Giovanni Greco (1953) - Spazio dimensionale






Master in Innovatie en Organisatie van Cultuur en Kunst, tien jaar ervaring met Italiaanse kunst.
Catawiki Kopersbescherming
Je betaling is veilig bij ons totdat je het object hebt ontvangen.Bekijk details
Trustpilot 4.4 | 145879 reviews
Beoordeeld als "Uitstekend" op Trustpilot.
Giovanni Greco (1953) maakte in 2024 het originele mixedmediakunstwerk *Spazio dimensionale*; het is met de hand gesigneerd en meet 50 × 50 cm.
Beschrijving van de verkoper
Giovanni Greco (b. 1953, Catania) [Italy]
Acrylverf en emailverf op doek
Handtekening van de kunstenaar aan voor- en achterkant;
Certificaat van echtheid van de kunstenaar
GOVANNI GRECO werd geboren in Catania, de stad waar hij woont en werkt. Na onafgemaakte biologiestudies en verdere studies in kunst, schreef hij zich in aan de Scuola del Nudi in Catania en begon in 1980 zijn schildercarrière, waarbij hij de invloed van Magritte en later De Chirico aanboorde, waar het mogelijk was twee ogenschijnlijk tegenstrijdige lagen—droom en objectieve realiteit—tot een soort absolute realiteit te vereenzelvigen.
In het hart van zijn onderzoek ligt een sterke drang om de grote dilemma’s van het bestaan en de relatie tussen zichzelf en de wereld op te lossen, waarbij hij probeert de soms onnamelijke “gedachte” te interpreteren als een middel om nieuw licht te werpen op de fundamentele problemen waar onze geesten zich voortdurend van proberen vrij te maken, en een visuele onderdrukking, de chantage van de ziel, uit te oefenen. Later werd hij aangetrokken tot de metafysische schilderkunst, en vooral tot de werken van G. De Chirico, niet zozeer vanwege zijn stilistische keuzes maar vanwege zijn diepgaande belangstelling, uitgedrukt in compositieve soliditeit; voorwerpen, figuren en ruimte zelf worden krachtige massa’s gecreëerd door donkere, verzadigde chromatische volumes in een context waarin de tijd stil lijkt te staan en de onderwerpen tussen metafysische invloed en neoclassicistische verwijzingen uit oude werken hangen, door de tijd geschud, in een onbekende wereld.
Het is de wereld van “èndonèxò”, een term door de kunstenaar bedacht – (éndon-éxò) waarin de blik duidelijk naar zichzelf en in dingen is gericht maar tegelijk zijn verlangen weergeeft om zijn schilderij dichter bij de ervaring van de toeschouwer te brengen, waardoor het oprijst uit de diepten van de ziel en geleidelijk, met nieuwe donkere krachten, de heldere en eenvoudige ruimtes van rede vervangt.
Giovanni Greco (b. 1953, Catania) [Italy]
Acrylverf en emailverf op doek
Handtekening van de kunstenaar aan voor- en achterkant;
Certificaat van echtheid van de kunstenaar
GOVANNI GRECO werd geboren in Catania, de stad waar hij woont en werkt. Na onafgemaakte biologiestudies en verdere studies in kunst, schreef hij zich in aan de Scuola del Nudi in Catania en begon in 1980 zijn schildercarrière, waarbij hij de invloed van Magritte en later De Chirico aanboorde, waar het mogelijk was twee ogenschijnlijk tegenstrijdige lagen—droom en objectieve realiteit—tot een soort absolute realiteit te vereenzelvigen.
In het hart van zijn onderzoek ligt een sterke drang om de grote dilemma’s van het bestaan en de relatie tussen zichzelf en de wereld op te lossen, waarbij hij probeert de soms onnamelijke “gedachte” te interpreteren als een middel om nieuw licht te werpen op de fundamentele problemen waar onze geesten zich voortdurend van proberen vrij te maken, en een visuele onderdrukking, de chantage van de ziel, uit te oefenen. Later werd hij aangetrokken tot de metafysische schilderkunst, en vooral tot de werken van G. De Chirico, niet zozeer vanwege zijn stilistische keuzes maar vanwege zijn diepgaande belangstelling, uitgedrukt in compositieve soliditeit; voorwerpen, figuren en ruimte zelf worden krachtige massa’s gecreëerd door donkere, verzadigde chromatische volumes in een context waarin de tijd stil lijkt te staan en de onderwerpen tussen metafysische invloed en neoclassicistische verwijzingen uit oude werken hangen, door de tijd geschud, in een onbekende wereld.
Het is de wereld van “èndonèxò”, een term door de kunstenaar bedacht – (éndon-éxò) waarin de blik duidelijk naar zichzelf en in dingen is gericht maar tegelijk zijn verlangen weergeeft om zijn schilderij dichter bij de ervaring van de toeschouwer te brengen, waardoor het oprijst uit de diepten van de ziel en geleidelijk, met nieuwe donkere krachten, de heldere en eenvoudige ruimtes van rede vervangt.
