Anton Kaestner - #374 - L - " Ashes to Ashes ".

#374 - L - " Ases tot as " .
Uniek stuk, origineel werk van Anton Kaestner, rechtstreeks uit het Parijse atelier.

Spuitacryl op plexiglasplaat van 3 mm (uv-bestendig).
Dit schilderij is geen reproductie. Het is een origineel geschilderd werk met een unieke glanzende, "glossy" afwerking die doet denken aan een laag hars.
Neem de tijd om de details te bekijken.

Afmetingen: Inch 24,2 * 17,3 * 0,12 / 61,5 * 44 * 0,3 cm zonder lijst.
Dit schilderij wordt zonder lijst geleverd.
Een hoogwaardige aluminium lijst van het Duitse merk Nielsen, model Mat Zwart (Inch 0,23 * 1,38 / 0,6 * 3,5 cm), wordt aanbevolen en kan tijdens de verzending worden toegevoegd voor een meerprijs van 120€.

Het werk is op de achterzijde gesigneerd.
Er wordt een certificaat van echtheid bijgeleverd.
De verzending is verzekerd.

Anton Kaestner is een Zwitserse schilder, beeldhouwer en auteur die in Parijs woont en werkt. Zijn werken worden overal in Europa, in Zwitserland, Dubai en Japan tentoongesteld. Meer informatie en werk vindt u op www.antonkaestner.com.

Volgende tentoonstelling - Genève, januari 2027.


"Biografie

Ik ben geboren in Genève, Zwitserland, en groeide op omringd door de natuurlijke schoonheid en culturele rijkdom van mijn vaderland. Creativiteit werd in mijn familie gewaardeerd en het was mijn inmiddels overleden grootvader, ambachtsman en kunstenaar, wiens invloed het zaadje plantte voor wat uiteindelijk mijn levenspassie zou worden.
In 1993 begon ik in mijn vrije tijd te schilderen en experimenteerde ik met talloze acrylverfsoorten in notitieboeken van A4-formaat en later A3-formaat. Aanvankelijk voelde ik me aangetrokken tot niet-figuratieve schilderkunst en abstract expressionisme. Na verloop van tijd ontwikkelde ik, hoewel ik mezelf als atheïst beschouw, ook een voorliefde voor spirituele materialen, omdat die aansloten bij mijn verkenning van het menselijk bestaan, melancholie en de diepere waarheden van de natuur en het leven.
Toch kwam het niet meteen tot een echt kunstenaarschap.
Meer dan drie decennia lang had ik een internationale carrière in het bedrijfsleven, die me de hele wereld over bracht, van de Verenigde Staten tot Marokko en België, en door Azië en Frankrijk. Mijn reizen verruimden mijn blik en brachten me in contact met een breed scala aan culturele invloeden. Waar ik ook kwam, dompelde ik me onder in de lokale kunstscènes en liet ik me inspireren door de creatieve energie van elke plek.
Ondanks de focus op mijn carrière in het bedrijfsleven was kunst altijd een deel van mij, zachtjes smeulend onder de oppervlakte. Bijna 30 jaar lang werd schilderen voor mij een vorm van geheime meditatie — een manier om aan de wereld te ontsnappen en me op mijn innerlijke zelf te richten.
Ik heb altijd enorm veel voldoening gevonden in schilderen. Elk nieuw werk is een reis waarin ik mijn creativiteit kan beproeven, nieuwe technieken kan verkennen en oprechte ervaringen kan beleven. Met mijn kunst heb ik anderen altijd een oprechte ontmoeting met schoonheid willen bieden, een kans om de wereld vanuit een ander perspectief te zien en over hun eigen leven na te denken.
In 2021, na mijn pensioen uit het bedrijfsleven, heb ik me volledig op het schilderen toegelegd. Ik vestigde mijn atelier in Parijs en begon me geheel aan mijn kunst te wijden. Eind 2023 begon ik mijn openbare kunstenaarscarrière en tot mijn verrassing kreeg mijn werk al snel erkenning en vond het een plek in particuliere collecties in heel Europa, vooral in Frankrijk, Portugal, Duitsland en Nederland.


Artistiek cv

Mijn eerste solotentoonstelling, "Échos", die eind 2024 in Parijs plaatsvond, liet een kenmerkende benadering van kunst zien, los van traditionele schildertechnieken: ik schilder met acrylverf, metallic pigmenten en spuitverf op de achterzijde van gerecycled geëxtrudeerd plexiglas, een licht, glad en glanzend, maar soms kwetsbaar oppervlak.
Door dit proces kan ik het werk niet zien terwijl het ontstaat. Tijdens het proces krijg ik geen visuele feedback en heb ik geen controle — iets wat ik juist verwelkom. Ik laat "willekeurige experimenten" — alles mag, zolang het de rede maar buitenspel zet! — de uitkomst sturen, evenals de lagen en spiegeleffecten die ik creëer, en laat ruimte voor openbaring en ontdekking wanneer het werk uiteindelijk tevoorschijn komt. Deze benadering, die verwant is aan het proces van ontwikkelen en fixeren in de fotografie, is uitdagend en bevrijdend. De waarden van de compositie worden verrijkt door lagen en transparanties, terwijl elk werk toch een "ascetische" kwaliteit behoudt: ik ben tevreden wanneer ik "onherleidbare noodzakelijkheden" herken, oftewel wat we vermoedelijk ontdekken wanneer we in stilte en licht tot stilstand komen.
Ik houd mijn benadering bewust eenvoudig. Geen "emotie" of "theoretische opvatting", maar de ervaring van het bestaan. Geen "snelle consumptie" of "intellectualisering / intellectueel bezit", maar verruiming van het bewustzijn en verkenning van de werkelijkheid, van haar zichtbare en onzichtbare verhalen; mijn kunst is een zoektocht naar "leven in het hart van het leven", naar "le vif", zoals de Franse sciencefictionmeester Alain Damasio het zou zeggen.
Hoewel mijn werk soms kan doen denken aan de transparantie en lichtsterkte van glas-in-lood, blijft het vrijwel volledig abstract. Bovendien geeft plexiglas het schilderij een glinsterende huid waarin je je eigen silhouet kunt zien, dat voor elke nieuwe toeschouwer anders is. Elk werk is als een discrete spiegel: het leeft, het verandert, het ziet.
De wisselwerking tussen licht, kleur en textuur, en ook de ontbrekende delen, vraagt alleen om inlevingsvermogen. Hopelijk moedigt het samenspel tussen "details van dichtbij" en "afstand voor het geheel" de kijkers aan om hun eigen introspectieve reis te beginnen.
Ik beweer niet alle antwoorden te hebben en wil bescheiden blijven over wat er mogelijk is. Ik haal eenvoudigweg voldoening uit het voortdurende proces van vragen stellen en groeien. Elke nieuwe creatie is een confrontatie met mijn grenzen en zet me ertoe aan mijn vaardigheden te verfijnen en verder te ontdekken wat ik kan bereiken. Schilderen is voor mij een dagelijks ambacht, een verkenning, een manier om betekenisvolle gesprekken op gang te brengen.

Zoals Jean Bazaine zou zeggen: "De dagelijkse beoefening versterkt de passie voor het kijken."

Anton Kaestner".