Anton Kaestner - #108 - XL - " Cantique #2 ".

#108 - XL - " Cantique #2 ".
Uniek stuk, origineel kunstwerk van Anton Kaestner, rechtstreeks uit het atelier in Parijs.
Een van mijn favoriete schilderijen van 2024 - https://antonkaestner.com/collections/best-of-2024/BO24

Spuitacrylverf op plexiglasplaat van 3 mm (UV-bestendig).
Transparantie op print.
Dit schilderij is geen afdruk. Het is een origineel kunstwerk dat in meerdere lagen is geschilderd en waarvan de unieke glanzende afwerking, vergelijkbaar met het aanbrengen van hars, een bijzonder effect geeft.

Afmetingen: Inch 34,2 * 24,2 * 0,12 / 87 * 61,5 * 0,3 cm zonder lijst.
Dit schilderij wordt zonder lijst geleverd.
Een kwaliteitslijst van het Duitse merk Nielsen in aluminium, model 34 of 34N (Inch 0,23 * 1,38 / 0,6 * 3,5 cm), wordt aanbevolen en kan bij verzending worden geleverd tegen een meerprijs van € 150.

Het werk is aan de achterkant gesigneerd.
Er wordt een certificaat van echtheid bijgevoegd.
De levering is verzekerd.

Anton Kaestner is een Zwitserse schilder, beeldhouwer en schrijver, gevestigd in Parijs. Zijn werken worden overal in Europa tentoongesteld, in Zwitserland, Dubai en Japan. Meer informatie en keuze op www.antonkaestner.com.

Volgende solotentoonstelling - Genève, januari 2027.


"Biografie

Ik ben geboren in Genève, Zwitserland, en groeide op omringd door de natuurlijke schoonheid en culturele rijkdom van mijn thuisland. Creativiteit werd in mijn familie gewaardeerd. Het was mijn inmiddels overleden grootvader, ambachtsman en kunstenaar, wiens invloed de kiem plantte voor wat uiteindelijk de passie van mijn leven zou worden.
In 1993 begon ik in mijn vrije tijd te schilderen en experimenteerde ik met talloze acrylverven in notitieboeken van A4- en later A3-formaat. Aanvankelijk voelde ik me aangetrokken tot non-figuratieve schilderkunst en abstract expressionisme. Na verloop van tijd ontwikkelde ik, hoewel ik mezelf als atheïst beschouw, ook een voorliefde voor spiritueel materiaal, omdat dit aansloot bij mijn verkenning van het menselijk bestaan, melancholie en de diepere waarheden van de natuur en het leven.
Toch was de weg naar het kunstenaarschap niet meteen afgelegd.
Meer dan drie decennia lang had ik een internationale carrière in het bedrijfsleven, die me de hele wereld over bracht: van de Verenigde Staten tot Marokko en België, en door Azië en Frankrijk. Mijn reizen verbreedden mijn perspectief en brachten me in aanraking met uiteenlopende culturele invloeden. Waar ik ook kwam, verdiepte ik me in de lokale kunstscènes en liet ik me inspireren door de creatieve energie van elke plek.
Ondanks de aandacht die mijn carrière in het bedrijfsleven opeiste, maakte kunst altijd deel van mij uit en sluimerde ze zachtjes onder de oppervlakte. Bijna 30 jaar lang werd schilderen voor mij een vorm van geheime meditatie—een manier om me los te maken van de wereld en me op mijn innerlijke zelf te richten.
Ik heb altijd enorm veel voldoening gevonden in het schilderen. Elk nieuw werk is een reis waarin ik mijn creativiteit kan testen, nieuwe technieken kan verkennen en echte ervaringen kan beleven. Met mijn kunst hoopte ik anderen altijd een oprechte ontmoeting met schoonheid te bieden, een kans om de wereld vanuit een ander perspectief te bekijken en stil te staan bij hun eigen leven.
In 2021, na mijn pensioen uit het bedrijfsleven, heb ik me volledig aan het schilderen gewijd. Ik vestigde mijn atelier in Parijs en begon me geheel aan mijn kunst te wijden. Eind 2023 begon ik mijn openbare carrière als kunstenaar en tot mijn verbazing kreeg mijn werk al snel erkenning en vond het een plek in privécollecties overal in Europa, vooral in Frankrijk, Portugal, Duitsland en Nederland.


Artistiek cv

Mijn eerste solotentoonstelling, "Échos", die eind 2024 in Parijs plaatsvond, liet een onderscheidende benadering van kunst zien, los van traditionele schildertechnieken: ik schilder met acrylverf, metallic pigmenten en spuitverf op de achterkant van gerecycled geëxtrudeerd plexiglas, een licht, glad en glanzend, maar soms kwetsbaar oppervlak.
Door dit proces kan ik het werk niet zien terwijl het ontstaat. Tijdens het proces krijg ik geen visuele feedback en heb ik geen controle—iets wat ik juist verwelkom. Ik laat “willekeurige experimenten” -alles mag om de rede kort te sluiten !- de uitkomst sturen, evenals de lagen en spiegeleffecten die ik creëer, en laat ruimte voor onthulling en ontdekking wanneer het werk uiteindelijk zichtbaar wordt. Deze benadering, die verwant is aan het proces van onthulling en fixatie in de fotografie, is uitdagend en bevrijdend. De compositie wordt verrijkt door lagen en transparanties, terwijl elk werk toch een “ascetisch” karakter behoudt: ik ben tevreden wanneer ik “onherleidbare noodzakelijkheden” herken, oftewel wat we waarschijnlijk ontdekken wanneer we in stilte en licht tot stilstand komen.
Ik houd mijn werkwijze bewust eenvoudig. Geen “emotie” of “theoretische opvatting”, maar de ervaring van het bestaan. Geen “snelle consumptie” of “intellectualisering / intellectueel bezit”, maar verruiming van het bewustzijn en verkenning van de werkelijkheid, van haar zichtbare en onzichtbare verhalen: mijn kunst is een zoektocht naar “leven in het hart van het leven”, naar “le vif”, zoals de Franse meester van de sciencefiction Alain Damasio het zou zeggen.
Hoewel mijn werk soms de transparantie en lichtsterkte van glas-in-lood kan oproepen, blijft het vrijwel geheel abstract. Bovendien geeft plexiglas het schilderij een glinsterende huid waarin je je eigen silhouet kunt zien, dat voor elke nieuwe kijker anders is. Elk werk fungeert als een discrete spiegel: het leeft, het verandert, het kijkt.
De wisselwerking tussen licht, kleur en textuur, en ook de ontbrekende delen, vraagt alleen om inlevingsvermogen. Hopelijk moedigt het spel tussen “details van dichtbij” en “afstand voor het geheel” kijkers aan om hun eigen introspectieve reizen te maken.
Ik beweer niet alle antwoorden te hebben en wil bescheiden blijven over wat er bereikt kan worden. Ik vind eenvoudigweg voldoening in het voortdurende proces van vragen stellen en groeien. Elke nieuwe creatie is een confrontatie met mijn grenzen, die me ertoe aanzet mijn vaardigheden te verfijnen en verder te verkennen waartoe ik in staat ben. Schilderen is voor mij dagelijks vakmanschap, een verkenning, een manier om betekenisvolle gesprekken op gang te brengen.

Zoals Jean Bazaine zou zeggen: "De dagelijkse beoefening vergroot de passie voor het kijken."

Anton Kaestner