Alessandro Padovan (1983) - 3D BERNARD AUBERTIN NEW! (con teca plexiglass)

Het werk ontstaat uit een ideaal dialoog met het onderzoek van Bernard Aubertin, een kunstenaar van de Nouveau Réalisme die van rood, herhaling en materie centrale elementen van zijn poëtiek heeft gemaakt. In zijn werken wordt de serialiteit van eenvoudige, alledaagse elementen een taal die spanning, energie, vernietiging en transformatie kan oproepen.

In dit werk wordt de traditie echter herinterpreterd via een kenmerkend element van mijn onderzoek: de wijnstok.

In plaats van de door Aubertin gebruikte spijkers gebruik ik honderden schroeven, volgens een precieze geometrische structuur op het rode oppervlak geplaatst. De schroef, een element dat normaal geassocieerd wordt met assemblage, constructie en mechanica, wordt hier omgezet in een autonoom artistiek element. Zijn herhaling genereert een driedimensionaal oppervlak waarin licht, schaduw en diepte voortdurend de perceptie van het werk veranderen.

Het rood omhult de compositie als een energiegeladen oppervlakte, terwijl de schroeven uit het vlak omhoog komen en een soort visuele vibratie creëren. Vanaf een frontale visie lijkt de compositie ordelijk en minimalistisch; wanneer men er zijwaarts naar kijkt, komt daarentegen zijn ware driedimensionale en materiële aard naar voren.

Het werk wil geen eenvoudige citatie van Aubertin zijn, maar een hedendaagse herinterpretatie van zijn taal, door het spijker te vervangen door de schroef en een industrieel voorwerp om te vormen tot een artistiek teken.

De schroef wordt zo een symbool van bouw en vernietiging tegelijk: wat normaal gebruikt wordt om te verbinden en vast te zetten, wordt aangewend om een onrustige, intense en diep materiële oppervlakte te creëren.

Het is juist in dit contrast tussen orde en spanning, bouw en vernietiging, tweedimensionale en driedimensionale aard dat de identiteit van het werk ontstaat.

Werk van de kunstenaar Alessandro Padovan, wereldwijd beroemd om zijn Screw Art-techniek.
Het werk is verrijkt met een plexiglazen vitrine.

De heldere vitrine isolatieert en beschermt, waardoor het werk een hedendaags relikwie wordt.

De werken van deze hedendaagse kunstenaar passen in de sporen van Pop Art, Screw Art, conceptuele kunst en stedelijke kunst, en roepen qua visuele taal en culturele impact het werk op van grote namen zoals Andy Warhol, Jean‑Michel Basquiat, Banksy, Jeff Koons, Keith Haring, Fontana, Imbue, obey, Padovan, Schifano, Nicole Lubbers, Bani, kev munday invader, Murakami en Damien Hirst.
Tegelijkertijd dialogueert het artistieke onderzoek met het imaginararium van luxe, iconische mode en wereldwijd design, en roept symbolen en merken op die wereldwijd herkend worden zoals Louis Vuitton, Gucci, Chanel, Hermès, Rolex, Ferrari, Porsche, Lamborghini.

De werken zijn geen reproducties noch officiële samenwerkingen met de genoemde kunstenaars of merken, maar originele creaties, uitgevoerd in een persoonlijke stijl die een kritiek en een herlezing van consumptie, de symbolische waarde van het merk en kunst als hedendaags cultureel object weerspiegelt.

Deze benadering maakt de werken bijzonder gewaardeerd door verzamelaars en liefhebbers van hedendaagse kunst, luxueuze Pop Art, conceptuele straatkunst en kunst geïnspireerd door iconische grote merken, terwijl ze een sterke autonome artistieke identiteit behouden.