Antonio Morato (1903-1989) - Composizione con Volti

02
dagen
22
uren
09
minuten
01
seconde
Huidig bod
€ 30
Minimumprijs niet bereikt
Antonio Yera
Expert
Geschatte waarde  € 350 - € 430
DE
€ 30
DE
€ 27
DE
€ 24

Catawiki Kopersbescherming

Je betaling is veilig bij ons totdat je het object hebt ontvangen.Bekijk details

Trustpilot 4.4 | 145414 reviews

Beoordeeld als "Uitstekend" op Trustpilot.

Beschrijving van de verkoper

AUTORE

Antonio Morato (Este, 17 maart 1903 – Padova, 13 maart 1989) kreeg zijn opleiding in het bruisende Padova van de jaren twintig, buiten de traditionele academische trajecten. Aanvankelijk nabij de ideeën van het “Novecento” distantieerde hij zich door een sterk figuratieve gevoeligheid die voortkwam uit een instinctieve verbondenheid met de realiteit. Hij noemde kunstenaars graag “ dieren met brillen”, in staat om in te zoomen op wat in de lucht rondging. In zijn eerste schilderijen, gewijd aan stillevens, maskers en panorama’s, verenigde hij een oprechte volkse geest met uiterste aandacht voor vorm en compositie.

Na de oorlog evolueerde zijn taal door assimilatie van Picasso’s ruimtelijke desintegraties en het cromatism van Matisse, en vanaf het eind van de jaren vijftig bereikte hij een productie die meer intiem en ontluisterd was. De mode voorbijgaand, nam zijn late fase een meer introspectieve toon aan: het primitieve idyllische gezang van het Veneto-landschap maakte plaats voor een schilderkunst die een tastbare irritatie uitdrukte over de voortschrijdende verstedelijking en de industriële beschaving. Zijn typische thema’s werden hierdoor weergegeven met een sobere, essentiële cromatische laag, waarbij kleur een centraal element bleef in de opbouw van de volumes.

Technisch gezien was hij behalve een begaafd schildersatelier-schilder die zich kon uiten met olieverf en krijt, ook een uitstekende frescante. Tot zijn meest prestigieuze openbare werken behoren de decoraties van de “Sala delle studentesse” in het Palazzo del Bo en de fresco-cycli, waaronder de “Via Crucis” in de Katholieke Kerk Sacra Famiglia in Padua (1939-1940). Vandaag zijn zijn werken, een kostbare getuigenis van het gehele spectrum van zijn stilistische paraboliek, bewaard en gewaardeerd in de civiele collecties van de stad Padua en opgenomen in prestigieuze particuliere collecties, waarmee het belang van deze originele en solitaire exponent van het Veneto-van de twintigste eeuw wordt bevestigd.

"Composizione con Volti", gemengde techniek op hout, 80x70 cm, dateerbaar op de jaren ’60, hoewel niet gesigneerd het schilderij is zeker door Morato gemaakt, zowel op basis van vergelijking als afkomst, aangezien het afkomstig is uit de erfgenamen van de schilder zelf. Er wordt een regulier echtheids- en herkomstcertificaat verstrekt.

In het schilderij geeft Antonio Morato leven aan een suggestieve meta-pictorial visie, zwevend tussen de samengeperste ruimte van het atelier en het podium van het geheugen. De scène wordt overheerst door een grote rechthoekige structuur die op twee stijlen rust, vergelijkbaar met een scheidingsscherm, een toneelscherm of een doek op het schildersezel dat binnen een kaal environment opvalt. Binnen de grenzen van dit kader ontvouwt zich een dense caleidoscoop van figuratieve beelden: langs de linker rand komt het melancholische beeld van een masker tevoorschijn, verwant aan een Pierrot, herkenbaar aan het lichte gezicht met halfgesloten ogen, aan de witte hoed en de witte jas, verlevendigd door grote zwarte knopen; aan de rechterkant komen andere gezichten naar voren, in groen uitgespaard, als bustes of in stille, verzonken verschijningen. In het midden, tussen geometrische fragmenten, ritmische tekens op een rosé-achtige ondergrond en abstracte opflakkeringen, lijkt een sierlijke geel-groene vorm tot leven te komen en barst uiteindelijk over de onderkant van het paneel, in het onderste vloeroppervlak uitmondend naast kleine vlekken kleur.

Het compositieve systeem rust op een verfijnd contrast tussen de rigide, orthogonale hoek van de buitenruimte — gemarkeerd door de horizontale strook van de bodem en de verticale achtergrond — en de vrije proliferatie van facetvormige vlakken binnen het kader, waarvan de lijst poëtisch breekt door de centrale overschrijding naar beneden. De penseelstreek, uitgespreid en kalm in de vlakken die de kamer definiëren, wordt gaandeweg nervieker, materiaalrijk en gefragmenteerd binnen het paneel, afgewisseld met snelle toetsingen, grove stukken en scherpe grafische accenten. De ware kern van het werk ligt in de meesterlijke constructie en chromatische harmonie, waarin kleur zelf de ruimtelijke architectuur genereert en diepte moduleren: de kalme, omhullende zones van de omgeving, gespeeld op de aardse, zandige tinten van de vloer en de diepe viola-indigo van de rechter muur, fungeren als een akoestische ruimte voor de kostbare timbrische orchestratie die in het kader is opgesloten. Hier sluiten smaragdgroene en jadegroene tinten, geel-, karmijnrode, oranje en porcelijnroze als een heldere mosaïek aan elkaar, met de witskilderachtige gipswitten van de masker aan de linkerkant als het lichtpunt en componeren een tonaal akkoord van buitengewone muzikaliteit en formele balans.

Toegeschreven aan de jaren zestig, behoort het schilderij volledig tot de rijpheidfase van Morato, die aan het einde van het voorgaande decennium begon met een zoektocht die steeds intiemer, introspectiever en ontluisterd is. De Europese les die na de oorlog werd opgenomen — duidelijk both in Picasso-achtige ruimtelijke desintegratie en in de prismatiche inlassingen van vlakken, en in de expressieve vrijheid van de kleur die herinneringen oproept aan Matisse — leidt in deze fase tot een compacter en eenvoudigere synthese, waar de cromatische data de absolute hoeksteen blijft in de plastische opbouw van de volumes. Door de mode te vermijden en een solitaire coherentie te volgen, herwint Morato thema’s die hem dierbaar waren: maskers en die volkse ziel die zijn Padua-jaren had gevoed, waardoor hij zich profileerde als een eigenzinnig en solitair vertolker van de twintigste eeuw van Veneto.

CONDITION REPORT

Goed algemene conditie. Werk met levendige en leesbare kleurnuances en penseelvoering. Zeer kleine verfafwijkingen aan de linkerzijde (zie foto).

De foto van het schilderij geplaatst in een setting is gegenereerd met kunstmatige intelligentie, en dient uitsluitend als illustratief. Alleen de overige foto’s zijn tekstgetrouw en tonen het object en zijn kenmerken, zowel in algemene als detailweergave.

Geregistreerde en verzekerde verzending met passende bescherming."

AUTORE

Antonio Morato (Este, 17 maart 1903 – Padova, 13 maart 1989) kreeg zijn opleiding in het bruisende Padova van de jaren twintig, buiten de traditionele academische trajecten. Aanvankelijk nabij de ideeën van het “Novecento” distantieerde hij zich door een sterk figuratieve gevoeligheid die voortkwam uit een instinctieve verbondenheid met de realiteit. Hij noemde kunstenaars graag “ dieren met brillen”, in staat om in te zoomen op wat in de lucht rondging. In zijn eerste schilderijen, gewijd aan stillevens, maskers en panorama’s, verenigde hij een oprechte volkse geest met uiterste aandacht voor vorm en compositie.

Na de oorlog evolueerde zijn taal door assimilatie van Picasso’s ruimtelijke desintegraties en het cromatism van Matisse, en vanaf het eind van de jaren vijftig bereikte hij een productie die meer intiem en ontluisterd was. De mode voorbijgaand, nam zijn late fase een meer introspectieve toon aan: het primitieve idyllische gezang van het Veneto-landschap maakte plaats voor een schilderkunst die een tastbare irritatie uitdrukte over de voortschrijdende verstedelijking en de industriële beschaving. Zijn typische thema’s werden hierdoor weergegeven met een sobere, essentiële cromatische laag, waarbij kleur een centraal element bleef in de opbouw van de volumes.

Technisch gezien was hij behalve een begaafd schildersatelier-schilder die zich kon uiten met olieverf en krijt, ook een uitstekende frescante. Tot zijn meest prestigieuze openbare werken behoren de decoraties van de “Sala delle studentesse” in het Palazzo del Bo en de fresco-cycli, waaronder de “Via Crucis” in de Katholieke Kerk Sacra Famiglia in Padua (1939-1940). Vandaag zijn zijn werken, een kostbare getuigenis van het gehele spectrum van zijn stilistische paraboliek, bewaard en gewaardeerd in de civiele collecties van de stad Padua en opgenomen in prestigieuze particuliere collecties, waarmee het belang van deze originele en solitaire exponent van het Veneto-van de twintigste eeuw wordt bevestigd.

"Composizione con Volti", gemengde techniek op hout, 80x70 cm, dateerbaar op de jaren ’60, hoewel niet gesigneerd het schilderij is zeker door Morato gemaakt, zowel op basis van vergelijking als afkomst, aangezien het afkomstig is uit de erfgenamen van de schilder zelf. Er wordt een regulier echtheids- en herkomstcertificaat verstrekt.

In het schilderij geeft Antonio Morato leven aan een suggestieve meta-pictorial visie, zwevend tussen de samengeperste ruimte van het atelier en het podium van het geheugen. De scène wordt overheerst door een grote rechthoekige structuur die op twee stijlen rust, vergelijkbaar met een scheidingsscherm, een toneelscherm of een doek op het schildersezel dat binnen een kaal environment opvalt. Binnen de grenzen van dit kader ontvouwt zich een dense caleidoscoop van figuratieve beelden: langs de linker rand komt het melancholische beeld van een masker tevoorschijn, verwant aan een Pierrot, herkenbaar aan het lichte gezicht met halfgesloten ogen, aan de witte hoed en de witte jas, verlevendigd door grote zwarte knopen; aan de rechterkant komen andere gezichten naar voren, in groen uitgespaard, als bustes of in stille, verzonken verschijningen. In het midden, tussen geometrische fragmenten, ritmische tekens op een rosé-achtige ondergrond en abstracte opflakkeringen, lijkt een sierlijke geel-groene vorm tot leven te komen en barst uiteindelijk over de onderkant van het paneel, in het onderste vloeroppervlak uitmondend naast kleine vlekken kleur.

Het compositieve systeem rust op een verfijnd contrast tussen de rigide, orthogonale hoek van de buitenruimte — gemarkeerd door de horizontale strook van de bodem en de verticale achtergrond — en de vrije proliferatie van facetvormige vlakken binnen het kader, waarvan de lijst poëtisch breekt door de centrale overschrijding naar beneden. De penseelstreek, uitgespreid en kalm in de vlakken die de kamer definiëren, wordt gaandeweg nervieker, materiaalrijk en gefragmenteerd binnen het paneel, afgewisseld met snelle toetsingen, grove stukken en scherpe grafische accenten. De ware kern van het werk ligt in de meesterlijke constructie en chromatische harmonie, waarin kleur zelf de ruimtelijke architectuur genereert en diepte moduleren: de kalme, omhullende zones van de omgeving, gespeeld op de aardse, zandige tinten van de vloer en de diepe viola-indigo van de rechter muur, fungeren als een akoestische ruimte voor de kostbare timbrische orchestratie die in het kader is opgesloten. Hier sluiten smaragdgroene en jadegroene tinten, geel-, karmijnrode, oranje en porcelijnroze als een heldere mosaïek aan elkaar, met de witskilderachtige gipswitten van de masker aan de linkerkant als het lichtpunt en componeren een tonaal akkoord van buitengewone muzikaliteit en formele balans.

Toegeschreven aan de jaren zestig, behoort het schilderij volledig tot de rijpheidfase van Morato, die aan het einde van het voorgaande decennium begon met een zoektocht die steeds intiemer, introspectiever en ontluisterd is. De Europese les die na de oorlog werd opgenomen — duidelijk both in Picasso-achtige ruimtelijke desintegratie en in de prismatiche inlassingen van vlakken, en in de expressieve vrijheid van de kleur die herinneringen oproept aan Matisse — leidt in deze fase tot een compacter en eenvoudigere synthese, waar de cromatische data de absolute hoeksteen blijft in de plastische opbouw van de volumes. Door de mode te vermijden en een solitaire coherentie te volgen, herwint Morato thema’s die hem dierbaar waren: maskers en die volkse ziel die zijn Padua-jaren had gevoed, waardoor hij zich profileerde als een eigenzinnig en solitair vertolker van de twintigste eeuw van Veneto.

CONDITION REPORT

Goed algemene conditie. Werk met levendige en leesbare kleurnuances en penseelvoering. Zeer kleine verfafwijkingen aan de linkerzijde (zie foto).

De foto van het schilderij geplaatst in een setting is gegenereerd met kunstmatige intelligentie, en dient uitsluitend als illustratief. Alleen de overige foto’s zijn tekstgetrouw en tonen het object en zijn kenmerken, zowel in algemene als detailweergave.

Geregistreerde en verzekerde verzending met passende bescherming."

Details

Aangeboden met lijst
Nee
Verkocht door
Galerie
Editie
Origineel
Kunstenaar
Antonio Morato (1903-1989)
Titel van kunstwerk
Composizione con Volti
Techniek
Olieverfschilderij
Signatuur
Ongesigneerd
Land van herkomst
Italië
Staat
In goede staat
Hoogte
80 cm
Breedte
70 cm
Stijl
Neo-Expressionisme
Periode
1960-1970
ItaliëGeverifieerd
265
Objecten verkocht
87,5%
pro

Vergelijkbare objecten

  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​

Voor jou in

Moderne en hedendaagse kunst

  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​