VITRUVIUS - De Architectura - 140 nice woodcuts - 1522






Specialist in reis-literatuur en pre-1600 zeldzame drukken met 28 jaar ervaring.
€ 111 | ||
|---|---|---|
€ 101 | ||
€ 62 | ||
Catawiki Kopersbescherming
Je betaling is veilig bij ons totdat je het object hebt ontvangen.Bekijk details
Trustpilot 4.4 | 145472 reviews
Beoordeeld als "Uitstekend" op Trustpilot.
Deze Latijnse geïllustreerde editie van *De Architectura* van Vitruvius, uitgegeven in Florence in 1522, bevat 140 houtsneden en is gebonden in perkament.
Beschrijving van de verkoper
(ARCHITECTUUR; ILLUSTRERD, FIJN BINDING) Marcus VITRUVIUS POLLIUS (880-70 v.Chr. - Na 15 v.Chr.); Sextus Julius FRONTINUS (30 v.Chr.-103)
M. Vitruvii De Architectura libri decem onlangs met grote zorgvuldigheid gecorrigeerd en geëxcuseerd, toevoegingen, Julij Frontini de aquaeductibus libri vanwege de verwantschap van materialen [Colofon: Impressum Florentiae, door de erfgenamen van Philippi Iuntae, 1522]
§ Twee delen in één band, 8vo (165x103); 192, 24, [20] bladeren. Houtgravure-printer’s device op de titelpagina, rijk geïllustreerd met 140 fraaie houtsnedes. XVIe-eeuwse vellum, minimale gebruikssporen op enkele bladeren, een nette exemplaar, op fris papier.
Opgezet in tien boeken, werd De Architectura geschreven tussen 30-20 v.Chr. Als enige architectonische traktaat dat uit de oudheid is bewaard gebleven, diende het als een uitgebreide handleiding voor bouwprojecten gewijd aan keizer Augustus. Het behandelt alles van militaire kampen en aquaducten tot machines en meetinstrumenten, en mengt Griekse en Romeinse kennis met praktisch ingenieurswerk. Zijn beroemde principes van utiliteit, sterkte en schoonheid hebben architecten eeuwenlang beïnvloed, hoewel het vóór de grootste architectonische innovaties van Rome kwam, zoals koepels en gewapende betonboogconstructies. De Architectura presenteert zichzelf als een eclectisch traktaat - een poging tot een organische synthese van Griekse en hellenistische theoretische inzichten en de bevindingen uit de bouwpraktijk - en tegelijk als een canoniek werk, een omvattend en veelzijdig werk, rijk aan talloze implicaties en inzichten, en het enige bewaard gebleven verslag van de ontwikkeling van architecturale theorieën in de klassieke oudheid. Vitruvius’ werk anticipeert, in humanistische zin, op de centraliteit van de figuur van de architect en zijn kunst, en stelt als onmisbare voorwaarde de noodzaak van een harmonieuze synthese van kennis en begrip, waardoor hij niet slechts een organisator en codificador van ruimte is, maar diens interlocutor en hermeneut. Vanaf de vijftiende eeuw werd het traktaat de interpretatieve bron, het model voor dialoog en de inspirerende basis van de theoretische principes van de architectonische kunst, tot zo’n mate dat Vincenzo Scamozzi, een Venetiaanse architect en traktaatschrijver uit de zestiende eeuw, nadat hij het werk nauwgezet had gelezen, verklaarde dat Vitruvius “alles, of ten minste de moeilijkste en essentiële aspecten van architectuur en de behoeften van de architect heeft besproken; als velen zich hiervan bewust waren geweest, zouden ze niet zo snel opscheppen architect te zijn, wetend nauwelijks wat er van hen vereist is.” Tweede Giunta geïllustreerde editie, in een nieuw italisch typeset, van de editie uit 1513, bewerkt door de Dominicaner monnik Giovanni Giocondo van Verona (1435-1515), een belangrijke figuur onder de vroege Renaissance-oudheidkundigen. Vitruvius’ werk wordt gevolgd door Julius Frontinus’ De aquaeductibus urbis Romae, “ouvrage d'une grande utilité pour la connaissance de l'architecture ancienne” (Hoefer XVIII, 913).; Cicognara 699: “Questa edizione non é dissimile da quella del 1513., se non in quanto che gli errori nella prima..., sono in questa corretti”;.. De eerste geïllustreerde editie van Vitruvius’ werk werd in Venetië gepubliceerd in 1511 door Giovanni Tacuino, de editor, Giovanni Giocondo produceerde 136 houtgravures om de tekst te illustreren. Het werd in 1513 herdrukt door de Giunta-broers in Florence, in een kleine zakformaat, met de oorspronkelijke houtsnedes verkleind en met de toevoeging van vier extra illustraties en van Frontinus’ De aquaeductibus urbis Romae. In 1522, na Giocondo’s dood, publiceerde de Giunta opnieuw een editie, waarbij nieuwe italic-fonttekens werden gebruikt, de gebeitste initialen werden verwijderd en de tekst werd herzien, maar dezelfde illustraties van de voorgaande editie werden gebruikt. Deze nieuwe zakformaat-editie bleek zeer innovatief voor die tijd en maakte zowel voor geleerde kring die Latijn lezen als voor een breder publiek die via afbeeldingen toegang kreeg tot de nieuwe taal van de oudheid. De franciscaanse monnik Fra Giovanni Giocondo (1433 c. - 1515) was een Italiaanse humanist, architect en ingenieur. Frontinus’ werk is een officieel verslag geschreven aan het eind van de eerste eeuw over de toestand van de aquaducten van Rome; Frontinus was door keizer Nerva in 96 na Chr. aangesteld als Waterkommissaris.
LUCIA A. CIAPPONI Fra Giocondo Da Verona and His Edition of Vitruvius. In: Journal of the Warburg and Courtauld Institutes, vol. 47, 1984, pp. 72-90; ADAMS V-904; Berlin Kat. 1800; Camerini 172 (wrong collation); FOWLER 396; SANDER 7697
(ARCHITECTUUR; ILLUSTRERD, FIJN BINDING) Marcus VITRUVIUS POLLIUS (880-70 v.Chr. - Na 15 v.Chr.); Sextus Julius FRONTINUS (30 v.Chr.-103)
M. Vitruvii De Architectura libri decem onlangs met grote zorgvuldigheid gecorrigeerd en geëxcuseerd, toevoegingen, Julij Frontini de aquaeductibus libri vanwege de verwantschap van materialen [Colofon: Impressum Florentiae, door de erfgenamen van Philippi Iuntae, 1522]
§ Twee delen in één band, 8vo (165x103); 192, 24, [20] bladeren. Houtgravure-printer’s device op de titelpagina, rijk geïllustreerd met 140 fraaie houtsnedes. XVIe-eeuwse vellum, minimale gebruikssporen op enkele bladeren, een nette exemplaar, op fris papier.
Opgezet in tien boeken, werd De Architectura geschreven tussen 30-20 v.Chr. Als enige architectonische traktaat dat uit de oudheid is bewaard gebleven, diende het als een uitgebreide handleiding voor bouwprojecten gewijd aan keizer Augustus. Het behandelt alles van militaire kampen en aquaducten tot machines en meetinstrumenten, en mengt Griekse en Romeinse kennis met praktisch ingenieurswerk. Zijn beroemde principes van utiliteit, sterkte en schoonheid hebben architecten eeuwenlang beïnvloed, hoewel het vóór de grootste architectonische innovaties van Rome kwam, zoals koepels en gewapende betonboogconstructies. De Architectura presenteert zichzelf als een eclectisch traktaat - een poging tot een organische synthese van Griekse en hellenistische theoretische inzichten en de bevindingen uit de bouwpraktijk - en tegelijk als een canoniek werk, een omvattend en veelzijdig werk, rijk aan talloze implicaties en inzichten, en het enige bewaard gebleven verslag van de ontwikkeling van architecturale theorieën in de klassieke oudheid. Vitruvius’ werk anticipeert, in humanistische zin, op de centraliteit van de figuur van de architect en zijn kunst, en stelt als onmisbare voorwaarde de noodzaak van een harmonieuze synthese van kennis en begrip, waardoor hij niet slechts een organisator en codificador van ruimte is, maar diens interlocutor en hermeneut. Vanaf de vijftiende eeuw werd het traktaat de interpretatieve bron, het model voor dialoog en de inspirerende basis van de theoretische principes van de architectonische kunst, tot zo’n mate dat Vincenzo Scamozzi, een Venetiaanse architect en traktaatschrijver uit de zestiende eeuw, nadat hij het werk nauwgezet had gelezen, verklaarde dat Vitruvius “alles, of ten minste de moeilijkste en essentiële aspecten van architectuur en de behoeften van de architect heeft besproken; als velen zich hiervan bewust waren geweest, zouden ze niet zo snel opscheppen architect te zijn, wetend nauwelijks wat er van hen vereist is.” Tweede Giunta geïllustreerde editie, in een nieuw italisch typeset, van de editie uit 1513, bewerkt door de Dominicaner monnik Giovanni Giocondo van Verona (1435-1515), een belangrijke figuur onder de vroege Renaissance-oudheidkundigen. Vitruvius’ werk wordt gevolgd door Julius Frontinus’ De aquaeductibus urbis Romae, “ouvrage d'une grande utilité pour la connaissance de l'architecture ancienne” (Hoefer XVIII, 913).; Cicognara 699: “Questa edizione non é dissimile da quella del 1513., se non in quanto che gli errori nella prima..., sono in questa corretti”;.. De eerste geïllustreerde editie van Vitruvius’ werk werd in Venetië gepubliceerd in 1511 door Giovanni Tacuino, de editor, Giovanni Giocondo produceerde 136 houtgravures om de tekst te illustreren. Het werd in 1513 herdrukt door de Giunta-broers in Florence, in een kleine zakformaat, met de oorspronkelijke houtsnedes verkleind en met de toevoeging van vier extra illustraties en van Frontinus’ De aquaeductibus urbis Romae. In 1522, na Giocondo’s dood, publiceerde de Giunta opnieuw een editie, waarbij nieuwe italic-fonttekens werden gebruikt, de gebeitste initialen werden verwijderd en de tekst werd herzien, maar dezelfde illustraties van de voorgaande editie werden gebruikt. Deze nieuwe zakformaat-editie bleek zeer innovatief voor die tijd en maakte zowel voor geleerde kring die Latijn lezen als voor een breder publiek die via afbeeldingen toegang kreeg tot de nieuwe taal van de oudheid. De franciscaanse monnik Fra Giovanni Giocondo (1433 c. - 1515) was een Italiaanse humanist, architect en ingenieur. Frontinus’ werk is een officieel verslag geschreven aan het eind van de eerste eeuw over de toestand van de aquaducten van Rome; Frontinus was door keizer Nerva in 96 na Chr. aangesteld als Waterkommissaris.
LUCIA A. CIAPPONI Fra Giocondo Da Verona and His Edition of Vitruvius. In: Journal of the Warburg and Courtauld Institutes, vol. 47, 1984, pp. 72-90; ADAMS V-904; Berlin Kat. 1800; Camerini 172 (wrong collation); FOWLER 396; SANDER 7697
