Alessandro Milesi (1856–1945) - Il gondoliere






Master in vroeg-renaissanceschilderkunst met stage bij Sotheby’s en 15 jaar ervaring.
Catawiki Kopersbescherming
Je betaling is veilig bij ons totdat je het object hebt ontvangen.Bekijk details
Trustpilot 4.4 | 145879 reviews
Beoordeeld als "Uitstekend" op Trustpilot.
Het 19e-eeuwse olieverfschilderij Il gondoliere van Alessandro Milesi is gesigneerd en wordt met lijst geleverd; het meet 54 × 39 cm en is van Italiaanse oorsprong.
Beschrijving van de verkoper
Alessandro Milesi (Venetië, 1856–1945) “Il gondoliere” afmetingen inclusief lijst: 76 x 62 cm. De lijst maakt geen deel uit van de verkoop, maar wordt gratis meegeleverd.
privécollectie
inclusief garantiecertificaat van de kunstgalerie
...............................................................................................................................................................................
Alessandro Milesi (Venetië, 29 april 1856 – Venetië, 29 oktober 1945) was een Italiaanse schilder.
Biografie
Hij had een moeilijke jeugd en moest werken om de moeilijke economische omstandigheden van het gezin het hoofd te bieden, als gevolg van de broze gezondheid van zijn vader. In 1869, op slechts dertienjarige leeftijd, schreef hij zich in aan de Accademia di Belle Arti in Venetië, waar hij tot 1873 studeerde onder leiding van de docent figuurtekenen Napoleone Nani. Tot zijn medestudenten aan de academie behoorden Luigi Nono, Egisto Lancerotto, Giacomo Favretto en Ettore Tito. In 1873 keerde professor Napoleone Nani terug naar Verona; Milesi volgde hem.
In 1876 keerde Milesi terug naar Venetië, naar zijn huis aan de Fondamenta delle Zattere bij Ponte Lungo, in de parochie San Trovaso. Daar wijdde hij zich aan de schilderkunst. Hij koos zijn onderwerpen vooral uit het gewone volk, om tegemoet te komen aan de groeiende belangstelling van verzamelaars en buitenlandse kunstenaars voor scènes uit het dagelijkse Venetiaanse leven. Hij maakte talrijke schilderijen van vissers, gondeliers, markttaferelen en het gezinsleven. Milesi kende een groot succes bij het publiek en verkocht veel werk.
Milesi nam in 1881 deel aan de Nationale Tentoonstelling van Milaan met Il nonno offre en Venditrice di zucca,[1].
In 1886 trouwde Milesi met Maria Ciardi, de zus van zijn vriend en schilder Guglielmo Ciardi.
In Verona volgde Milesi de lessen van Napoleone Nani, die was benoemd tot directeur en hoogleraar schilderkunst aan de Accademia Cignaroli. Na zijn terugkeer naar Venetië wijdde hij zich volledig aan de schilderkunst en in 1899 werd hij lid van de Corporazione di Pittori e Scultori Italiani.
Hij nam deel aan de Nationale Kunsttentoonstelling van Venetië in 1887 en vestigde zijn naam als schilder van het Venetiaanse leven. Hij zette daarmee de traditie van Giacomo Favretto voort, maar had tegelijkertijd oog voor de vernieuwing van de Venetiaanse kunst die door Ettore Tito en Cesare Laurenti was ingezet.
Gedenkplaat voor Milesi aan de Fondamenta delle Zattere
In 1890 won hij de gouden medaille op de internationale tentoonstelling van Boston met het werk Al caffè.
Tijdens de Biënnale van Venetië in 1912 werd een overzichtstentoonstelling van zijn werk gehouden, met 38 werken.
Milesi nam deel aan de Triënnales van Milaan en aan alle internationale kunsttentoonstellingen van Venetië van 1895 tot 1935. In 1935, ter gelegenheid van de veertigste verjaardag van de Biënnale, werd een overzichtstentoonstelling aan hem gewijd.
Vanaf het begin van de nieuwe eeuw kreeg hij bekendheid als portretschilder bij de Venetiaanse burgerij. Ook in de daaropvolgende decennia bleef hij schrijvers, musici en acteurs portretteren.
Hij nam als vrijwilliger deel aan de Eerste Wereldoorlog.
Alessandro Milesi stierf op 29 oktober 1945 in zijn huis in Venetië. Op 2 november werd zijn uitvaartdienst gehouden in de nabijgelegen kerk van San Sebastiano.
Alessandro Milesi (Venetië, 1856–1945) “Il gondoliere” afmetingen inclusief lijst: 76 x 62 cm. De lijst maakt geen deel uit van de verkoop, maar wordt gratis meegeleverd.
privécollectie
inclusief garantiecertificaat van de kunstgalerie
...............................................................................................................................................................................
Alessandro Milesi (Venetië, 29 april 1856 – Venetië, 29 oktober 1945) was een Italiaanse schilder.
Biografie
Hij had een moeilijke jeugd en moest werken om de moeilijke economische omstandigheden van het gezin het hoofd te bieden, als gevolg van de broze gezondheid van zijn vader. In 1869, op slechts dertienjarige leeftijd, schreef hij zich in aan de Accademia di Belle Arti in Venetië, waar hij tot 1873 studeerde onder leiding van de docent figuurtekenen Napoleone Nani. Tot zijn medestudenten aan de academie behoorden Luigi Nono, Egisto Lancerotto, Giacomo Favretto en Ettore Tito. In 1873 keerde professor Napoleone Nani terug naar Verona; Milesi volgde hem.
In 1876 keerde Milesi terug naar Venetië, naar zijn huis aan de Fondamenta delle Zattere bij Ponte Lungo, in de parochie San Trovaso. Daar wijdde hij zich aan de schilderkunst. Hij koos zijn onderwerpen vooral uit het gewone volk, om tegemoet te komen aan de groeiende belangstelling van verzamelaars en buitenlandse kunstenaars voor scènes uit het dagelijkse Venetiaanse leven. Hij maakte talrijke schilderijen van vissers, gondeliers, markttaferelen en het gezinsleven. Milesi kende een groot succes bij het publiek en verkocht veel werk.
Milesi nam in 1881 deel aan de Nationale Tentoonstelling van Milaan met Il nonno offre en Venditrice di zucca,[1].
In 1886 trouwde Milesi met Maria Ciardi, de zus van zijn vriend en schilder Guglielmo Ciardi.
In Verona volgde Milesi de lessen van Napoleone Nani, die was benoemd tot directeur en hoogleraar schilderkunst aan de Accademia Cignaroli. Na zijn terugkeer naar Venetië wijdde hij zich volledig aan de schilderkunst en in 1899 werd hij lid van de Corporazione di Pittori e Scultori Italiani.
Hij nam deel aan de Nationale Kunsttentoonstelling van Venetië in 1887 en vestigde zijn naam als schilder van het Venetiaanse leven. Hij zette daarmee de traditie van Giacomo Favretto voort, maar had tegelijkertijd oog voor de vernieuwing van de Venetiaanse kunst die door Ettore Tito en Cesare Laurenti was ingezet.
Gedenkplaat voor Milesi aan de Fondamenta delle Zattere
In 1890 won hij de gouden medaille op de internationale tentoonstelling van Boston met het werk Al caffè.
Tijdens de Biënnale van Venetië in 1912 werd een overzichtstentoonstelling van zijn werk gehouden, met 38 werken.
Milesi nam deel aan de Triënnales van Milaan en aan alle internationale kunsttentoonstellingen van Venetië van 1895 tot 1935. In 1935, ter gelegenheid van de veertigste verjaardag van de Biënnale, werd een overzichtstentoonstelling aan hem gewijd.
Vanaf het begin van de nieuwe eeuw kreeg hij bekendheid als portretschilder bij de Venetiaanse burgerij. Ook in de daaropvolgende decennia bleef hij schrijvers, musici en acteurs portretteren.
Hij nam als vrijwilliger deel aan de Eerste Wereldoorlog.
Alessandro Milesi stierf op 29 oktober 1945 in zijn huis in Venetië. Op 2 november werd zijn uitvaartdienst gehouden in de nabijgelegen kerk van San Sebastiano.
