Tijs Dragtsma (1992) - A Veil Between Two Breaths






Heeft een masterdiploma Film- en Beeldende Kunsten; ervaren curator, schrijver en onderzoeker.
€ 1 |
|---|
Catawiki Kopersbescherming
Je betaling is veilig bij ons totdat je het object hebt ontvangen.Bekijk details
Trustpilot 4.4 | 146014 reviews
Beoordeeld als "Uitstekend" op Trustpilot.
Het gesigneerde origineel uit 2026 van Tijs Dragtsma, *A Veil Between Two Breaths*, is een ingelijst mixedmediakunstwerk dat in acrylglas is gekrast en 51 × 51 cm meet.
Beschrijving van de verkoper
Twee hoofden leunen naar elkaar toe, elk gewikkeld in doek, de stof zo strak getrokken over neus en mond dat de kus erdoorheen gebeurt in plaats van eromheen. Waar hun lippen elkaar zouden raken, verzamelen de plooien zich tot een enkel punt, een kleine donkere naad in het midden van het stuk, en het hele werk draait om die ene plek van contact.
Het beeld wordt vastgehouden in het oppervlak van het acrylglas via een veld van individuele vlekken in plaats van verf of druk. De stof vangt het licht op en komt naar voren als een helder, geweven veld, terwijl de gezichten daaronder zuiver, onverklaar zwart blijven, twee vormen die inhouden in plaats van getoond. Wat het dichtst bij ons staat, de huid, de adem, de trekken, is het deel dat het werk weigert prijs te geven.
Het is een open eerbetoon aan Magritte's Lovers, meegenomen van verf naar schraap. Waar Magritte zijn paar wikkelde om verlangen te spreken zonder toegang, laat dit stuk dezelfde gebaar twee keer gebeuren, gespiegeld, zodat intimiteit een gedeelde voorwaarde wordt in plaats van een privézaak. Twee ademhalingen, elkaar ontmoetend door een sluier die geen van beiden wilde verwijderen.
Geen verf. Geen afdruk. Geen inkt. Het beeld is in het oppervlak van het acrylglas gekrast, en het is altijd aanwezig, met of zonder direct licht. Licht creëert de afbeelding hier niet, het scherpt haar aan, trekt de weefsel van de stof naar voren en laat de verborgen gezichten verder in zwart rusten. Vanaf de andere kant van een kamer lezend, lijkt het op een nabij gesloten, omhulde omhelzing; van dichtbij lost het op in het veld van fijne krassen die het hebben opgebouwd.
Dit stuk gaat voort uit de Art with Scratch-serie van Tijs Dragtsma, waarin beelden worden opgebouwd door gecontroleerde oppervlakteschade in plaats van pigment of druk. Dit werk is uniek.
"Wat de stof verbergt, vindt de kus toch."
Over Art with Scratch
Art with Scratch is een oeuvre waarin het beeld niet getekend is, maar vrijgegeven. Graveren voor elke lijn in een diepe zwarte oppervlakte, elk werk komt voort uit ontelbare precieze krassen die het licht vangen en vorm uit duisternis halen.
Van een afstand oogt het beeld bijna fotografisch. Krachtig, herkenbaar en vol aanwezigheid. Maar van dichtbij lost het werk op in een dicht veld van individuele krassen. Fijn, fragiel en bijna gewichtloos. Wat solide leek, ontvouwt zich als een delicate web van lijnen, elk een weloverwogen gebaar, elk essentieel voor het geheel.
Licht creëert het beeld niet. Het verschilt het. Het zwarte oppervlak absorbeert, terwijl de gekraste lijnen reflecteren. Terwijl het licht over het oppervlak verschuift, ademt het beeld. Uit één hoek staat de figuur duidelijk en gedefinieerd. Uit een andere verschuift het en zakt terug naar de duisternis waaruit het kwam, zonder ooit te verdwijnen. Onder een gefocuste spotlight verdiept het contrast en krijgt het beeld een sculpturale, bijna lumineuze kwaliteit.
Wat dit medium zo boeiend maakt, is zijn stille spanning. De handeling van krassen is rechtstreeks en onomkeerbaar. Elke lijn is een beslissing die niet ongedaan kan worden gemaakt. Maar het resultaat is niet hard. Het is intiem, atmosferisch en levendig met beweging. Hardheid wordt zachtheid. Vernietiging wordt schepping. Afwezigheid wordt aanwezigheid.
In werken zoals dit is het figuur nooit volledig vastgelegd. Door de wisselwerking van lijn, licht en schaduw verschuift het beeld met perspectief en atmosfeer. Op bepaalde momenten lijkt het onderwerp naar voren te treden uit het zwart. Op andere momenten zakt het terug in rust. Het is in die beweging, tussen scherpte en kalmte, dat het werk tot leven komt.
Zoals alle materialen die door de tijd worden aangeraakt, draagt het oppervlak zijn eigen stille leven. Elke kras houdt een moment vast, een adem, een gebaar. Samen vormen ze niet slechts een afbeelding, maar een aanwezigheid, die zich blijft onthullen bij elke verandering van licht.
Over de kunstenaar
Mijn naam is Tijs Dragtsma, oprichter van TD Fine Art Studio.
Als kunstenaar word ik gedreven door een constante drang om nieuwe visuele talen te verkennen. Ik beschouw kunst niet als een vaste stijl, maar als een zich ontwikkelend ontdekkingsveld waar materiaal, structuur, licht en emotie samenkomen.
Mijn werk begint vaak met een eenvoudige vraag. Hoe kan een materiaal op een nieuwe manier spreken. Hoe kan hardheid intimiteit worden. Hoe kan precisie emotie creëren. Die zoektocht ligt aan de kern van alles wat ik maak.
Binnen TD Fine Art Studio wordt elke reeks werken benaderd als een eigen wereld, met zijn eigen logica, sfeer en visuele identiteit. Sommige werken ontstaan door ritme, herhaling en structuur. Andere komen voort uit afwezigheid, schaduw, reflectie of spanning. Wat ze verbindt, is een gedeelde toewijding aan originaliteit, helderheid en emotionele aanwezigheid.
Ik ben gefascineerd door contrast. Tussen kracht en kwetsbaarheid. Tussen controle en gevoel. Tussen wat zichtbaar is en wat openstaat voor interpretatie. Mijn doel is niet simpelweg een beeld maken, maar een werk creëren dat de aandacht vasthoudt, tot nadenken uitnodigt en zich blijft onthullen naarmate de tijd verstrijkt.
TD Fine Art Studio is de ruimte waarin deze verkenningen samenkomen. Het is niet alleen een studio, maar een evoluerend artistiek universum gevormd door nieuwsgierigheid, precisie en de ambitie om werk te creëren dat onderscheidend, intentioneel en levend aanvoelt.
Waar hand en machine elkaar ontmoeten
Elk werk begint met mijn eigen visie. Van daaruit krijgt het vorm in een dialoog tussen mens en machine: waar de menselijke hand niet nauwkeurig genoeg is, neemt de machine het over; waar de machine geen leven kan geven, doe ik dat.
De beelden worden kras voor kras in acrylglas gekrast, met gereedschap en machines die ik zelf heb ontwikkeld, en door mijn eigen hand, rechtstreeks op de plaat.
Ik gebruik uitsluitend de beste materialen, van hoogwaardig acrylglas tot de gereedschappen zelf, waaronder diamantgraveerpennen. Niets wordt gedrukt en geen pigment wordt toegevoegd. Het beeld bestaat alleen waar het oppervlak is beschadigd, en het is die schade die het zichtbaar maakt.
Er zijn geen assistenten en geen externe werkplaats. Van het eerste idee tot de verpakking van het voltooide werk, doe ik alles zelf, met de grootste passie en liefde voor het werk.
Deze aanbieding bevat AI-gegenereerde visualisaties. Raadpleeg de originele foto's om de werkelijke staat van het object te beoordelen.
Twee hoofden leunen naar elkaar toe, elk gewikkeld in doek, de stof zo strak getrokken over neus en mond dat de kus erdoorheen gebeurt in plaats van eromheen. Waar hun lippen elkaar zouden raken, verzamelen de plooien zich tot een enkel punt, een kleine donkere naad in het midden van het stuk, en het hele werk draait om die ene plek van contact.
Het beeld wordt vastgehouden in het oppervlak van het acrylglas via een veld van individuele vlekken in plaats van verf of druk. De stof vangt het licht op en komt naar voren als een helder, geweven veld, terwijl de gezichten daaronder zuiver, onverklaar zwart blijven, twee vormen die inhouden in plaats van getoond. Wat het dichtst bij ons staat, de huid, de adem, de trekken, is het deel dat het werk weigert prijs te geven.
Het is een open eerbetoon aan Magritte's Lovers, meegenomen van verf naar schraap. Waar Magritte zijn paar wikkelde om verlangen te spreken zonder toegang, laat dit stuk dezelfde gebaar twee keer gebeuren, gespiegeld, zodat intimiteit een gedeelde voorwaarde wordt in plaats van een privézaak. Twee ademhalingen, elkaar ontmoetend door een sluier die geen van beiden wilde verwijderen.
Geen verf. Geen afdruk. Geen inkt. Het beeld is in het oppervlak van het acrylglas gekrast, en het is altijd aanwezig, met of zonder direct licht. Licht creëert de afbeelding hier niet, het scherpt haar aan, trekt de weefsel van de stof naar voren en laat de verborgen gezichten verder in zwart rusten. Vanaf de andere kant van een kamer lezend, lijkt het op een nabij gesloten, omhulde omhelzing; van dichtbij lost het op in het veld van fijne krassen die het hebben opgebouwd.
Dit stuk gaat voort uit de Art with Scratch-serie van Tijs Dragtsma, waarin beelden worden opgebouwd door gecontroleerde oppervlakteschade in plaats van pigment of druk. Dit werk is uniek.
"Wat de stof verbergt, vindt de kus toch."
Over Art with Scratch
Art with Scratch is een oeuvre waarin het beeld niet getekend is, maar vrijgegeven. Graveren voor elke lijn in een diepe zwarte oppervlakte, elk werk komt voort uit ontelbare precieze krassen die het licht vangen en vorm uit duisternis halen.
Van een afstand oogt het beeld bijna fotografisch. Krachtig, herkenbaar en vol aanwezigheid. Maar van dichtbij lost het werk op in een dicht veld van individuele krassen. Fijn, fragiel en bijna gewichtloos. Wat solide leek, ontvouwt zich als een delicate web van lijnen, elk een weloverwogen gebaar, elk essentieel voor het geheel.
Licht creëert het beeld niet. Het verschilt het. Het zwarte oppervlak absorbeert, terwijl de gekraste lijnen reflecteren. Terwijl het licht over het oppervlak verschuift, ademt het beeld. Uit één hoek staat de figuur duidelijk en gedefinieerd. Uit een andere verschuift het en zakt terug naar de duisternis waaruit het kwam, zonder ooit te verdwijnen. Onder een gefocuste spotlight verdiept het contrast en krijgt het beeld een sculpturale, bijna lumineuze kwaliteit.
Wat dit medium zo boeiend maakt, is zijn stille spanning. De handeling van krassen is rechtstreeks en onomkeerbaar. Elke lijn is een beslissing die niet ongedaan kan worden gemaakt. Maar het resultaat is niet hard. Het is intiem, atmosferisch en levendig met beweging. Hardheid wordt zachtheid. Vernietiging wordt schepping. Afwezigheid wordt aanwezigheid.
In werken zoals dit is het figuur nooit volledig vastgelegd. Door de wisselwerking van lijn, licht en schaduw verschuift het beeld met perspectief en atmosfeer. Op bepaalde momenten lijkt het onderwerp naar voren te treden uit het zwart. Op andere momenten zakt het terug in rust. Het is in die beweging, tussen scherpte en kalmte, dat het werk tot leven komt.
Zoals alle materialen die door de tijd worden aangeraakt, draagt het oppervlak zijn eigen stille leven. Elke kras houdt een moment vast, een adem, een gebaar. Samen vormen ze niet slechts een afbeelding, maar een aanwezigheid, die zich blijft onthullen bij elke verandering van licht.
Over de kunstenaar
Mijn naam is Tijs Dragtsma, oprichter van TD Fine Art Studio.
Als kunstenaar word ik gedreven door een constante drang om nieuwe visuele talen te verkennen. Ik beschouw kunst niet als een vaste stijl, maar als een zich ontwikkelend ontdekkingsveld waar materiaal, structuur, licht en emotie samenkomen.
Mijn werk begint vaak met een eenvoudige vraag. Hoe kan een materiaal op een nieuwe manier spreken. Hoe kan hardheid intimiteit worden. Hoe kan precisie emotie creëren. Die zoektocht ligt aan de kern van alles wat ik maak.
Binnen TD Fine Art Studio wordt elke reeks werken benaderd als een eigen wereld, met zijn eigen logica, sfeer en visuele identiteit. Sommige werken ontstaan door ritme, herhaling en structuur. Andere komen voort uit afwezigheid, schaduw, reflectie of spanning. Wat ze verbindt, is een gedeelde toewijding aan originaliteit, helderheid en emotionele aanwezigheid.
Ik ben gefascineerd door contrast. Tussen kracht en kwetsbaarheid. Tussen controle en gevoel. Tussen wat zichtbaar is en wat openstaat voor interpretatie. Mijn doel is niet simpelweg een beeld maken, maar een werk creëren dat de aandacht vasthoudt, tot nadenken uitnodigt en zich blijft onthullen naarmate de tijd verstrijkt.
TD Fine Art Studio is de ruimte waarin deze verkenningen samenkomen. Het is niet alleen een studio, maar een evoluerend artistiek universum gevormd door nieuwsgierigheid, precisie en de ambitie om werk te creëren dat onderscheidend, intentioneel en levend aanvoelt.
Waar hand en machine elkaar ontmoeten
Elk werk begint met mijn eigen visie. Van daaruit krijgt het vorm in een dialoog tussen mens en machine: waar de menselijke hand niet nauwkeurig genoeg is, neemt de machine het over; waar de machine geen leven kan geven, doe ik dat.
De beelden worden kras voor kras in acrylglas gekrast, met gereedschap en machines die ik zelf heb ontwikkeld, en door mijn eigen hand, rechtstreeks op de plaat.
Ik gebruik uitsluitend de beste materialen, van hoogwaardig acrylglas tot de gereedschappen zelf, waaronder diamantgraveerpennen. Niets wordt gedrukt en geen pigment wordt toegevoegd. Het beeld bestaat alleen waar het oppervlak is beschadigd, en het is die schade die het zichtbaar maakt.
Er zijn geen assistenten en geen externe werkplaats. Van het eerste idee tot de verpakking van het voltooide werk, doe ik alles zelf, met de grootste passie en liefde voor het werk.
Deze aanbieding bevat AI-gegenereerde visualisaties. Raadpleeg de originele foto's om de werkelijke staat van het object te beoordelen.
