Antonio Morato (1903–1989) - I Cardinali





Catawiki Kopersbescherming
Je betaling is veilig bij ons totdat je het object hebt ontvangen.Bekijk details
Trustpilot 4.4 | 145776 reviews
Beoordeeld als "Uitstekend" op Trustpilot.
Het originele olieverfschilderij I Cardinali van Antonio Morato uit 1971 is gesigneerd en wordt met lijst geleverd.
Beschrijving van de verkoper
AUTORE
Antonio Morato (Este, 17 marzo 1903 – Padova, 13 marzo 1989) trok zich in het levendige Padova van de jaren twintig terug buiten de traditionele academische trajecten om. Aanvankelijk nabij de tendensen van het 'Novecento', onderscheidde hij zich door een uitgesproken figuratieve gevoeligheid die gebaseerd was op een instinctieve binding met de realiteit. Hij omschreef kunstenaars namelijk als 'dieren met brillen', in staat om vroegtijdig waar te nemen wat in de lucht hing. In de vroege doeken, gewijd aan stillevens, maskers en stadsgezichten, combineerde hij een oprecht volkse geest met een uiterste zorg voor formele en compositionele structuur.
In de naoorlogse periode evolueerde zijn taal door de ruimtelijke onsplitsingen van Picasso en de cromaticiteit van Matisse te assimileren, om vervolgens, vanaf het eind van de jaren vijftig, tot een productie te komen die intiemer en ontluisterder was. Door modegrillen vermijdend, nam zijn late fase meer introspectieve tonen aan: het primitieve gezang van het Veneto-landschap maakte plaats voor een schilderkunst die een voelbaar ongenoegen uitte over de voortschrijdende verstedelijking en de industriële beschaving. Zijn typische onderwerpen werden zo weergegeven door een chromatische verflaag die soberder en essentie veranderde, waarbij kleur het centrale element bleef in de opbouw van de vormen.
Technisch gezien was Morato naast een begaafd schilder aan ezel in staat om uiteen te lopen van olieverf tot het gebruik van krijt, en was hij tevens een uitstekende frescante. Tot zijn meest prestigieuze openbare werken behoren de decoraties van de 'Sala delle studentesse' in het Palazzo del Bo en de fresco-cycli, waaronder de 'Via Crucis', in de Paduaanse kerk Sacra Famiglia (1939-1940). Vandaag de dag zijn zijn werken, waardevolle getuigenissen van het volledige traject van zijn stilistische hasta, bewaard en gewaardeerd in de collecties van de stad Padova en maken ze deel uit van prestigieuze particuliere verzamelingen, wat het belang onderstreept van deze originele en eenzame interpretator van de Veneto-achttiende eeuw.
DESCRIZIONE
"I Cardinali", olie op doek, 104x74cm, met lijst, 100x70cm de doek alleen, 1971, datum en handtekening onder rechts.
In het doek voert de kunstenaar een enigmatiche triade kerkelijk gezelschap op, zwevend tussen ieraticiteit van liturgie en theater van maskers. Drie slanke vergeleden van geestelijken staan naast elkaar over de volledige hoogte van het doek: gezichten, bleek en uitgehouwen door enkele verticale lijnen, verschijnen als ascetische maskers, omgeven door zwart, terwijl de handen met lange sierlijke vingers, tegen de borst gedragen boven de purperen mantels en de witte wikkels, een stille en ritmische conversatie van gebaren verweven.
Het compositie-opzet plaatst de protagonisten in een strikte verticale scan, horizontaal verbonden door de lichtstrook van de witte manteloverdoeken en de centrale dialoog van de handen. De penseelstreek wisselt vloeibare, transparante verflagen in de lagere gewaden af met dichtere toetsen in de lichte plooiingen, onderbroken door scherpe donkere contouren. Uitzonderlijk is de constructie en cromatische harmonie, waarin de kleur zelf de plastische structuur genereert: de symfonie van porseleinpaars, aubergine, carmin en zalmroze in de theologen-herverdeling steekt uit tegen het gipswitte van de rocken en tegen de kobaltblauwe achtergrond, terwijl vurige accenten van smaragdgroen, turkoois en fel geel de vingers en plooien omlijsten in een timbrische stof van zeldzame muzikale klank.
Het schilderij, gemaakt in 1971, behoort tot de late, meer intime en ontluisterde fase van Antonio Morato. De Europese les die na de oorlog werd overgenomen - duidelijk in de plastische synthese met Picassiaanse trekken van de scherpe gezichten en in de cromatische vrijheid die doet denken aan Matisse - leidt hier tot een sobere en essentiële uitwerking, waarin kleur de absolute kern blijft bij de opbouw van de volumes. Ver verwijderd van voorbijgaande modegrillen, vernieuwt Morato het thema van zijn dierbare maskers, en bevestigt hij zich als dat 'dier met brillen' met een instinctieve receptiviteit, in staat om waar te nemen wat er in de lucht hangt en de menselijke komedie te vertalen in een intense poëtische visie.
CONDITION REPORT
Goede algehele staat. Werk integreren in elk onderdeel met levendige en goed leesbare cromie en penseelvoering. De lijst is als een geschenk te beschouwen.
De foto van het schilderij in een omgeving geplaatst is gegenereerd met kunstmatige intelligentie en dient puur illustratief te zijn. Alleen de resterende foto's gelden als waarheidsgetrouw voorwerp en kenmerken, zowel in algemene als detailweergave.
Verzending met tracking en verzekering met geschikt verpakkingsmateriaal.
AUTORE
Antonio Morato (Este, 17 marzo 1903 – Padova, 13 marzo 1989) trok zich in het levendige Padova van de jaren twintig terug buiten de traditionele academische trajecten om. Aanvankelijk nabij de tendensen van het 'Novecento', onderscheidde hij zich door een uitgesproken figuratieve gevoeligheid die gebaseerd was op een instinctieve binding met de realiteit. Hij omschreef kunstenaars namelijk als 'dieren met brillen', in staat om vroegtijdig waar te nemen wat in de lucht hing. In de vroege doeken, gewijd aan stillevens, maskers en stadsgezichten, combineerde hij een oprecht volkse geest met een uiterste zorg voor formele en compositionele structuur.
In de naoorlogse periode evolueerde zijn taal door de ruimtelijke onsplitsingen van Picasso en de cromaticiteit van Matisse te assimileren, om vervolgens, vanaf het eind van de jaren vijftig, tot een productie te komen die intiemer en ontluisterder was. Door modegrillen vermijdend, nam zijn late fase meer introspectieve tonen aan: het primitieve gezang van het Veneto-landschap maakte plaats voor een schilderkunst die een voelbaar ongenoegen uitte over de voortschrijdende verstedelijking en de industriële beschaving. Zijn typische onderwerpen werden zo weergegeven door een chromatische verflaag die soberder en essentie veranderde, waarbij kleur het centrale element bleef in de opbouw van de vormen.
Technisch gezien was Morato naast een begaafd schilder aan ezel in staat om uiteen te lopen van olieverf tot het gebruik van krijt, en was hij tevens een uitstekende frescante. Tot zijn meest prestigieuze openbare werken behoren de decoraties van de 'Sala delle studentesse' in het Palazzo del Bo en de fresco-cycli, waaronder de 'Via Crucis', in de Paduaanse kerk Sacra Famiglia (1939-1940). Vandaag de dag zijn zijn werken, waardevolle getuigenissen van het volledige traject van zijn stilistische hasta, bewaard en gewaardeerd in de collecties van de stad Padova en maken ze deel uit van prestigieuze particuliere verzamelingen, wat het belang onderstreept van deze originele en eenzame interpretator van de Veneto-achttiende eeuw.
DESCRIZIONE
"I Cardinali", olie op doek, 104x74cm, met lijst, 100x70cm de doek alleen, 1971, datum en handtekening onder rechts.
In het doek voert de kunstenaar een enigmatiche triade kerkelijk gezelschap op, zwevend tussen ieraticiteit van liturgie en theater van maskers. Drie slanke vergeleden van geestelijken staan naast elkaar over de volledige hoogte van het doek: gezichten, bleek en uitgehouwen door enkele verticale lijnen, verschijnen als ascetische maskers, omgeven door zwart, terwijl de handen met lange sierlijke vingers, tegen de borst gedragen boven de purperen mantels en de witte wikkels, een stille en ritmische conversatie van gebaren verweven.
Het compositie-opzet plaatst de protagonisten in een strikte verticale scan, horizontaal verbonden door de lichtstrook van de witte manteloverdoeken en de centrale dialoog van de handen. De penseelstreek wisselt vloeibare, transparante verflagen in de lagere gewaden af met dichtere toetsen in de lichte plooiingen, onderbroken door scherpe donkere contouren. Uitzonderlijk is de constructie en cromatische harmonie, waarin de kleur zelf de plastische structuur genereert: de symfonie van porseleinpaars, aubergine, carmin en zalmroze in de theologen-herverdeling steekt uit tegen het gipswitte van de rocken en tegen de kobaltblauwe achtergrond, terwijl vurige accenten van smaragdgroen, turkoois en fel geel de vingers en plooien omlijsten in een timbrische stof van zeldzame muzikale klank.
Het schilderij, gemaakt in 1971, behoort tot de late, meer intime en ontluisterde fase van Antonio Morato. De Europese les die na de oorlog werd overgenomen - duidelijk in de plastische synthese met Picassiaanse trekken van de scherpe gezichten en in de cromatische vrijheid die doet denken aan Matisse - leidt hier tot een sobere en essentiële uitwerking, waarin kleur de absolute kern blijft bij de opbouw van de volumes. Ver verwijderd van voorbijgaande modegrillen, vernieuwt Morato het thema van zijn dierbare maskers, en bevestigt hij zich als dat 'dier met brillen' met een instinctieve receptiviteit, in staat om waar te nemen wat er in de lucht hangt en de menselijke komedie te vertalen in een intense poëtische visie.
CONDITION REPORT
Goede algehele staat. Werk integreren in elk onderdeel met levendige en goed leesbare cromie en penseelvoering. De lijst is als een geschenk te beschouwen.
De foto van het schilderij in een omgeving geplaatst is gegenereerd met kunstmatige intelligentie en dient puur illustratief te zijn. Alleen de resterende foto's gelden als waarheidsgetrouw voorwerp en kenmerken, zowel in algemene als detailweergave.
Verzending met tracking en verzekering met geschikt verpakkingsmateriaal.

