Anton Kaestner - #67 - XXL - " Jubili ".

Uniek stuk, origineel schilderij van Anton Kaestner, rechtstreeks uit het atelier.
#67 - " Jubili " - maat XXL.
Zeer groot formaat.

Acrylspray op plexiglasplaat van 3 mm (UV-bestendig).
Dit schilderij is geen reproductie. Het is een werk dat in meerdere lagen verf en/of spray is geschilderd, met een unieke glanzende afwerking die doet denken aan het aanbrengen van hars.

Houd er bij het bieden rekening mee dat dit zeer grote werk ingelijst en klaar om op te hangen wordt geleverd. De lijst alleen heeft een waarde van € 250 incl. btw.

Afmetingen: inch 47,2 * 34,3 * 0,12 / 120 * 87 * 0,3 cm zonder lijst.
Dit schilderij wordt verkocht met een aluminium lijst van het Duitse merk Nielsen (afwerking naar keuze uit de series 34 of 34 N) - inch 0,23 * 1,38 / 0,6 * 3,5 cm.

Het werk is aan de achterzijde gesigneerd.
Er wordt een certificaat van echtheid bijgeleverd.
De verzending is verzekerd.

Anton Kaestner is een Zwitserse schilder, beeldhouwer en auteur, gevestigd in Parijs. Zijn werken worden overal in Europa tentoongesteld, in Zwitserland, Dubai en Japan. Meer informatie en een groter aanbod vindt u op www.antonkaestner.com.

Volgende solotentoonstelling - Genève, januari 2027.


"Biografie

Ik ben geboren in Genève, Zwitserland, en groeide op omringd door de natuurlijke schoonheid en culturele rijkdom van mijn geboorteland. Creativiteit werd in mijn familie gewaardeerd. Het was mijn inmiddels overleden grootvader, ambachtsman en kunstenaar, die met zijn invloed het zaadje plantte voor wat uiteindelijk mijn levenslange passie zou worden.
In 1993 begon ik in mijn vrije tijd te schilderen en experimenteerde ik met talloze acrylverven in notitieboekjes op A4- en later A3-formaat. Aanvankelijk voelde ik me aangetrokken tot niet-figuratieve schilderkunst en abstract expressionisme. Na verloop van tijd ontwikkelde ik, hoewel ik mezelf als atheïst beschouw, ook een voorliefde voor spirituele materialen, omdat die aansloten bij mijn verkenning van het menselijk bestaan, melancholie en de diepere waarheden van natuur en leven.
De weg naar het daadwerkelijke kunstenaarschap was echter niet meteen afgelegd.
Meer dan drie decennia lang bouwde ik aan een internationale carrière in het bedrijfsleven, die me de hele wereld over bracht: van de Verenigde Staten tot Marokko en België, en door Azië en Frankrijk. Mijn reizen verruimden mijn blik en brachten me in aanraking met een breed scala aan culturele invloeden. Waar ik ook kwam, verdiepte ik me in de lokale kunstscènes en liet ik me meevoeren door de creatieve energie van elke plek.
Ondanks de focus op mijn carrière in het bedrijfsleven maakte kunst altijd deel van mij uit; ze sudderde stilletjes onder de oppervlakte. Bijna 30 jaar lang werd schilderen voor mij een vorm van geheime meditatie: een manier om los te komen van de wereld en me op mijn innerlijke zelf te richten.
Ik heb altijd enorm veel voldoening gevonden in het schilderen. Elk nieuw werk is een reis waarin ik mijn creativiteit kan toetsen, nieuwe technieken kan verkennen en authentieke ervaringen kan beleven. Met mijn kunst heb ik altijd gehoopt anderen een oprechte ontmoeting met schoonheid te bieden, een kans om de wereld vanuit een ander perspectief te zien en stil te staan bij hun eigen leven.
In 2021, na mijn pensionering uit het bedrijfsleven, heb ik me volledig aan het schilderen gewijd. Ik vestigde mijn atelier in Parijs en begon me volledig op mijn kunst toe te leggen. Eind 2023 lanceerde ik mijn publieke kunstenaarscarrière en, tot mijn verrassing, kreeg mijn werk al snel erkenning. Het vond zijn weg naar privécollecties in heel Europa, met name in Frankrijk, Portugal, Duitsland en Nederland.


Artistiek cv

Mijn eerste solotentoonstelling, "Échos", die eind 2024 in Parijs plaatsvond, toonde een onderscheidende benadering van kunst, los van traditionele schildertechnieken: ik schilder met acrylverf, metaalpigmenten en sprays op de achterzijde van gerecycled geëxtrudeerd plexiglas, een licht, glad, glanzend en soms kwetsbaar oppervlak.
Door dit proces kan ik het werk niet zien terwijl het ontstaat. Tijdens het proces heb ik geen visuele terugkoppeling en geen controle — iets wat ik juist verwelkom. Ik laat "willekeurige experimenten" — alles mag, om het verstand kort te sluiten! — de uitkomst sturen, evenals de lagen en spiegeleffecten die ik creëer, en laat ruimte voor onthulling en ontdekking wanneer het werk uiteindelijk tevoorschijn komt. Deze benadering, die verwant is aan het proces van onthulling en fixatie in de fotografie, is uitdagend en bevrijdend. De waarden van de compositie worden verrijkt door lagen en transparantie, terwijl elk werk toch een "ascetische" kwaliteit behoudt: ik ben tevreden wanneer ik "onherleidbare noodzakelijkheden" herken, oftewel wat we waarschijnlijk ontdekken wanneer we in stilte en licht stilstaan.
Ik houd mijn aanpak bewust eenvoudig. Geen "emotie" en geen "theoretische conceptie", maar de ervaring van het zijn. Geen "snelle consumptie" en geen "intellectualisering / intellectueel bezit", maar een verruiming van het bewustzijn en een verkenning van de werkelijkheid, van haar zichtbare en onzichtbare verhalen: mijn kunst is een zoektocht naar "het leven in het hart van het leven", naar "le vif", zoals de Franse sciencefictionmeester Alain Damasio het zou zeggen.
Hoewel mijn werk soms de transparantie en lichtsterkte van gebrandschilderd glas kan oproepen, blijft het vrijwel volledig abstract. Bovendien geeft plexiglas het schilderij een glinsterende huid waarin je je eigen silhouet kunt zien; dat silhouet is voor elke nieuwe kijker anders. Elk werk is als een discrete spiegel: het leeft, het verandert, het ziet.
De wisselwerking tussen licht, kleur en textuur, en ook de ontbrekende delen, vraagt alleen om empathie. Hopelijk moedigt het spel tussen "details van dichtbij" en "afstand voor het geheel" kijkers aan om hun eigen introspectieve reis te ondernemen.
Ik beweer niet alle antwoorden te hebben en wil bescheiden blijven over wat er bereikt kan worden. Ik haal simpelweg voldoening uit het voortdurende proces van vragen stellen en groeien. Elke nieuwe creatie is een confrontatie met mijn grenzen, die me ertoe aanzet mijn vaardigheden aan te scherpen en verder te verkennen wat ik kan bereiken. Schilderen is voor mij dagelijks vakmanschap, een verkenning, een manier om betekenisvolle gesprekken op gang te brengen.

Zoals Jean Bazaine zou zeggen: "De dagelijkse praktijk vergroot de passie voor het kijken."

Anton Kaestner"