Tijs Dragtsma (1992) - A Vine Keeps Its Ember

A Vine Keeps Its Ember begint met iets wat zo gewoon is dat je het bijna niet twee keer zou opmerken: een tomaat die nog aan de rank vastzit, met zijn stervormige kelk open als een kleine kroon en zijn steel die zich in het donker kromt. Niets aan het onderwerp vraagt om aandacht, en precies dat is het punt. Het werk neemt het meest alledaagse voorwerp in de keuken en plaatst het alleen in een leegte, totdat alleen de omtrek overblijft om naar te kijken.

De tomaat is niet geschilderd of gedrukt. Hij ontstaat door gecontroleerde krassen die rechtstreeks zijn aangebracht op het oppervlak van diep rood, gekleurd spiegelglas. Een veld van fijne markeringen wordt dichter en vormt een raster van stippen op de plekken waar het licht van nature zou vallen op een rijpe, ronde schil, en vervaagt tot niets aan de schaduwzijde. De vrucht blijft onverlicht en massief: een donkere vorm, scherp uitgesneden uit haar eigen gloed, zodat het oog ronding en gewicht waarneemt zonder dat ook maar één getekende lijn die beschrijft.

Rood is hier geen toevallige achtergrondkeuze. Het is de kleur die de tomaat al in zich draagt: de blos van rijpheid, de warmte die zich aan het uiteinde van een rank ophoopt voordat de vrucht wordt geplukt. Het spiegelglas laat die kleur de vrucht omringen, zoals haar eigen schil dat zou doen.

Het beeld is altijd in het oppervlak aanwezig, niet erop aangebracht, en is zichtbaar met of zonder rechtstreeks licht. Licht schept deze tomaat niet. Het maakt haar scherper en verdiept het contrast tussen de gloeiende stippen en het donkere, onverlichte vruchtvlees, zodat de krassen het licht in de ruimte vangen en vasthouden in plaats van erop te wachten.

Omdat de ondergrond een spiegel is en geen papier of doek, is de ruimte rond de vrucht nooit leeg. Muren, lampen, de vloer en de persoon die ervoor staat, glijden allemaal het donkere veld tussen de markeringen in, waardoor de kijker wordt meegetrokken in dezelfde leegte waarin de tomaat hangt. Vanaf de andere kant van de kamer leest het werk als één monumentale, gloeiende vorm. Van dichtbij lost het op in niets dan een veld van afzonderlijke markeringen: geduldig en precies, met het stille leven van het onderwerp er nog altijd onder zoemend.

A Vine Keeps Its Ember zet de serie Art on Mirror van Tijs Dragtsma voort, waarin ingekraste beelden worden aangebracht in gekleurd spiegelglas en de kijker onderdeel wordt van het werk. Een beeldtaal waarin beschadiging geen vernietiging is, maar structuur, en waarin de spiegel van kijken een vorm van deelnemen maakt.

“Zelfs het eenvoudigste dat nog aan de rank hangt, blijft branden, als je weet waar je moet kijken.”

Over Art on Mirror – Red

Art on Mirror is een oeuvre waarin het beeld in gekleurd spiegelglas wordt gekrast en de wereld vóór het werk er deel van wordt. Elke lijn wordt in een diep rood spiegelend oppervlak van acrylglas gesneden. De krassen zijn er altijd, helder tegen de kleur, terwijl het oppervlak eromheen de ruimte, het daglicht en de kijker blijft weerspiegelen.

Van een afstand is het beeld helder en compleet: een bleke figuur in een veld van rood. Kom dichterbij en het werk ontvouwt zich tot een fijnmazig web van afzonderlijke markeringen, fijn en doelbewust, stuk voor stuk onmisbaar voor het geheel. Achter en tussen die markeringen doet de spiegel wat een spiegel doet. Hij neemt de ruimte en de kijker op in de compositie, zodat de omgeving in het werk verandert met de plek waar het hangt, terwijl het beeld zelf stevig op zijn plaats blijft.

Licht schept het beeld niet. Het maakt het scherper. De rode ondergrond absorbeert en weerkaatst, de ingekraste lijnen vangen het licht en houden het vast, en onder een gerichte spot verdiept het contrast zich totdat de figuur een sculpturale, bijna lichtgevende kwaliteit krijgt. Bij zachter licht komt de kleur naar voren en krijgt het werk een stillere uitstraling, zonder zijn onderwerp ooit te verliezen.

Rood is de kleur van bloed, vuur en alles waarover we niet kalm kunnen blijven. Dat is de emotionele ondergrond waartegen elk werk in deze serie is geplaatst, en de onderwerpen zijn gekozen omdat ze daarbij passen.

Art on Mirror zet het ingekraste beeldwerk van Art with Scratch van Tijs Dragtsma voort op een nieuwe ondergrond. Waar de zwarte werken hun kracht ontlenen aan afwezigheid, ontlenen deze hun kracht aan weerspiegeling. De kijker kijkt niet langer alleen naar het werk. De kijker maakt er deel van uit.

Over de kunstenaar

Mijn naam is Tijs Dragtsma, oprichter van TD Fine Art Studio.

Als kunstenaar word ik gedreven door een voortdurend verlangen om nieuwe beeldtalen te verkennen. Ik zie kunst niet als een vaste stijl, maar als een zich ontwikkelend ontdekkingsgebied waarin materiaal, structuur, licht en emotie samenkomen.

Mijn werk begint vaak met een eenvoudige vraag. Hoe kan een materiaal op een nieuwe manier spreken? Hoe kan hardheid intimiteit worden? Hoe kan precisie emotie oproepen? Die zoektocht vormt de kern van alles wat ik maak.

Binnen TD Fine Art Studio wordt elke reeks werken benaderd als een eigen wereld, met een eigen logica, sfeer en visuele identiteit. Sommige werken ontstaan door ritme, herhaling en structuur. Andere komen voort uit afwezigheid, schaduw, weerspiegeling of spanning. Wat ze met elkaar verbindt, is een gedeelde toewijding aan originaliteit, helderheid en emotionele zeggingskracht.

Contrast fascineert me. Tussen kracht en kwetsbaarheid. Tussen beheersing en gevoel. Tussen wat zichtbaar is en wat openblijft voor interpretatie. Mijn doel is niet simpelweg een beeld te maken, maar een werk te creëren dat de aandacht vasthoudt, uitnodigt tot reflectie en zich in de loop van de tijd steeds verder blijft ontvouwen.

TD Fine Art Studio is de plek waar deze verkenningen samenkomen. Het is niet alleen een atelier, maar een zich ontwikkelend artistiek universum, gevormd door nieuwsgierigheid, precisie en de ambitie om werk te maken dat onderscheidend, doelbewust en levendig aanvoelt.

Deze aanbieding bevat door AI gegenereerde visualisaties. Raadpleeg de originele foto's om de daadwerkelijke staat van het object te beoordelen.