Georges André Klein(1901-1992) - Propriété à Rouvray






Afgestudeerd als Frans veilingmeester en werkzaam geweest bij Sotheby’s Parijs taxatieafdeling.
Catawiki Kopersbescherming
Je betaling is veilig bij ons totdat je het object hebt ontvangen.Bekijk details
Trustpilot 4.4 | 145967 reviews
Beoordeeld als "Uitstekend" op Trustpilot.
Het gesigneerde originele olieverfschilderij Propriété à Rouvray van Georges André Klein is een Frans landschap uit 1940–1950 en meet 81 × 60 cm.
Beschrijving van de verkoper
Georges André KLEIN(1901-1992)
Eigendom in Rouvray
Belangrijke olieverf op doek.
Afmetingen :
- werk: 81 x 60 cm
Provenance : Particuliere collectie.
Uitstekende staat.
Georges-André Klein is een orientalistische schilder geboren op 28 december 1901 in Parijs, lid van de Société nationale des beaux-arts, overleden op 17 oktober 1992 in Ivry-sur-Seine.
Biografie
Na zijn studie aan de Académie Julian in 1918, aan de Atelier Biloul (waar hij in 1920 Eugène Dabit leert kennen) en aan de École nationale supérieure des arts décoratifs, waar hij vriendschap sluit met de kunstenaars die de groep vormen van de schilders van de poëtische realiteit, wordt Georges-André Klein, door Antoine Bourdelle opgemerkt, gevraagd gedurende zeven jaar (van 1923 tot 1929) met de beeldhouwer te werken, voor wie hij maquettes van monumenten tekent en de bronzen werken patineert. Het Bénézit-woordenboek vertelt ons dat Klein's schilderkunst vroegtijdig beïnvloed raakte door die van „zijn vriend Maurice Loutreuil”, wat Lynne Thornton nuanceert door te stellen dat Klein Loutreuil in werkelijkheid nooit heeft ontmoet, maar wel diens werk zeer diepgaand benaderde dankzij een gemeenschappelijke vriend die hij in 1923 ontmoette, de schilder Christian Caillard.
Het is echter niet onredelijk te denken dat Klein tussen 1923 en het overlijden van Loutreuil, in diens veertigste jaar, in januari 1925, wel met hem heeft omgegaan. Vier kompanen, Eugène Dabit, Béatrice Appia, Christian Caillard en Georges-Henri Klein lijken toen gemeen te hebben bewonderd en vriendschappelijk de meester te hebben bezocht op nr. 20 van de Rue du Pré-Saint-Gervais, en zich uit te roepen tot informeel École du Pré-Saint-Gervais ter ere van hun oudere vriend. Eugène Dabit codeert deze herinneringen in een nieuw verhaal, Un bal à Belleville, waarin hij, naast de atelier van Loutreuil, het ijverig bezoek aan een beroemd bistrot in Belleville beschrijft, de bar du Télégraphe.
Expositie koloniale internationale, 1931, paviljoen van Marokko
Naar aanleiding van zijn verwonderde bezoek aan de Exposition coloniale internationale van 1931 reist Georges-André Klein naar Marokko waar hij elk van de volgende winters terugkeert. In 1936 vertrekt hij voor een heel jaar naar Madagaskar „dat hij per auto of taxi-brousse doorkruist, de levendige kleuren ontluikend die hem al hadden gefascineerd in Noord-Afrika”, en waaruit hij de eilanden La Réunion en Mauritius bezoekt. De beurs die hem in 1937 door de stad Parijs wordt toegekend, omvat een reis, waardoor hij in 1938 opnieuw vertrekt voor een tocht die door de Tweede Wereldoorlog wordt afgebroken. Onze kunstenaar keert echter terug naar Algerije tussen 1942 en 1945.
Na meerdere verblijven in Corsica rond 1950, met name in Pino, en na bezoeken aan Spanje en Sicilië die hij voor een deel met zijn voormalige vriend Christian Caillard doet, gaat Georges-André Klein in 1958 voor de tweede keer naar Madagaskar, „ schildert in Amboasary kinderen en naakte vrouwen op achtergronden vol motieven ”, ontmoet in deze stad Victoire die hij in 1966 in Parijs huwt. In 1968 brengt hij vijf maanden door in Bamako.
„ Landschapskunstenaar van de hele wereld, geen genre heeft hij nagelaten” zal Jean-Pierre Delarge zeggen. Door, één jaar na de dood van Georges-André Klein die in 1992 plaatsvond, het catalogus van zijn nalatenschap samen te stellen, stellen Dominique Ribeyre en Florence Berton vast dat de reizen van de schilder hem, net als zijn vriend Pierre Bourut, eveneens een geïnformeerde verzamelaar maakten.
Georges André KLEIN(1901-1992)
Eigendom in Rouvray
Belangrijke olieverf op doek.
Afmetingen :
- werk: 81 x 60 cm
Provenance : Particuliere collectie.
Uitstekende staat.
Georges-André Klein is een orientalistische schilder geboren op 28 december 1901 in Parijs, lid van de Société nationale des beaux-arts, overleden op 17 oktober 1992 in Ivry-sur-Seine.
Biografie
Na zijn studie aan de Académie Julian in 1918, aan de Atelier Biloul (waar hij in 1920 Eugène Dabit leert kennen) en aan de École nationale supérieure des arts décoratifs, waar hij vriendschap sluit met de kunstenaars die de groep vormen van de schilders van de poëtische realiteit, wordt Georges-André Klein, door Antoine Bourdelle opgemerkt, gevraagd gedurende zeven jaar (van 1923 tot 1929) met de beeldhouwer te werken, voor wie hij maquettes van monumenten tekent en de bronzen werken patineert. Het Bénézit-woordenboek vertelt ons dat Klein's schilderkunst vroegtijdig beïnvloed raakte door die van „zijn vriend Maurice Loutreuil”, wat Lynne Thornton nuanceert door te stellen dat Klein Loutreuil in werkelijkheid nooit heeft ontmoet, maar wel diens werk zeer diepgaand benaderde dankzij een gemeenschappelijke vriend die hij in 1923 ontmoette, de schilder Christian Caillard.
Het is echter niet onredelijk te denken dat Klein tussen 1923 en het overlijden van Loutreuil, in diens veertigste jaar, in januari 1925, wel met hem heeft omgegaan. Vier kompanen, Eugène Dabit, Béatrice Appia, Christian Caillard en Georges-Henri Klein lijken toen gemeen te hebben bewonderd en vriendschappelijk de meester te hebben bezocht op nr. 20 van de Rue du Pré-Saint-Gervais, en zich uit te roepen tot informeel École du Pré-Saint-Gervais ter ere van hun oudere vriend. Eugène Dabit codeert deze herinneringen in een nieuw verhaal, Un bal à Belleville, waarin hij, naast de atelier van Loutreuil, het ijverig bezoek aan een beroemd bistrot in Belleville beschrijft, de bar du Télégraphe.
Expositie koloniale internationale, 1931, paviljoen van Marokko
Naar aanleiding van zijn verwonderde bezoek aan de Exposition coloniale internationale van 1931 reist Georges-André Klein naar Marokko waar hij elk van de volgende winters terugkeert. In 1936 vertrekt hij voor een heel jaar naar Madagaskar „dat hij per auto of taxi-brousse doorkruist, de levendige kleuren ontluikend die hem al hadden gefascineerd in Noord-Afrika”, en waaruit hij de eilanden La Réunion en Mauritius bezoekt. De beurs die hem in 1937 door de stad Parijs wordt toegekend, omvat een reis, waardoor hij in 1938 opnieuw vertrekt voor een tocht die door de Tweede Wereldoorlog wordt afgebroken. Onze kunstenaar keert echter terug naar Algerije tussen 1942 en 1945.
Na meerdere verblijven in Corsica rond 1950, met name in Pino, en na bezoeken aan Spanje en Sicilië die hij voor een deel met zijn voormalige vriend Christian Caillard doet, gaat Georges-André Klein in 1958 voor de tweede keer naar Madagaskar, „ schildert in Amboasary kinderen en naakte vrouwen op achtergronden vol motieven ”, ontmoet in deze stad Victoire die hij in 1966 in Parijs huwt. In 1968 brengt hij vijf maanden door in Bamako.
„ Landschapskunstenaar van de hele wereld, geen genre heeft hij nagelaten” zal Jean-Pierre Delarge zeggen. Door, één jaar na de dood van Georges-André Klein die in 1992 plaatsvond, het catalogus van zijn nalatenschap samen te stellen, stellen Dominique Ribeyre en Florence Berton vast dat de reizen van de schilder hem, net als zijn vriend Pierre Bourut, eveneens een geïnformeerde verzamelaar maakten.
