Anton Kaestner - #524 - L - " Kyoto ".

#524 - L - " Kyoto ".
Uniek exemplaar, origineel werk van Anton Kaestner, rechtstreeks uit het atelier in Parijs.

Spuitacryl op plexiglasplaat van 3 mm (UV-bestendig).
Dit schilderij is geen afdruk. Het is een origineel geschilderd werk met een unieke glanzende "glossy" afwerking, vergelijkbaar met het aanbrengen van een harslaag.

Afmetingen: inch 24,2 * 17,3 * 0,12 / 61,5 * 44 * 0,3 cm zonder lijst.
Dit schilderij wordt zonder lijst geleverd.
Een kwaliteitslijst van het Duitse merk Nielsen, van aluminium (inch 0,23 * 1,38 / 0,6 * 3,5 cm), wordt aanbevolen en is bij verzending verkrijgbaar tegen een meerprijs van 120€.

Het werk is op de achterkant gesigneerd.
Er wordt een Certificaat van Echtheid bij geleverd.
De verzending is verzekerd.

Anton Kaestner is een Zwitserse schilder, beeldhouwer en schrijver die in Parijs woont. Zijn werken worden overal in Europa tentoongesteld, maar ook in Zwitserland, Dubai en Japan. Meer informatie en werken vindt u op www.antonkaestner.com.

Volgende solotentoonstelling - Genève, januari 2027.


"Biografie

Geboren in Genève, Zwitserland, groeide ik op te midden van de natuurlijke schoonheid en culturele rijkdom van mijn vaderland. Creativiteit werd in mijn familie gewaardeerd, en het was mijn overleden grootvader, ambachtsman en kunstenaar, wiens invloed het zaad plantte voor wat uiteindelijk mijn levenspassie zou worden.
In 1993 begon ik in mijn vrije tijd te schilderen en experimenteerde ik met talloze acrylverfsoorten in notitieboeken van A4-formaat en later A3-formaat. Aanvankelijk voelde ik me aangetrokken tot non-figuratieve schilderkunst en abstract expressionisme. Na verloop van tijd ontwikkelde ik, hoewel ik mezelf als atheïst beschouw, ook een voorliefde voor spirituele materialen, omdat die aansloten bij mijn verkenning van het menselijk bestaan, melancholie en de diepere waarheden van de natuur en het leven.
Het pad naar het daadwerkelijke kunstenaarschap was echter niet meteen begaanbaar.
Meer dan drie decennia lang bouwde ik aan een internationale zakelijke carrière die me de hele wereld over bracht, van de Verenigde Staten tot Marokko en België, en door Azië en Frankrijk. Mijn reizen verruimden mijn blik en lieten me kennismaken met een breed scala aan culturele invloeden. Waar ik ook kwam, dompelde ik me onder in de lokale kunstscene en liet ik me meevoeren door de creatieve energie van elke plek.
Ondanks de aandacht die mijn zakelijke carrière opeiste, bleef kunst altijd deel van mij, zachtjes smeulend onder de oppervlakte. Bijna 30 jaar lang werd schilderen voor mij een vorm van geheime meditatie—een manier om me los te maken van de wereld en me op mijn innerlijke zelf te richten.
Ik heb altijd enorm veel voldoening gevonden in schilderen. Elk nieuw werk is een reis waarin ik mijn creativiteit kan testen, nieuwe technieken kan verkennen en authentieke ervaringen kan beleven. Met mijn kunst heb ik anderen altijd een oprechte ontmoeting met schoonheid willen bieden, een kans om de wereld vanuit een ander perspectief te bekijken en stil te staan bij hun eigen leven.
In 2021, na mijn zakelijke carrière te hebben beëindigd, wijdde ik me volledig aan het schilderen. Ik vestigde mijn atelier in Parijs en begon me volledig aan mijn kunst te wijden. Eind 2023 lanceerde ik mijn publieke kunstenaarscarrière en tot mijn verrassing kreeg mijn werk al snel erkenning en vond het een plek in privécollecties in heel Europa, vooral in Frankrijk, Portugal, Duitsland en Nederland.


Artistiek cv

Mijn eerste solotentoonstelling, "Échos", die eind 2024 in Parijs werd gehouden, toonde een kenmerkende benadering van kunst, los van traditionele schildertechnieken: ik schilder met acrylverf, metaalpigmenten en spuitverf op de achterkant van gerecycled geëxtrudeerd plexiglas, een licht, glad en glanzend, maar soms kwetsbaar oppervlak.
Door dit proces kan ik het werk niet zien terwijl het ontstaat. Tijdens het proces heb ik geen visuele feedback of controle—iets wat ik verwelkom. Ik laat “willekeurige experimenten”—alles mag, om de rede kort te sluiten!—de uitkomst, de lagen en de spiegeleffecten die ik creëer sturen, en laat ruimte voor onthulling en ontdekking wanneer het werkstuk uiteindelijk zichtbaar wordt. Deze benadering, die verwant is aan het ontwikkel- en fixeerproces van fotografie, is uitdagend en bevrijdend. De waarden in de compositie worden verrijkt door lagen en transparanties, terwijl elk werk toch een “ascetische” kwaliteit behoudt: ik ben tevreden wanneer ik “onherleidbare noodzakelijkheden” herken, oftewel wat we waarschijnlijk ontdekken wanneer we in stilte en licht tot stilstand komen.
Ik houd mijn aanpak bewust eenvoudig. Niet “emotie” of “theoretische conceptie”, maar de ervaring van het zijn. Niet “snelle consumptie” of “intellectualisering / intellectueel bezit”, maar verruiming van het bewustzijn en verkenning van de werkelijkheid, van haar zichtbare en onzichtbare verhalen: mijn kunst is een zoektocht naar “leven in het hart van het leven”, “le vif”, zoals de Franse SF-meester Alain Damasio het zou zeggen.
Hoewel mijn werk soms doet denken aan de transparantie en lichtsterkte van gebrandschilderd glas, blijft het vrijwel geheel abstract. Bovendien geeft plexiglas het schilderij een glinsterende huid waarin je je eigen silhouet kunt ontwaren, telkens anders voor iedere nieuwe kijker. Elk werk fungeert als een discrete spiegel: het leeft, het verandert, het ziet.
De wisselwerking tussen licht, kleur en textuur, en ook de ontbrekende delen, vraagt alleen om empathie. Hopelijk moedigt het spel tussen “details van dichtbij” en “afstand voor het geheel” kijkers aan om aan hun eigen introspectieve reis te beginnen.
Ik beweer niet alle antwoorden te hebben en wil bescheiden blijven over wat er te bereiken valt. Ik vind eenvoudigweg voldoening in het voortdurende proces van vragen stellen en groeien. Elke nieuwe creatie is een confrontatie met mijn grenzen, die me ertoe aanzet mijn vaardigheden te verfijnen en verder te onderzoeken wat ik kan bereiken. Schilderen is voor mij een dagelijks ambacht, een verkenning, een manier om betekenisvolle gesprekken op gang te brengen.

Zoals Jean Bazaine zou zeggen: "De dagelijkse beoefening vergroot de passie voor het zien."

Anton Kaestner".