Anton Kaestner - #525 - XL - " Cabo Polonio ".

#525 - XL - " Cabo Polonio ".
Uniek exemplaar, origineel werk van Anton Kaestner, rechtstreeks uit zijn Parijse atelier.

Spuitbusacryl op plexiglasplaat van 3 mm (UV-bestendig).
Dit schilderij is geen reproductie. Het is een origineel werk, in meerdere lagen geschilderd, met een unieke glanzende "glossy" afwerking die doet denken aan een laag hars.

Afmetingen: Inch 34,2 * 24,2 * 0,12 / 87 * 61,5 * 0,3 cm zonder lijst.
Dit schilderij wordt zonder lijst geleverd.
Een hoogwaardige aluminium lijst van het Duitse merk Nielsen, type 34 of 34N (Inch 0,23 * 1,38 / 0,6 * 3,5 cm), wordt aanbevolen en is beschikbaar bij verzending tegen een meerprijs van 150€.

Het werk is op de achterkant gesigneerd.
Er wordt een Certificaat van Echtheid bijgeleverd.
De levering is verzekerd.

Anton Kaestner is een Zwitserse schilder, beeldhouwer en auteur, gevestigd in Parijs. Zijn werken worden tentoongesteld in heel Europa, in Zwitserland, Dubai en Japan. Meer informatie en keuze op www.antonkaestner.com.

Volgende solotentoonstelling - Genève, januari 2027.


"Biografie

Geboren in Genève, Zwitserland, groeide ik op omringd door de natuurlijke schoonheid en culturele rijkdom van mijn vaderland. Creativiteit werd in mijn familie gewaardeerd. Mijn overleden grootvader, ambachtsman en kunstenaar, was degene wiens invloed het zaad plantte voor wat uiteindelijk de passie van mijn leven zou worden.
In 1993 begon ik in mijn eigen tijd te schilderen en experimenteerde ik met talloze acrylverfsoorten in A4- en later A3-schriften. Aanvankelijk voelde ik me aangetrokken tot niet-figuratieve schilderkunst en abstract expressionisme. Na verloop van tijd ontwikkelde ik, hoewel ik mezelf als atheïst beschouw, ook een voorliefde voor spiritueel materiaal, omdat dat aansloot bij mijn verkenning van het menselijk bestaan, melancholie en de diepere waarheden van de natuur en het leven.
De weg naar het daadwerkelijk kunstenaarschap was echter niet direct.
Meer dan drie decennia lang had ik een internationale carrière in het bedrijfsleven, die me de hele wereld over bracht, van de Verenigde Staten tot Marokko en België, en door Azië en Frankrijk. Mijn reizen verruimden mijn blik en brachten me in aanraking met een breed scala aan culturele invloeden. Waar ik ook kwam, verdiepte ik me in de lokale kunstscene en liet ik me meevoeren door de creatieve energie van elke plek.
Ondanks de aandacht die mijn zakelijke carrière opeiste, was kunst altijd een deel van mij, dat zachtjes onder de oppervlakte bleef smeulen. Bijna 30 jaar lang werd schilderen voor mij een vorm van geheime meditatie — een manier om me aan de wereld te onttrekken en me op mijn innerlijke zelf te richten.
Ik heb altijd enorm veel voldoening gevonden in schilderen. Elk nieuw werk is een reis waarop ik mijn creativiteit kan beproeven, nieuwe technieken kan verkennen en authentieke ervaringen kan beleven. Met mijn kunst heb ik altijd gehoopt anderen een oprechte ontmoeting met schoonheid te bieden, een kans om de wereld vanuit een ander perspectief te bekijken en over hun eigen leven na te denken.
In 2021, na mijn pensioen uit het bedrijfsleven, wijdde ik me volledig aan het schilderen. Ik vestigde mijn atelier in Parijs en begon me volledig aan mijn kunst te wijden. Eind 2023 lanceerde ik mijn openbare artistieke carrière en tot mijn verrassing kreeg mijn werk al snel erkenning en vond het een plek in particuliere collecties in heel Europa, vooral in Frankrijk, Portugal, Duitsland en Nederland.


Artistiek cv

Mijn eerste solotentoonstelling, "Échos", die eind 2024 in Parijs plaatsvond, liet een onderscheidende benadering van kunst zien, los van traditionele schildertechnieken: ik schilder met acrylverf, metaalpigmenten en spuitverf op de achterkant van gerecycled geëxtrudeerd plexiglas, een licht, glad, glanzend en soms kwetsbaar oppervlak.
Dit proces verhindert dat ik het werk kan zien terwijl het zich ontwikkelt. Tijdens het proces heb ik geen visuele terugkoppeling of controle — iets wat ik verwelkom. Ik laat “willekeurige experimenten” — alles mag, om de rede te kortsluiten! — de uitkomst sturen, evenals de lagen en spiegeleffecten die ik creëer, en laat ruimte voor onthulling en ontdekking wanneer het werk uiteindelijk tevoorschijn komt. Deze benadering, die verwant is aan het onthullings-/fixatieproces in de fotografie, is uitdagend en bevrijdend. De waarden van de compositie worden verrijkt door lagen en transparanties, terwijl elk werk toch een “ascetisch” karakter behoudt: ik ben tevreden wanneer ik “onherleidbare noodzakelijkheden” herken, dat wil zeggen wat we vermoedelijk ontdekken wanneer we in stilte en licht stilstaan.
Ik houd mijn aanpak bewust eenvoudig. Geen “emotie” of “theoretische conceptie”, maar de ervaring van het zijn. Geen “snelle consumptie” of “intellectualisering / intellectueel bezit”, maar een verruiming van het bewustzijn en een verkenning van de werkelijkheid, van haar zichtbare en onzichtbare verhalen; mijn kunst is een zoektocht naar “leven in het hart van het leven”, naar “le vif”, zoals de Franse SF-meester Alain Damasio het zou zeggen.
Hoewel mijn werk soms kan doen denken aan de transparantie en luminositeit van glas-in-lood, blijft het vrijwel geheel abstract. Bovendien geeft plexiglas het schilderij een glinsterende huid waarin je je eigen silhouet kunt zien, dat voor elke nieuwe kijker anders is. Elk werk fungeert als een discrete spiegel: het leeft, het verandert, het ziet.
De wisselwerking tussen licht, kleur en textuur, en ook de ontbrekende delen, vraagt alleen om empathie. Hopelijk moedigt het spel tussen “details van dichtbij” en “afstand voor het geheel” kijkers aan om aan hun eigen introspectieve reis te beginnen.
Ik beweer niet alle antwoorden te hebben en wil bescheiden blijven over wat er mogelijk is. Ik put simpelweg voldoening uit het voortdurende proces van vragen stellen en groeien. Elke nieuwe creatie is een confrontatie met mijn grenzen, die me ertoe aanzet mijn vaardigheden te verfijnen en verder te verkennen wat ik kan bereiken. Schilderen is voor mij dagelijks ambacht, verkenning en een manier om betekenisvolle gesprekken op gang te brengen.

Zoals Jean Bazaine zou zeggen: "De dagelijkse praktijk vergroot de passie voor het kijken."

Anton Kaestner".