. De ruimte verzette zich tegen een eenvoudige chronologie. Beelden en keramiek deelden de kamer met fotografie, en werken van Malick Sidibé—beelden van jonge Maliërs in de jaren 70, zelfverzekerd en uitbundig—hingen naast oudere rituele vormen. Het effect was niet nostalgisch maar verduidelijkend: verleden en heden schrapten elkaar niet uit; ze scherpten elkaar aan. De oorlog van 2012 maakte aan het einde abrupt een eind aan dit hoofdstuk, zoals oorlogen geneigd zijn te doen. Maar het werkte het werk niet op. Samen met Aguibou Kamaté hergroepeerde Jaenicke zich in Lomé, dichter bij de plaatsen waar veel van de objecten vandaan komen en bij de routes die ze blijven afleggen. Sinds 2018 is Berlijn een ander punt op deze kaart geworden. Galerie Wolfgang Jaenicke opereert nu tegenover het Charlottenburg-paleis, ondersteund door een klein team specialisten. De focus ligt met name op West-Afrikaanse bronzen en terra cotta’s—materialen gevormd door aarde en vuur, en door vormen van herinnering die niet gemakkelijk te vertalen zijn. Wat Jaenickes praktijk onderscheidt, is niet alleen zijn geografische bereik maar ook zijn innerlijke spanning. Veldwerk wordt gecombineerd met onderzoek naar herkomst; handel wordt gezien als onlosmakelijk verbonden met verantwoordelijkheid. In samenwerking met musea en wetenschappelijke initiatieven wordt circulatie niet gedefinieerd als uitbuiting maar als een ethisch proces dat onafgemaakt blijft. Doel is niet om objecten uit de wereld te verwijderen en af te sluiten, maar om ze leesbaar te houden binnen die wereld—om ze te laten blijven spreken, zelfs terwijl de voorwaarden van hun spraak veranderen. ------------ Galerie Wolfgang Jaenicke is een Berlijnse galerie die zich heeft gespecialiseerd in West-Afrikaanse beeldhouwkunst, bronzen, terra cotta’s, maskers en hedendaagse Afrikaanse kunst. Het wordt geleid door Wolfgang Jaenicke, wiens werk verzamelaar, handelaar, onderzoek naar herkomst, veldwerk en archiefdocumentatie combineert. Volgens het eigen relaas van de galerie studeerde Jaenicke ethnologie, kunstgeschiedenis en vergelijkende wetgeving en heeft hij meer dan vijfentwintig jaar in het veld van Afrikaanse kunst gewerkt. Zijn activiteiten ontwikkelden zich door langdurige betrokkenheid in onder meer Mali, Kameroen, Côte d’Ivoire, Burkina Faso, Ghana en Togo. In plaats van Afrikaanse kunst te presenteren als een gesloten historische categorie, beschrijft hij het als een voortdurende culturele traditie gevormd door levende gemeenschappen en veranderende historische contexten. Een bijzonder belangrijke fase in zijn carrière speelde zich af in Mali, waar hij tussen circa 2002 en 2012 in Bamako en Ségou woonde en werkte. Daar runde hij Tribalartforum, een galerie die historische Afrikaanse sculptuur combineerde met hedendaagse Afrikaanse fotografie, waaronder werken van Malick Sidibé. De politieke en militaire crisis in Mali in 2012 leidde tot de sluiting van deze fase van activiteit. Later werkte hij, samen met Aguibou Kamaté, verder vanuit Lomé, Togo, voordat hij een galerie-presence in Berlijn bij Charlottenburg-paleis vestigde. De galerie legt bijzondere nadruk op West-Afrikaanse bronzen, terra cotta’s, werk gerelateerd aan Benin en Ife, Nok-beeldhouwwerk, Dogon-kunst, Baule-beelden, Senufo-objecten en Yoruba-materiaal. Een kenmerkend aspect van Jaenickes publieke positie is zijn herhaalde nadruk op transparantie van herkomst en restituti debatten. In verschillende gepubliceerde objectverslagen bespreekt de galerie expliciet kwesties rond exportdocumentatie, UNESCO-conventies, eigendomsgeschiedenissen en communicatie met wetenschappers en restituti-onderzoekers. Deze verklaringen weerspiegelen bredere hedendaagse debatten over de circulatie van Afrikaans cultureel erfgoed, legaliteit, verzamelgeschiedenis en museale verwerving. De galerie behoudt uitgebreide online archieven en catalogi met honderden Afrikaanse objecten, waaronder Benin- en Ife-bronzen, Nok-terra cotta’s, Dogon-beelden, Baule-figuren, Fon-objecten, Moba-figuren en ander West-Afrikaans materiaal. Voor onderzoekers die geïnteresseerd zijn in de geschiedenis van de Afrikaanse kunsthandel vertegenwoordigt Jaenicke een latere generatie handelaren in vergelijking met figuren zoals John J. Klejman. Terwijl Klejman behoorde tot de postoorlogse New York-markt van de jaren 1950–1970, is Jaenickes werk gevormd door hedendaagse zorgen met velddocumentatie, onderzoek naar herkomst, restitutiediscussies, digitale archieven en directe betrokkenheid bij West-Afrikaanse netwerken en kunstenaars. Deze tekst is gebaseerd op AI-informatie
Vertaald door Google Translate

Akan – Ritueel vat in de vorm van een luipaard met een antilope
Ghana, regio Kumasi

Koperlegering met een hoog zinkgehalte, verlorenwasgiettechniek
Hoogte: 18 cm
Lengte: 24 cm
Gewicht: 1,9 kg
Inventarisnr.: CAB21714
Herkomst: Verzameld in de regio Kumasi, Ghana
Voor dit object is geen wetenschappelijk testrapport beschikbaar. De ouderdom en geografische herkomst zijn daarom niet geverifieerd

Beschrijving
Dit uitzonderlijke figuratieve vat van koperlegering is afkomstig uit de Akan-cultuursfeer in het huidige Ghana en werd verzameld in de regio Kumasi, het historische centrum van het Ashanti-koninkrijk. Het toont een krachtig gestileerd luipaard dat een gedode antilope in zijn bek draagt. Op zijn rug staat een bolvormig vat met deksel, waarvan de wanden zijn versierd met in reliëf uitgebeelde krokodillen. Het luipaard heeft een langgerekt lichaam, krachtige poten, een neergeslagen kop met uitpuilende ogen en een staart die bijna ringvormig gekruld is. Talrijke ronde versieringen met reliëfachtige randen bedekken zijn lichaam en symboliseren het kenmerkende vachtpatroon. Het bolvormige vat is via een toelopende hals met het lichaam van het dier verbonden. Op de zijkanten zijn krokodillen afgebeeld met verhoogde rijen schubben, opvallende ogen en zorgvuldig gemodelleerde ledematen. Twee zijdelingse ringgrepen en fijn uitgewerkte, ineengestrengelde en gewelfde versieringen langs de rand van het vat maken het verfijnde ontwerp compleet. Een platte, licht gewelfde deksel sluit het vat af. Aan de binnenzijde is een opmerkelijk figuratief tafereel afgebeeld: een moederluipaard heeft een gedode antilope meegebracht en biedt deze aan haar welpen aan om op te eten. De jonge luipaarden verzamelen zich rond de prooi, terwijl de moeder boven hen staat. Deze voorstelling vormt een aanvulling op het uitwendige jachttafereel met het motief van voeden en zorg. Het oppervlak heeft een warme goudbruine kleur met donkerdere oxidatieplekken, groenige aanslag en duidelijke gebruikssporen. Het van oudsher hoge zinkgehalte draagt bij aan de kenmerkende gouden uitstraling van de koperlegering.

Kunsthistorische analyse
Akan-metaalwerk behoort tot de belangrijkste artistieke tradities van West-Afrika. Naast goudgewichten, insignes van gezag en siervoorwerpen werden rijk versierde vaten vervaardigd die zowel een hoofse als rituele functie konden hebben. Deze werden voornamelijk gemaakt met de verlorenwasgiettechniek, die een verfijnde driedimensionale vormgeving mogelijk maakte. Koperlegeringen bereikten de regio via uitgebreide handelsnetwerken, waarbij de Europese handel vanaf de 15e eeuw een steeds belangrijkere rol speelde. Vooral goudkleurig messing werd gewaardeerd om zijn duurzaamheid en zijn visuele gelijkenis met het prestigieuze goud.

Het luipaard als symbool van koninklijke macht
Binnen de Akan- en Ashanti-cultuur staat het luipaard voor kracht, gezag en koninklijke soevereiniteit. Zijn vermogen om prooien te overmeesteren symboliseert politieke daadkracht en soevereine macht. De afbeelding van het luipaard met een antilope in zijn bek kan dan ook worden geïnterpreteerd als een uitdrukking van superioriteit. Deze symboliek wordt opmerkelijk verdiept door het tafereel aan de binnenzijde van de deksel. Daar verschijnt de moederluipaard niet alleen als een gevaarlijk roofdier, maar ook als een zorgzaam wezen dat haar prooi gebruikt om haar jongen te voeden. De antilope die zij heeft gedood, wordt zo zowel een teken van macht als een voorwaarde om te overleven. Deze tegenstelling biedt ruimte voor een mogelijke interpretatie van ideaal leiderschap, waarbij gezag niet alleen op kracht berust, maar evenzeer op bescherming en verantwoordelijkheid jegens de gemeenschap. De doelbewuste plaatsing van de twee scènes aan de buiten- en binnenzijde van het vat geeft het bovendien een extra narratieve dimensie. Pas wanneer de deksel wordt geopend, wordt de aanvullende beeldboodschap zichtbaar. Dergelijke voorstellingen kunnen verband houden met de spreekwoordelijke traditie van de Akan, waarin dierbeelden sociale en morele denkbeelden overbrengen.

De symboliek van krokodillen
De driedimensionaal weergegeven krokodillen breiden het iconografische programma uit met een ander belangrijk symbolisch dier. Binnen de Akan-kosmologie kunnen krokodillen staan voor aanpassingsvermogen, kracht en bescherming. Doordat ze zowel in het water als op het land leven, kunnen ze ook symbolisch verwijzen naar verschillende levenssferen. In combinatie met het luipaard ontstaat een gelaagde beeldcompositie waarin macht, overleving en natuurkrachten met elkaar verweven lijken.

Rituele functie en kunsthistorische classificatie
Het vat vertoont duidelijke verbanden met de traditie van de zogenoemde kuduo: rijk versierde metalen houders die binnen de Akan-samenleving verbonden waren met prestige, rijkdom en spirituele overtuigingen. Dergelijke objecten konden waardevolle substanties bevatten en werden gebruikt in hoofse of rituele contexten. Dit bronzen vat valt op door de ongebruikelijke combinatie van een volledig driedimensionaal luipaard met een vat op zijn rug. Vooral de verborgen scène aan de binnenzijde van de deksel is opmerkelijk; deze wordt pas zichtbaar wanneer het vat wordt gebruikt. De oude patina en gebruikssporen wijzen op een lange gebruiksgeschiedenis, maar geven op zichzelf geen uitsluitsel over een specifieke rituele functie. De verfijnde giettechniek en de complexe diereniconografie wijzen op het werk van een gespecialiseerde metaalbewerker. Kumasi, Bono Manso en Begho behoorden tot de belangrijkste historische centra van metaalbewerking.

Kunsthistorische beoordeling
Het vat verenigt figuratieve vormgeving, technische precisie en symbolische betekenis. Het unieke ervan ligt in de tegenstelling tussen de jacht en de moederlijke zorg, waardoor kracht en verantwoordelijkheid als onderling verbonden beginselen naar voren komen. De combinatie van luipaard, antilope en krokodillen, evenals de verhalende samenhang tussen de buiten- en binnenzijde, maken dit werk tot een opmerkelijk voorbeeld van figuratieve Akan-metaalkunst.

Bibliografie
Frank Willett, *African Art: An Introduction*, 1971. Vergelijkbare voorbeelden van Akan-metaalwerk zijn onder meer te vinden in het British Museum in Londen, het Musée du quai Branly – Jacques Chirac in Parijs en het Nationaal Museum van Ghana in Accra.


Auteursrecht en wetenschappelijke documentatie
Een deel van de informatie en foto’s is met behulp van kunstmatige intelligentie gegenereerd en is gebaseerd op gepubliceerde bronnen op het gebied van etnografie, archeologie en kunstgeschiedenis. Originele teksten en foto’s kunnen auteursrechtelijk beschermd zijn. Alle rechten blijven voorbehouden aan de respectieve rechthebbenden.

Catawiki verstrekt geen certificaten van echtheid voor traditionele of oude Afrikaanse kunstobjecten. Volgens onze voorwaarden en de richtlijnen voor het aanbieden van traditionele Afrikaanse kunst moeten verkopers nauwkeurige en volledige informatie verstrekken over de echtheid, herkomst en wettelijke oorsprong van hun objecten en, waar van toepassing, ondersteunende documentatie. De richtlijnen vereisen niet dat dergelijke documentatie in alle gevallen de vorm heeft van een onafhankelijk afgegeven certificaat van echtheid.

Wanneer een verkoper een zelf opgesteld certificaat of een verklaring over de echtheid verstrekt, betreft dit de eigen verklaring van de verkoper. Dit mag niet worden opgevat als onafhankelijke certificering door een derde partij of als certificering door Catawiki. Als in de aanbieding uitdrukkelijk staat vermeld dat het object met een certificaat van echtheid wordt geleverd, wordt van de verkoper verwacht dat deze het beschreven document verstrekt.

De experts van Catawiki voeren een virtuele beoordeling uit op basis van de informatie, foto’s, herkomstgegevens en ondersteunende documentatie die tijdens het aanbiedingsproces zijn verstrekt. Toelating van een traditioneel of oud Afrikaans kunstobject tot de veiling houdt geen onafhankelijke authenticatie of certificering door Catawiki in. Evenmin betekent dit dat de expert van Catawiki het object fysiek of wetenschappelijk heeft geauthenticeerd, de patina heeft geanalyseerd of het object heeft gedateerd. Volgens onze voorwaarden en de richtlijnen voor het aanbieden van traditionele Afrikaanse kunst blijft de verkoper verantwoordelijk voor de juistheid, wettigheid, herkomst en echtheid van het object en van de verstrekte informatie.

De verkoper stelt zich voor

De betrokkenheid van Wolfgang Jaenicke bij Afrikaanse kunst begon niet op het veld of in de markt, maar in een stillere, meer inward ruimte—onder papieren, boeken en objecten die van zijn vader waren. Het archief over Duitsland’s voormalige koloniën was niet bedoeld om één verhaal te vertellen; het suggereerde vele. Het nodigt uit tot kritisch onderzoek in plaats van tot verering, en het leerde Jaenicke al vroeg dat objecten nooit stil zijn. Ze dragen tijd in zich—breuk en continuïteit in dezelfde vorm—en ze vragen om net zo zorgvuldig gelezen te worden als teksten. Al meer dan een kwarteeuw werkt Jaenicke als verzamelaar, handelaar en tussenpersoon, hoewel geen van deze termen de aard van zijn praktijk volledig vangt. Wat vroeger te veelloos onder de noemer “Tribal Art” werd gegroepeerd, lijkt hem nooit als een verzegelde of historische categorie voor te komen. Het is veeleer een set levende tradities, voortdurend in onderhandeling met het heden. Zijn academische opleiding—in ethnologie, kunstgeschiedenis en vergelijkende wetgeving—bracht een grammatica voort. De taal zelf leerde hij elders. In Mali, Kameroen, Cô te d’Ivoire, Burkina Faso, Togo en Ghana ontstond kennis langzaam, door herhaalde ontmoetingen die uitmondden in relaties, en door vertrouwen opgebouwd niet in één keer maar over jaren. Mali werd het zwaartepunt van deze ervaring. Tussen 2002 en 2012 woonde en werkte Jaenicke in Bamako en Ségou, waar hij Tribalartforum runt, een galerie met uitzicht op de Niger. De ruimte verzette zich tegen een eenvoudige chronologie. Beelden en keramiek deelden de kamer met fotografie, en werken van Malick Sidibé—beelden van jonge Maliërs in de jaren 70, zelfverzekerd en uitbundig—hingen naast oudere rituele vormen. Het effect was niet nostalgisch maar verduidelijkend: verleden en heden schrapten elkaar niet uit; ze scherpten elkaar aan. De oorlog van 2012 maakte aan het einde abrupt een eind aan dit hoofdstuk, zoals oorlogen geneigd zijn te doen. Maar het werkte het werk niet op. Samen met Aguibou Kamaté hergroepeerde Jaenicke zich in Lomé, dichter bij de plaatsen waar veel van de objecten vandaan komen en bij de routes die ze blijven afleggen. Sinds 2018 is Berlijn een ander punt op deze kaart geworden. Galerie Wolfgang Jaenicke opereert nu tegenover het Charlottenburg-paleis, ondersteund door een klein team specialisten. De focus ligt met name op West-Afrikaanse bronzen en terra cotta’s—materialen gevormd door aarde en vuur, en door vormen van herinnering die niet gemakkelijk te vertalen zijn. Wat Jaenickes praktijk onderscheidt, is niet alleen zijn geografische bereik maar ook zijn innerlijke spanning. Veldwerk wordt gecombineerd met onderzoek naar herkomst; handel wordt gezien als onlosmakelijk verbonden met verantwoordelijkheid. In samenwerking met musea en wetenschappelijke initiatieven wordt circulatie niet gedefinieerd als uitbuiting maar als een ethisch proces dat onafgemaakt blijft. Doel is niet om objecten uit de wereld te verwijderen en af te sluiten, maar om ze leesbaar te houden binnen die wereld—om ze te laten blijven spreken, zelfs terwijl de voorwaarden van hun spraak veranderen. ------------ Galerie Wolfgang Jaenicke is een Berlijnse galerie die zich heeft gespecialiseerd in West-Afrikaanse beeldhouwkunst, bronzen, terra cotta’s, maskers en hedendaagse Afrikaanse kunst. Het wordt geleid door Wolfgang Jaenicke, wiens werk verzamelaar, handelaar, onderzoek naar herkomst, veldwerk en archiefdocumentatie combineert. Volgens het eigen relaas van de galerie studeerde Jaenicke ethnologie, kunstgeschiedenis en vergelijkende wetgeving en heeft hij meer dan vijfentwintig jaar in het veld van Afrikaanse kunst gewerkt. Zijn activiteiten ontwikkelden zich door langdurige betrokkenheid in onder meer Mali, Kameroen, Côte d’Ivoire, Burkina Faso, Ghana en Togo. In plaats van Afrikaanse kunst te presenteren als een gesloten historische categorie, beschrijft hij het als een voortdurende culturele traditie gevormd door levende gemeenschappen en veranderende historische contexten. Een bijzonder belangrijke fase in zijn carrière speelde zich af in Mali, waar hij tussen circa 2002 en 2012 in Bamako en Ségou woonde en werkte. Daar runde hij Tribalartforum, een galerie die historische Afrikaanse sculptuur combineerde met hedendaagse Afrikaanse fotografie, waaronder werken van Malick Sidibé. De politieke en militaire crisis in Mali in 2012 leidde tot de sluiting van deze fase van activiteit. Later werkte hij, samen met Aguibou Kamaté, verder vanuit Lomé, Togo, voordat hij een galerie-presence in Berlijn bij Charlottenburg-paleis vestigde. De galerie legt bijzondere nadruk op West-Afrikaanse bronzen, terra cotta’s, werk gerelateerd aan Benin en Ife, Nok-beeldhouwwerk, Dogon-kunst, Baule-beelden, Senufo-objecten en Yoruba-materiaal. Een kenmerkend aspect van Jaenickes publieke positie is zijn herhaalde nadruk op transparantie van herkomst en restituti debatten. In verschillende gepubliceerde objectverslagen bespreekt de galerie expliciet kwesties rond exportdocumentatie, UNESCO-conventies, eigendomsgeschiedenissen en communicatie met wetenschappers en restituti-onderzoekers. Deze verklaringen weerspiegelen bredere hedendaagse debatten over de circulatie van Afrikaans cultureel erfgoed, legaliteit, verzamelgeschiedenis en museale verwerving. De galerie behoudt uitgebreide online archieven en catalogi met honderden Afrikaanse objecten, waaronder Benin- en Ife-bronzen, Nok-terra cotta’s, Dogon-beelden, Baule-figuren, Fon-objecten, Moba-figuren en ander West-Afrikaans materiaal. Voor onderzoekers die geïnteresseerd zijn in de geschiedenis van de Afrikaanse kunsthandel vertegenwoordigt Jaenicke een latere generatie handelaren in vergelijking met figuren zoals John J. Klejman. Terwijl Klejman behoorde tot de postoorlogse New York-markt van de jaren 1950–1970, is Jaenickes werk gevormd door hedendaagse zorgen met velddocumentatie, onderzoek naar herkomst, restitutiediscussies, digitale archieven en directe betrokkenheid bij West-Afrikaanse netwerken en kunstenaars. Deze tekst is gebaseerd op AI-informatie
Vertaald door Google Translate

Details

Etnische groep / cultuur
Akan
Land van herkomst
Ghana
Materiaal
Brons
Sold with stand
Nee
Staat
Redelijke staat
Titel van het kunstwerk
A bronze vessel
Hoogte
18 cm
Diepte
24 cm
Gewicht
1,9 kg
Verkocht door
DuitslandGeverifieerd
6993
Objecten verkocht
99,22%
protop

Rechtliche Informationen des Verkäufers

Unternehmen:
Jaenicke Njoya GmbH
Repräsentant:
Wolfgang Jaenicke
Adresse:
Jaenicke Njoya GmbH
Klausenerplatz 7
14059 Berlin
GERMANY
Telefonnummer:
+493033951033
Email:
w.jaenicke@jaenicke-njoya.com
USt-IdNr.:
DE241193499

AGB

AGB des Verkäufers. Mit einem Gebot auf dieses Los akzeptieren Sie ebenfalls die AGB des Verkäufers.

Widerrufsbelehrung

  • Frist: 14 Tage sowie gemäß den hier angegebenen Bedingungen
  • Rücksendkosten: Käufer trägt die unmittelbaren Kosten der Rücksendung der Ware
  • Vollständige Widerrufsbelehrung

Vergelijkbare objecten

  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​

Voor jou in

Afrikaanse en tribale kunst

  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​