Anton Kaestner - #468 - M - " Chrome #2 ".

#468 - M - " Chrome #2 ".
Uniek exemplaar, origineel kunstwerk van Anton Kaestner, rechtstreeks uit zijn atelier in Normandië.

Sprayacrylverf op plexiglasplaat van 3 mm.
Dit schilderij is geen reproductie. Het is een origineel kunstwerk, geschilderd in meerdere lagen verf en/of spray. De unieke, glanzende afwerking, vergelijkbaar met het aanbrengen van hars.
Transparantie op pioenrozen.

Afmetingen: Inch 17,3 * 12,6 * 0,12 / 44 * 32 * 0,3 cm zonder lijst.
Dit schilderij wordt zonder lijst geleverd.
Een kwaliteitslijst van het Duitse merk Nielsen, van aluminium, model 34 (Inch 0,23 * 1,38 / 0,6 * 3,5 cm), wordt aanbevolen en is bij verzending beschikbaar tegen een meerprijs van 90€.

Het werk is aan de achterzijde gesigneerd.
Er wordt een certificaat van echtheid bijgeleverd.
De verzending is verzekerd.

Anton Kaestner is een Zwitserse schilder, beeldhouwer en schrijver, gevestigd in Parijs. Zijn werken worden overal in Europa tentoongesteld, evenals in Zwitserland, Dubai en Japan. Meer informatie en een grotere keuze op www.antonkaestner.com.

Volgende tentoonstelling - Genève, januari 27.


"Biografie

Ik ben geboren in Genève, Zwitserland, en groeide op omringd door de natuurlijke schoonheid en culturele rijkdom van mijn vaderland. Creativiteit werd in mijn familie gewaardeerd, en het was mijn inmiddels overleden grootvader, een ambachtsman en kunstenaar, die de kiem plantte voor wat uiteindelijk mijn levenspassie zou worden.
In 1993 begon ik in mijn vrije tijd te schilderen en experimenteerde ik met talloze acrylverfsoorten in A4- en later A3-schriften. Aanvankelijk voelde ik me aangetrokken tot niet-figuratieve schilderkunst en abstract expressionisme. Na verloop van tijd ontwikkelde ik, hoewel ik mezelf als atheïst beschouw, ook een voorliefde voor spirituele materialen, omdat die aansloten bij mijn verkenning van het menselijk bestaan, melancholie en de diepere waarheden van de natuur en het leven.
De weg naar een daadwerkelijk kunstenaarschap verliep echter niet vanzelf.
Meer dan drie decennia lang had ik een internationale carrière in het bedrijfsleven, die me de hele wereld over bracht, van de Verenigde Staten tot Marokko en België, en door Azië en Frankrijk. Mijn reizen verruimden mijn blik en brachten me in contact met uiteenlopende culturele invloeden. Waar ik ook kwam, verdiepte ik me in de lokale kunstwereld en liet ik me meevoeren door de creatieve energie van elke plek.
Ondanks de aandacht die mijn zakelijke carrière opeiste, bleef kunst altijd deel van mij, zachtjes smeulend onder de oppervlakte. Bijna 30 jaar lang was schilderen voor mij een vorm van geheime meditatie — een manier om me los te maken van de wereld en me op mijn innerlijke zelf te richten.
Ik heb altijd enorm veel voldoening gevonden in het schilderen. Elk nieuw werk is een reis waarop ik mijn creativiteit kan testen, nieuwe technieken kan verkennen en oprechte ervaringen kan beleven. Met mijn kunst heb ik anderen altijd een oprechte ontmoeting met schoonheid willen bieden, een kans om de wereld vanuit een ander perspectief te zien en stil te staan bij hun eigen leven.
In 2021, nadat ik met pensioen was gegaan uit het bedrijfsleven, wijdde ik me volledig aan het schilderen. Ik vestigde mijn atelier in Parijs en begon me geheel aan mijn kunst te wijden. Eind 2023 begon ik mijn publieke kunstenaarscarrière en tot mijn verrassing kreeg mijn werk al snel erkenning. Het vond een plek in privécollecties overal in Europa, vooral in Frankrijk, Portugal, Duitsland en Nederland.

Artistiek cv

Mijn eerste solotentoonstelling, "Échos", die eind 2024 in Parijs plaatsvond, toonde een eigenzinnige benadering van kunst, los van traditionele schildertechnieken: ik schilder met acrylverf, metaalpigmenten en sprays op de achterzijde van gerecycled geëxtrudeerd plexiglas, een licht, glad, glanzend en soms kwetsbaar oppervlak.
Door dit proces kan ik het werk niet zien terwijl het ontstaat. Tijdens het proces krijg ik geen visuele feedback en heb ik geen controle — iets wat ik juist verwelkom. Ik laat “willekeurige experimenten” — alles mag, om de rede kort te sluiten! — de uitkomst sturen, evenals de lagen en spiegeleffecten die ik creëer, en laat ruimte voor openbaring en ontdekking wanneer het werk uiteindelijk zichtbaar wordt. Deze benadering, die aansluit bij het onthullings- en fixeerproces van fotografie, is uitdagend en bevrijdend. De waarden van de compositie worden verrijkt door lagen en transparanties, terwijl elk werk toch een “ascetisch” karakter behoudt: ik ben tevreden wanneer ik “onherleidbare noodzakelijkheden” herken, dat wil zeggen wat we waarschijnlijk ontdekken wanneer we in stilte en licht tot stilstand komen.
Ik houd mijn aanpak bewust eenvoudig. Geen “emotie” en geen “theoretische conceptie”, maar de ervaring van het zijn. Geen “snelle consumptie” en geen “intellectualisering / intellectueel bezit”, maar een verruiming van het bewustzijn en een verkenning van de werkelijkheid, van haar zichtbare en onzichtbare verhalen. Mijn kunst is een zoektocht naar “leven in het hart van het leven”, “le vif”, zoals de Franse SF-meester Alain Damasio het zou zeggen.
Hoewel mijn werk soms doet denken aan de transparantie en lichtkracht van glas-in-lood, blijft het vrijwel volledig abstract. Bovendien geeft plexiglas het schilderij een glinsterende huid waarin je je eigen silhouet kunt zien, dat voor elke nieuwe kijker anders is. Elk werk fungeert als een discrete spiegel: het leeft, het verandert, het ziet.
De wisselwerking tussen licht, kleur en textuur, en ook de ontbrekende delen, vraagt alleen om empathie. Hopelijk moedigt het spel tussen “details van dichtbij” en “afstand voor het geheel” kijkers aan om hun eigen introspectieve reis te beginnen.
Ik beweer niet alle antwoorden te hebben en wil bescheiden blijven over wat er bereikt kan worden. Ik vind eenvoudigweg voldoening in het voortdurende proces van vragen stellen en groeien. Elke nieuwe creatie is een confrontatie met mijn grenzen, die me ertoe aanzet mijn vaardigheden te verfijnen en verder te verkennen wat ik kan bereiken. Schilderen is voor mij een dagelijks ambacht, een verkenning, een manier om betekenisvolle gesprekken op gang te brengen.

Zoals Jean Bazaine zou zeggen: “De dagelijkse beoefening verdiept de passie voor het kijken.”

Anton Kaestner".