José Pérez Gil Perezgil (1918–1998) - Pollo fabado





Catawiki Kopersbescherming
Je betaling is veilig bij ons totdat je het object hebt ontvangen.Bekijk details
Trustpilot 4.4 | 145967 reviews
Beoordeeld als "Uitstekend" op Trustpilot.
Beschrijving van de verkoper
sé Pérez Gil «Pérezgil» (Caudete, 1918 – Alicante, 1998)
“Pollo fabado”
Óleo sobre lienzo, 1957
Interessant olieverfschilderij op doek gemaakt door José Pérez Gil, bij_artistieke bekend als “Pérezgil” (1918–1998), een vooraanstaand Spaans schilder uit de twintigste eeuw en een van de meest relevante figuren van de Alicante-generatie in zijn tijd.
Het werk, getiteld “Pollo fabado”, verschijnt ondertekend en dated in 1950 in de linkeronderhoek, een omstandigheid die het mogelijk maakt het precies te situeren binnen een relatief vroege en bijzonder interessante fase in het traject van de kunstenaar.
De compositie wordt geleid door één enkele kip die hangt, weergegeven met grote plastische kracht tegen een bewust sobere achtergrond. De positie van het dier laat toe het lichaam en het verenkleed in verschillende richtingen te ontplooien, wat een dynamische compositie oplevert die contrasteert met de rust die kenmerkend is voor het genre stilleven.
Een van de meest opvallende aspecten van de schilderkunst is precies de behandeling van het verenkleed. Pérezgil bouwt het lichaam op met een energieke en zichtbare penseelstreek, die bruintinten, rozerode, okergele, zwarte, grijs en kleine lichte accenten stapelt. De schildermaterialiteit krijgt zo een belangrijke rol en maakt het mogelijk de verschillende zones van het dier te differentiëren door kleur en penseeltoets.
Het hoofd en de kam, gelegen aan de onderkant, introduceren intense rozerode noten die de aandacht van de kijker concentreren, terwijl de witte en blauwachtige reflecties van het verenkleed licht schijnen en chromatisch de compositie verrijken.
De achtergrond, opgelost met een sobere range van aardetinten en grijstinten, voorkomt elke anekdotisch element dat met het hoofdonderwerp zou kunnen concurreren. Vooral interessant is de schaduw die door het dier wordt geworpen, wat de volumebewustzijn en diepte versterkt en aantoont hoeveel aandacht Pérezgil schonk aan het bestuderen van het licht.
Het werk sluit aan bij de lange Spaanse traditie van bodegones en stillevens met dieren, maar wordt geïnterpreteerd via een taal die volledig eigen is aan het midden van de twintigste eeuw. De figuratieve precisie gaat hand in hand met een vrij en expressief uitvoeringsproces, vooral duidelijk in het verenkleed, waar de penseelstreek zich niet beperkt tot beschrijven maar een zelfstandig plastisch element wordt.
Over José Pérez Gil «Pérezgil»
José Pérez Gil werd geboren in Caudete (Albacete) in 1918 en overleed in Alicante in 1998. Zijn leven en carrière waren nauw verbonden met Alicante, een stad die hij als jonge man bereikte en waar hij uiteindelijk een bijzondere positie in het culturele landschap innam.
Hij voltooide zijn hogere opleiding aan de Escuela Superior de Bellas Artes de San Fernando in Madrid, en vervolmaakte zijn opleiding later door verschillende verblijven in het buitenland, onder andere Frankrijk, Zwitserland en Italië.
Tijdens zijn uitgebreide carrière ontwikkelde hij een figuratieve schilderkunst met een sterke persoonlijkheid. Hoewel hij vooral bekend werd als landschapskunstenaar, een genre waarin hij enkele van zijn bekendste composities maakte, bewoog hij zich ook in het bodegón, stilleven, portret, interieurs en tekening.
Zijn schildertaal wordt gekenmerkt door een bijzondere aandacht voor licht, kleur, materie en de opbouw van volumes, en evolueerde naar een steeds vrijere en expressievere penseelvoering zonder de figuratieve referentie los te laten.
De datum 1950 maakt dit werk tot een interessant getuigenis van een fase waarin zijn carrière zich constandigde. In die jaren had Pérezgil al zijn academische opleiding voltooid en begon hij erkenning te krijgen in het Spaanse kunstlandschap.
Zijn oeuvre werd beloond met talrijke prijzen en onderscheidingen. Naast zijn activiteit als schilder ontwikkelde hij een belangrijke docent- en culturele arbeid. Hij werd correspondent-lid van de Real Academia de Bellas Artes de San Fernando, lid van het Consell Valencià de Cultura en werd onderscheiden als Hijo Adoptivo de Alicante.
Zijn productie is momenteel vertegenwoordigd in verschillende musea, instellingen en publieke en private collecties, waardoor Pérezgil wordt gezien als een van de representatieve figuren van de Spaanse Levantijnse schilderkunst van de twintigste eeuw.
Estado de conservación
Het werk verkeert in een goede algemene staat van behoud gezien zijn ouderdom. De specifieke toestand kan men gedetailleerd zien op de foto's, die integraal deel uitmaken van de beschrijving.
Het wordt geleverd met een houten, rustieke lijst, passend bij de aard van de compositie. De lijst kan beschadigingen, slijtage en kleine tekenen van tijdverloop vertonen.
“Pollo fabado” vormt een interessante, in 1950 gedateerde, Pérezgil-werk, zowel door zijn realisatie in 1950 als door de uniciteit van het motief en, vooral, door de kwaliteit van de schilderkunst van het dier. De rijke tonaliteit van het verenkleed, de energieke penseelstreek en de weloverwogen behandeling van het licht maken van een traditioneel motief uit stilleven een compositie met opmerkelijke plastische kracht.
De verkoper stelt zich voor
sé Pérez Gil «Pérezgil» (Caudete, 1918 – Alicante, 1998)
“Pollo fabado”
Óleo sobre lienzo, 1957
Interessant olieverfschilderij op doek gemaakt door José Pérez Gil, bij_artistieke bekend als “Pérezgil” (1918–1998), een vooraanstaand Spaans schilder uit de twintigste eeuw en een van de meest relevante figuren van de Alicante-generatie in zijn tijd.
Het werk, getiteld “Pollo fabado”, verschijnt ondertekend en dated in 1950 in de linkeronderhoek, een omstandigheid die het mogelijk maakt het precies te situeren binnen een relatief vroege en bijzonder interessante fase in het traject van de kunstenaar.
De compositie wordt geleid door één enkele kip die hangt, weergegeven met grote plastische kracht tegen een bewust sobere achtergrond. De positie van het dier laat toe het lichaam en het verenkleed in verschillende richtingen te ontplooien, wat een dynamische compositie oplevert die contrasteert met de rust die kenmerkend is voor het genre stilleven.
Een van de meest opvallende aspecten van de schilderkunst is precies de behandeling van het verenkleed. Pérezgil bouwt het lichaam op met een energieke en zichtbare penseelstreek, die bruintinten, rozerode, okergele, zwarte, grijs en kleine lichte accenten stapelt. De schildermaterialiteit krijgt zo een belangrijke rol en maakt het mogelijk de verschillende zones van het dier te differentiëren door kleur en penseeltoets.
Het hoofd en de kam, gelegen aan de onderkant, introduceren intense rozerode noten die de aandacht van de kijker concentreren, terwijl de witte en blauwachtige reflecties van het verenkleed licht schijnen en chromatisch de compositie verrijken.
De achtergrond, opgelost met een sobere range van aardetinten en grijstinten, voorkomt elke anekdotisch element dat met het hoofdonderwerp zou kunnen concurreren. Vooral interessant is de schaduw die door het dier wordt geworpen, wat de volumebewustzijn en diepte versterkt en aantoont hoeveel aandacht Pérezgil schonk aan het bestuderen van het licht.
Het werk sluit aan bij de lange Spaanse traditie van bodegones en stillevens met dieren, maar wordt geïnterpreteerd via een taal die volledig eigen is aan het midden van de twintigste eeuw. De figuratieve precisie gaat hand in hand met een vrij en expressief uitvoeringsproces, vooral duidelijk in het verenkleed, waar de penseelstreek zich niet beperkt tot beschrijven maar een zelfstandig plastisch element wordt.
Over José Pérez Gil «Pérezgil»
José Pérez Gil werd geboren in Caudete (Albacete) in 1918 en overleed in Alicante in 1998. Zijn leven en carrière waren nauw verbonden met Alicante, een stad die hij als jonge man bereikte en waar hij uiteindelijk een bijzondere positie in het culturele landschap innam.
Hij voltooide zijn hogere opleiding aan de Escuela Superior de Bellas Artes de San Fernando in Madrid, en vervolmaakte zijn opleiding later door verschillende verblijven in het buitenland, onder andere Frankrijk, Zwitserland en Italië.
Tijdens zijn uitgebreide carrière ontwikkelde hij een figuratieve schilderkunst met een sterke persoonlijkheid. Hoewel hij vooral bekend werd als landschapskunstenaar, een genre waarin hij enkele van zijn bekendste composities maakte, bewoog hij zich ook in het bodegón, stilleven, portret, interieurs en tekening.
Zijn schildertaal wordt gekenmerkt door een bijzondere aandacht voor licht, kleur, materie en de opbouw van volumes, en evolueerde naar een steeds vrijere en expressievere penseelvoering zonder de figuratieve referentie los te laten.
De datum 1950 maakt dit werk tot een interessant getuigenis van een fase waarin zijn carrière zich constandigde. In die jaren had Pérezgil al zijn academische opleiding voltooid en begon hij erkenning te krijgen in het Spaanse kunstlandschap.
Zijn oeuvre werd beloond met talrijke prijzen en onderscheidingen. Naast zijn activiteit als schilder ontwikkelde hij een belangrijke docent- en culturele arbeid. Hij werd correspondent-lid van de Real Academia de Bellas Artes de San Fernando, lid van het Consell Valencià de Cultura en werd onderscheiden als Hijo Adoptivo de Alicante.
Zijn productie is momenteel vertegenwoordigd in verschillende musea, instellingen en publieke en private collecties, waardoor Pérezgil wordt gezien als een van de representatieve figuren van de Spaanse Levantijnse schilderkunst van de twintigste eeuw.
Estado de conservación
Het werk verkeert in een goede algemene staat van behoud gezien zijn ouderdom. De specifieke toestand kan men gedetailleerd zien op de foto's, die integraal deel uitmaken van de beschrijving.
Het wordt geleverd met een houten, rustieke lijst, passend bij de aard van de compositie. De lijst kan beschadigingen, slijtage en kleine tekenen van tijdverloop vertonen.
“Pollo fabado” vormt een interessante, in 1950 gedateerde, Pérezgil-werk, zowel door zijn realisatie in 1950 als door de uniciteit van het motief en, vooral, door de kwaliteit van de schilderkunst van het dier. De rijke tonaliteit van het verenkleed, de energieke penseelstreek en de weloverwogen behandeling van het licht maken van een traditioneel motief uit stilleven een compositie met opmerkelijke plastische kracht.

