Tijs Dragtsma (1992) - Audrey Scratched From Smoke





Catawiki Kopersbescherming
Je betaling is veilig bij ons totdat je het object hebt ontvangen.Bekijk details
Trustpilot 4.4 | 146014 reviews
Beoordeeld als "Uitstekend" op Trustpilot.
Audrey Scratched From Smoke van Tijs Dragtsma is een gesigneerd origineel mixed-mediawerk uit 2026 en wordt ingelijst verkocht.
Beschrijving van de verkoper
Audrey Hepburn keert zich naar een raam met strepen van regen, en in dit werk is ze niet opnieuw gefotografeerd, ze wordt opgebouwd uit een veld van fijne krassen waardoor het plexiglas zelf de nacht wordt. Geen verf. Geen afdruk. Geen inkt. Het beeld is in het oppervlak gekrast, zodat haar gezicht licht kan vasthouden zoals huid ooit deed, en de kamer om haar heen in echt zwart kan blijven.
Wat overblijft, is de essentiële architectuur van de houding: het omhoog gestoken kapsel, de parels aan haar keel, de opgeheven hand met het sigarettenkopje vast tegen het glas. De jurk laat men haast volledig los, overgegeven aan het donker, omdat het verhaal hier niet over de jurk gaat maar over de vrouw erbinnen, rechtopstaand, kalm, kijkend naar de regen die zij niet kan voelen.
Het raam zelf wordt een tweede onderwerp. Zijn verticale lijnen lopen door de compositie als regen op glas, fijne krassen die als architectuur fungeren, haar private rust scheidend van wat er aan de andere kant wacht, een half waarneembare reflectie, een pluk rook die nauwelijks als structuur overleeft.
Licht creëert dit beeld niet. Het scherpt het aan. Onder een gericht lichtbron vangen de krassen het licht en verdiept het contrast, waardoor haar gelaatstrekken naar voren komen uit de duisternis; in zachter licht zinkt ze terug in stilte, aanwezig maar terughoudend, precies zoals ze was in het raam waardoor ze kijkt.
Vanuit de andere kant van een kamer leest het werk als een monumentale, gloeiende silhouet, onmiddellijk herkenbaar. Van dichtbij lost diezelfde silhouet op in een veld van individuele markeringen, elk geplaatst, geen van allen per ongeluk, bewijs dat een zo iconisch beeld nog vernieuwd kan worden door iets weg te nemen in plaats van iets toe te voegen.
Dit werk gaat door de Art with Scratch-serie van Tijs Dragtsma, waarin beeldvorming wordt opgebouwd door gecontroleerde oppervlakteschade in plaats van pigment of druk. Het vraagt wat er resteert van een icoon zodra de oppervlakte zelf het ding is dat verstoord is.
"Sommige gezichten overleven op enkel licht."
Over Art with Scratch
Art with Scratch is een oeuvre waarin het beeld niet getekend is, maar losgelaten. Uitgehouwen lijntje voor lijntje in een diep zwarte ondergrond, elk werk ontstaat door ontelbare nauwkeurige krassen die het licht vangen en vorm brengen uit duisternis.
Van een afstand lijkt het beeld bijna fotograafachtig. Krachtig, herkenbaar en vol aanwezigheid. Doch van dichtbij lost het werk op in een dicht vel veld van individuele sporen. Fijn, kwetsbaar en bijna gewichtloos. Wat ogenschijnlijk solide leek, openbaart zich als een delicatene web van lijnen, elk een doelbewuste gebaar, elk essentieel voor het geheel.
Licht creëert het beeld niet. Het scherpt het aan. Het zwarte oppervlak absorbeert, terwijl de krabbelende lijnen reflecteren. Naarmate het licht over het oppervlak verschuift, ademt het beeld. Uit de ene hoek staat de figuur duidelijk en gedefinieerd. Uit een andere hoek verzacht het en zakt het terug naar de duisternis waaruit het kwam, zonder ooit te verdwijnen. Onder een gericht spots-licht verdiept het contrast en krijgt het beeld een sculpturale, bijna lumineuze kwaliteit.
Wat dit medium zo boeiend maakt, is de stille spanning. De krabbelende handeling is direct en onomkeerbaar. Elke lijn is een beslissing die niet ongedaan kan worden gemaakt. Toch is het resultaat niet streng. Het is intiem, atmosferisch en levend met beweging. Hardheid wordt zachtheid. Vernietiging wordt schepping. Afwezigheid wordt aanwezigheid.
In werken zoals deze is het figuur nooit volledig vastgelegd. Door de wisselwerking van lijn, licht en schaduw verschuift het beeld met perspectief en sfeer. Op bepaalde momenten lijkt het onderwerp een stap naar voren uit het zwart te doen. Op andere momenten gaat het terug in stilte. Het is in die beweging, tussen scherpte en kalmte, dat het werk tot leven komt.
Zoals alle materialen die door de tijd worden aangeraakt, draagt het oppervlak zijn eigen stille leven. Elke kras houdt een moment vast, een adem, een gebaar.Samen vormen ze niet alleen een beeld, maar een aanwezigheid, een aanwezigheid die zich blijft openen bij elke verandering van licht.
Over de kunstenaar
Mijn naam is Tijs Dragtsma, oprichter van TD Fine Art Studio.
Als kunstenaar word ik gedreven door een constante wens om nieuwe visuele talen te verkennen. Ik zie kunst niet als een vaststaand stijl, maar als een evoluerend ontdekkingsveld waarin materiaal, structuur, licht en emotie samenkomen.
Mijn werk begint vaak met een eenvoudige vraag. Hoe kan een materiaal op een nieuwe manier spreken. Hoe kan hardheid intimiteit worden. Hoe kan precisie emotie creëren. Die zoektocht ligt ten grondslag aan alles wat ik maak.
Binnen TD Fine Art Studio wordt elke oeuvre als zijn eigen wereld benaderd, met zijn eigenlogica, sfeer en visuele identiteit. Sommige werken ontstaan door ritme, herhaling en structuur. Andere ontstaan door afwezigheid, schaduw, reflectie of spanning. Wat hen verbindt, is een gedeelde toewijding aan originaliteit, helderheid en emotionele aanwezigheid.
Ik ben gefascineerd door contrast. Tussen sterkte en kwetsbaarheid. Tussen controle en gevoel. Tussen wat zichtbaar is en wat openligt voor interpretatie. Mijn doel is niet simpelweg om een beeld te maken, maar om een werk te creëren dat aandacht vasthoudt, tot nadenken uitnodigt en zich blijft ontvouwen na verloop van tijd.
TD Fine Art Studio is de ruimte waarin deze verkenningen samenkomen. Het is niet alleen een atelier, maar een zich ontwikkelend artistiek universum gevormd door nieuwsgierigheid, precisie en de ambitie om werk te creëren dat onderscheidend, doelbewust en levend voelt.
Waar hand en machine elkaar ontmoeten
Elk werk begint met mijn eigen visie. Van daaruit krijgt het vorm in een dialoog tussen mens en machine: waar de menselijke hand niet nauwkeurig genoeg is, neemt de machine het over; waar de machine geen leven kan geven, doe ik dat.
De beelden worden kras-gewijs in acrylglas gekrast, regel voor regel, met gereedschappen en machines die ikzelf heb ontwikkeld, en door mijn eigen hand, rechtstreeks op de plaat werkend.
Ik gebruik alleen het beste materiaal, van hoogwaardig acrylglas tot de gereedschappen zelf, onder hen diamantgraveringen pennen. Niets wordt gedrukt en geen pigment wordt toegevoegd. Het beeld bestaat alleen waar het oppervlak is beschadigd, en het is die schade die het zichtbaar maakt.
Er zijn geen assistenten en geen externe werkplaats. Van het eerste idee tot het verpakken van het voltooide werk, doe ik alles zelf, met de grootste passie en liefde voor het werk.
Deze aanbieding bevat AI-gegenereerde visualisaties. Raadpleeg alstublieft de oorspronkelijke fotografie om de feitelijke toestand van het object te beoordelen.
Audrey Hepburn keert zich naar een raam met strepen van regen, en in dit werk is ze niet opnieuw gefotografeerd, ze wordt opgebouwd uit een veld van fijne krassen waardoor het plexiglas zelf de nacht wordt. Geen verf. Geen afdruk. Geen inkt. Het beeld is in het oppervlak gekrast, zodat haar gezicht licht kan vasthouden zoals huid ooit deed, en de kamer om haar heen in echt zwart kan blijven.
Wat overblijft, is de essentiële architectuur van de houding: het omhoog gestoken kapsel, de parels aan haar keel, de opgeheven hand met het sigarettenkopje vast tegen het glas. De jurk laat men haast volledig los, overgegeven aan het donker, omdat het verhaal hier niet over de jurk gaat maar over de vrouw erbinnen, rechtopstaand, kalm, kijkend naar de regen die zij niet kan voelen.
Het raam zelf wordt een tweede onderwerp. Zijn verticale lijnen lopen door de compositie als regen op glas, fijne krassen die als architectuur fungeren, haar private rust scheidend van wat er aan de andere kant wacht, een half waarneembare reflectie, een pluk rook die nauwelijks als structuur overleeft.
Licht creëert dit beeld niet. Het scherpt het aan. Onder een gericht lichtbron vangen de krassen het licht en verdiept het contrast, waardoor haar gelaatstrekken naar voren komen uit de duisternis; in zachter licht zinkt ze terug in stilte, aanwezig maar terughoudend, precies zoals ze was in het raam waardoor ze kijkt.
Vanuit de andere kant van een kamer leest het werk als een monumentale, gloeiende silhouet, onmiddellijk herkenbaar. Van dichtbij lost diezelfde silhouet op in een veld van individuele markeringen, elk geplaatst, geen van allen per ongeluk, bewijs dat een zo iconisch beeld nog vernieuwd kan worden door iets weg te nemen in plaats van iets toe te voegen.
Dit werk gaat door de Art with Scratch-serie van Tijs Dragtsma, waarin beeldvorming wordt opgebouwd door gecontroleerde oppervlakteschade in plaats van pigment of druk. Het vraagt wat er resteert van een icoon zodra de oppervlakte zelf het ding is dat verstoord is.
"Sommige gezichten overleven op enkel licht."
Over Art with Scratch
Art with Scratch is een oeuvre waarin het beeld niet getekend is, maar losgelaten. Uitgehouwen lijntje voor lijntje in een diep zwarte ondergrond, elk werk ontstaat door ontelbare nauwkeurige krassen die het licht vangen en vorm brengen uit duisternis.
Van een afstand lijkt het beeld bijna fotograafachtig. Krachtig, herkenbaar en vol aanwezigheid. Doch van dichtbij lost het werk op in een dicht vel veld van individuele sporen. Fijn, kwetsbaar en bijna gewichtloos. Wat ogenschijnlijk solide leek, openbaart zich als een delicatene web van lijnen, elk een doelbewuste gebaar, elk essentieel voor het geheel.
Licht creëert het beeld niet. Het scherpt het aan. Het zwarte oppervlak absorbeert, terwijl de krabbelende lijnen reflecteren. Naarmate het licht over het oppervlak verschuift, ademt het beeld. Uit de ene hoek staat de figuur duidelijk en gedefinieerd. Uit een andere hoek verzacht het en zakt het terug naar de duisternis waaruit het kwam, zonder ooit te verdwijnen. Onder een gericht spots-licht verdiept het contrast en krijgt het beeld een sculpturale, bijna lumineuze kwaliteit.
Wat dit medium zo boeiend maakt, is de stille spanning. De krabbelende handeling is direct en onomkeerbaar. Elke lijn is een beslissing die niet ongedaan kan worden gemaakt. Toch is het resultaat niet streng. Het is intiem, atmosferisch en levend met beweging. Hardheid wordt zachtheid. Vernietiging wordt schepping. Afwezigheid wordt aanwezigheid.
In werken zoals deze is het figuur nooit volledig vastgelegd. Door de wisselwerking van lijn, licht en schaduw verschuift het beeld met perspectief en sfeer. Op bepaalde momenten lijkt het onderwerp een stap naar voren uit het zwart te doen. Op andere momenten gaat het terug in stilte. Het is in die beweging, tussen scherpte en kalmte, dat het werk tot leven komt.
Zoals alle materialen die door de tijd worden aangeraakt, draagt het oppervlak zijn eigen stille leven. Elke kras houdt een moment vast, een adem, een gebaar.Samen vormen ze niet alleen een beeld, maar een aanwezigheid, een aanwezigheid die zich blijft openen bij elke verandering van licht.
Over de kunstenaar
Mijn naam is Tijs Dragtsma, oprichter van TD Fine Art Studio.
Als kunstenaar word ik gedreven door een constante wens om nieuwe visuele talen te verkennen. Ik zie kunst niet als een vaststaand stijl, maar als een evoluerend ontdekkingsveld waarin materiaal, structuur, licht en emotie samenkomen.
Mijn werk begint vaak met een eenvoudige vraag. Hoe kan een materiaal op een nieuwe manier spreken. Hoe kan hardheid intimiteit worden. Hoe kan precisie emotie creëren. Die zoektocht ligt ten grondslag aan alles wat ik maak.
Binnen TD Fine Art Studio wordt elke oeuvre als zijn eigen wereld benaderd, met zijn eigenlogica, sfeer en visuele identiteit. Sommige werken ontstaan door ritme, herhaling en structuur. Andere ontstaan door afwezigheid, schaduw, reflectie of spanning. Wat hen verbindt, is een gedeelde toewijding aan originaliteit, helderheid en emotionele aanwezigheid.
Ik ben gefascineerd door contrast. Tussen sterkte en kwetsbaarheid. Tussen controle en gevoel. Tussen wat zichtbaar is en wat openligt voor interpretatie. Mijn doel is niet simpelweg om een beeld te maken, maar om een werk te creëren dat aandacht vasthoudt, tot nadenken uitnodigt en zich blijft ontvouwen na verloop van tijd.
TD Fine Art Studio is de ruimte waarin deze verkenningen samenkomen. Het is niet alleen een atelier, maar een zich ontwikkelend artistiek universum gevormd door nieuwsgierigheid, precisie en de ambitie om werk te creëren dat onderscheidend, doelbewust en levend voelt.
Waar hand en machine elkaar ontmoeten
Elk werk begint met mijn eigen visie. Van daaruit krijgt het vorm in een dialoog tussen mens en machine: waar de menselijke hand niet nauwkeurig genoeg is, neemt de machine het over; waar de machine geen leven kan geven, doe ik dat.
De beelden worden kras-gewijs in acrylglas gekrast, regel voor regel, met gereedschappen en machines die ikzelf heb ontwikkeld, en door mijn eigen hand, rechtstreeks op de plaat werkend.
Ik gebruik alleen het beste materiaal, van hoogwaardig acrylglas tot de gereedschappen zelf, onder hen diamantgraveringen pennen. Niets wordt gedrukt en geen pigment wordt toegevoegd. Het beeld bestaat alleen waar het oppervlak is beschadigd, en het is die schade die het zichtbaar maakt.
Er zijn geen assistenten en geen externe werkplaats. Van het eerste idee tot het verpakken van het voltooide werk, doe ik alles zelf, met de grootste passie en liefde voor het werk.
Deze aanbieding bevat AI-gegenereerde visualisaties. Raadpleeg alstublieft de oorspronkelijke fotografie om de feitelijke toestand van het object te beoordelen.

