Miquel Torner de Semir (1938) - Retrato

08
dagen
02
uren
57
minuten
18
seconden
Huidig bod
€ 29
Zonder minimumprijs
Antonio Yera
Expert
Geschatte waarde  € 1.000 - € 1.400
ES
€ 29
ES
€ 24
ES
€ 15

Catawiki Kopersbescherming

Je betaling is veilig bij ons totdat je het object hebt ontvangen.Bekijk details

Trustpilot 4.4 | 146014 reviews

Beoordeeld als "Uitstekend" op Trustpilot.

Miquel Torner de Semir (1938) schilderde het originele olieverfschilderij op doek Retrato in barokstijl; het is met de hand gesigneerd, dateert uit de periode 2000–2010 en meet 92,5 × 73 cm.

AI-gegenereerde samenvatting

Beschrijving van de verkoper

Pictura Galeria presenteert deze magnifieke kunstwerk van Miquel Torner de Semir, dat een figuur met theaterachtige uitstraling weergeeft, zittend naast een glas en een vrucht, verdiept in gedachten onder een omhelzend bloementuinen. De schilderij onderscheidt zich door uitstekende techniek en de hoge schilderkunstige kwaliteit die het overbrengt.

· Afmetingen van het werk: 92,5x73x2 cm.
· Olieverf op doek, met handtekening van de kunstenaar in de rechterhoek: Miquel Torner de Semir.
· Het stuk verkeert in goede staat van behoud.


Het werk komt uit een exclusieve privécollectie in Girona.

Notitie: de opgenomen foto’s maken integraal deel uit van de beschrijving van het lot.

Het werk zal professioneel worden verpakt door een Ivex-expert (https://www.instagram.com/ivex.online/), met materialen van hoge kwaliteit om optimale bescherming te garanderen. De prijs van verzending dekt zowel de kosten van professionele verpakking als het transport zelf.
De verzending zal gebeuren via Correos of GLS met traceerfunctie. Internationaal verzenden mogelijk.

------------------------------------------------------------------

Dit schilderij toont een eenzame figuur met een jeugdige uitstraling, zittend aan een klein tafeltje en verdiept in een toestand van diepe overdenking. Haar/ zijn lichaam neemt het grootste deel van de compositie in beslag, terwijl het gezicht, lichtelijk schuin, het emotionele centrum van de scène wordt. De persoon steunt het hoofd op een hand en kijkt naar een onbepaald punt, alsof zij volledig is afgedwaald van wat er om haar heen gebeurt. Het beeld straalt stilte, melancholie en een innerlijke pauze uit.

Het gezicht verschijnt deels zijwaarts en valt op door zijn helderheid tegen de donkere achtergrond. De huid heeft bleke, blauwachtige en rozige tinten, met kleine warme accenten op de wangen en rondom de lippen. Het oog is groot en expressief, blijft open en oplettend, hoewel het meer naar binnen lijkt te kijken dan naar de buitenwereld. De kleine, rozerode mond versterkt de tederheid van de gezichtskenmerken, terwijl de lange neus en de duidelijke contour van het gezicht een elegante en enigszins theatrale aanwezigheid geven.

Het donkere haar is voorzichtig opgekapt en volgt de ronde vorm van het hoofd. Verschillende gebogen lijnen lopen over het oppervlak, ordenend het kapsel en scheppend een gevoel van volume. Deze soberheid contrasteert met de rijkdom van de kleding en met de grote bloemen bovenaan. De figuur lijkt tot een universum te behoren dat tussen werkelijkheid en fantasie ligt, als een personage uit een toneelvoorstelling dat tijdens een pauze zijn/haar rol laat vallen en een intieme emotie onthult.

De houding is bijzonder veelzeggend. Een van de armen stijgt op om het hoofd te ondersteunen, terwijl de hand de wang en slapen steunt. De andere arm lijkt dichtbij het lichaam te blijven, waardoor een gevoel van isolatie wordt versterkt. Deze houding, traditioneel geassocieerd met wachten, verdriet of meditatie, laat vele gedachten achter de stille uitdrukking vermoeden. Het personage zou een gemis kunnen herdenken, op nieuws wachten of zich gewoon laten meevoeren door een moment van vermoeidheid en contemplatie.

Het kledingstuk dat het torso bedekt, bestaat uit een reeks grote blauw- en zwarte blokken die een intense visuele structuur vormen. Deze afwisselende blokken doen denken aan het kledingstuk van een harlekijn en geven de figuur een theatrale eigenschap. De blauwtinten variëren van donker en diep tot helderdere en purperachtige tinten, wat een sterk contrast oplevert met de bleekheid van het gezicht en met de witte zones van de nek en mouwen.

Rond de hals verschijnt een grote, wijd uitstaande witte kraag die het gezicht omlijst alsof het een bloem is. De verschillende delen strekken zich uit naar de schouders en creëren een lichte overgang tussen het hoofd en de donkere kleren. Aan de polsen verschijnen soortgelijke, ook witte en volumineuze, versieringen die de armen omringen en de delicatesse van de handen benadrukken. Deze elementen voegen elegantie en solemniteit toe, terwijl ze de theatrale uitstraling van de figuur versterken.

De combinatie van het geometrische kostuum met de grote lichte kraag leidt tot een interessante tegenstelling tussen strengheid en zachtheid. De jurk-blokken zijn stevig, repetitief en gestructureerd, terwijl de witte plooien zich vrijer openen. Deze dualiteit kan worden begrepen als een afspiegeling van de eigen emotionele staat van de figuur: een uiterlijke, opvallende en ordelijke verschijning die een fragiele, stille en kwetsbare innerlijke wereld verbergt.

Aan de rechterkant bevindt zich een ronde, lichte tafel. Daarop rust een delicate beker, voorgesteld in grijstinten, wit en blauwachtige tinten. De beker lijkt een kleine hoeveelheid donkere drank te bevatten en wordt een van de meest gedefinieerde objecten in de scène. Haar aanwezigheid suggereert dat de figuur een pauze inneemt, mogelijk na een viering, een diner of een voorstelling, hoewel de sfeer verre van feestelijk is.

Naast de beker verschijnt een ronde vrucht in intense rode kleur, mogelijk een appel. De warme tint trekt onmiddellijk de aandacht en vormt een contrast met het heldere oppervlak van de tafel. Dit kleine fruit kan geïnterpreteerd worden als een symbool van verlangen, kennis, verleiding of gewoon als een alledaags element dat de rust van de figuur begeleidt. Zijn eenvoudige en compacte vorm balanceert visueel de lange silhouet van de beker.

In de linkeronderhoek is nog een helder object te onderscheiden, vergelijkbaar met een gevouwen servet, een doek of een verlaten stuk op de zitting. De informele lay-out brengt natuurlijkheid en suggereert dat de scène is vastgelegd in een moment van rust. De figuur lijkt tijdelijk af te hebben getrokken van een activiteit, en laat de voorwerpen die haar vergezelden aan de kant om zich aan haar gedachten over te geven.

De bovenkant van het schilderij wordt doorkruist door grote plantaardige vormen die de scène omringen. Twee oranje- en roodoranje bloemen steken krachtig uit tussen groene, turquoise en blauwiger bladeren. Hun open kroonbladeren creëren lichtpunten en kleur die contrasteren met de melancholische uitdrukking van het personage. Deze bloemen lijken boven haar hoofd te drijven als gedachten, herinneringen of symbolische aanwezigheid, en geven de compositie een poëtische dimensie.

De linksgelegen bloem heeft rode en roze schakeringen, terwijl de rechter opengaat in helderder oranje tinten. Beide zijn omgeven door gebogen en lange bladeren die met de achtergrond verweven zijn. De vegetatie vormt geen herkenbare tuin, maar eerder een soort ornamentale omlijsting die de figuur beschermt en omsluit. Deze fantastische omgeving versterkt de indruk van een innerlijke scène, opgebouwd uit emoties in plaats van een concrete plek.

De achtergrond combineert bruin, grijs, donkere groenen, violette en blauwere tinten. Deze kleuren vormen brede en onbepaalde ruimtes die niet duidelijk onthullen waar het personage zich bevindt. Het ontbreken van een kamer of een herkenbaar landschap concentreert alle aandacht op de figuur en haar gemoedstoestand. De omgeving lijkt te veranderen naargelang de emotie van de kijker, en kan aanvoelen als een stille zaal, een podium of een denkbeeldig gebied.

De compositie creëert een contrast tussen de feestelijke verschijning van de kleding en de introspectieve houding van het personage. Het ruitenkostuum, de grote witte kraag, de intense bloemen en de rode vrucht zouden deel uit kunnen maken van een vrolse scène; toch communiceren de houding en de blik een gevoel van contemplatie en verdriet. Deze tegenspraak geeft diepte aan het schilderij en benadrukt het verschil tussen wat extern wordt getoond en wat men inwendig voelt.

Het figuur lijkt een moment van tijdsvertraging te beleven. Er is geen duidelijke handeling of afgesloten vertelling, maar de scène suggereert dat er iets is gebeurd of op het punt staat te gebeuren. De beker blijft op de tafel, het fruit is intact en het personage blijft onbeweeglijk, alsof het moed verzamelt om een beslissing te nemen. De stilte rondom het beeld laat de kijker zijn/haar eigen verhaal voorstellen.

Ondanks de melancholie transporteert het werk niet alleen verdriet. Er is ook een gevoel van sereniteit, gevoeligheid en contemplatieve schoonheid. De uitdrukking van het personage lijkt niet wanhopig, maar diep menselijk. Zijn/haar kalmte nodigt uit om stil te staan en die momenten te herkennen waarin iemand zich terugtrekt uit de buitenwereld om naar eigen gedachten te luisteren, het verleden te herinneren of emoties te begrijpen.

Al met al vertegenwoordigt dit prachtige schilderij een figure met theatrale en delicate uitstraling, zittend naast een tafel terwijl hij/zij in stilte reflecteert onder een omgeving vol bloemen en omhullende vormen. Het blauwe en zwarte kostuum, de grote witte kraag, de beker en de rode vrucht vormen een mysterieuze scène waarin elegantie, melancholie en fantasie samengaan. Het werk verspreidt de intieme aard van een diepe gedachte en suggereert het contrast tussen een opvallende uiterlijke verschijning en een kwetsbare, solistische innerlijke wereld vol emoties.

Pictura Galeria presenteert deze magnifieke kunstwerk van Miquel Torner de Semir, dat een figuur met theaterachtige uitstraling weergeeft, zittend naast een glas en een vrucht, verdiept in gedachten onder een omhelzend bloementuinen. De schilderij onderscheidt zich door uitstekende techniek en de hoge schilderkunstige kwaliteit die het overbrengt.

· Afmetingen van het werk: 92,5x73x2 cm.
· Olieverf op doek, met handtekening van de kunstenaar in de rechterhoek: Miquel Torner de Semir.
· Het stuk verkeert in goede staat van behoud.


Het werk komt uit een exclusieve privécollectie in Girona.

Notitie: de opgenomen foto’s maken integraal deel uit van de beschrijving van het lot.

Het werk zal professioneel worden verpakt door een Ivex-expert (https://www.instagram.com/ivex.online/), met materialen van hoge kwaliteit om optimale bescherming te garanderen. De prijs van verzending dekt zowel de kosten van professionele verpakking als het transport zelf.
De verzending zal gebeuren via Correos of GLS met traceerfunctie. Internationaal verzenden mogelijk.

------------------------------------------------------------------

Dit schilderij toont een eenzame figuur met een jeugdige uitstraling, zittend aan een klein tafeltje en verdiept in een toestand van diepe overdenking. Haar/ zijn lichaam neemt het grootste deel van de compositie in beslag, terwijl het gezicht, lichtelijk schuin, het emotionele centrum van de scène wordt. De persoon steunt het hoofd op een hand en kijkt naar een onbepaald punt, alsof zij volledig is afgedwaald van wat er om haar heen gebeurt. Het beeld straalt stilte, melancholie en een innerlijke pauze uit.

Het gezicht verschijnt deels zijwaarts en valt op door zijn helderheid tegen de donkere achtergrond. De huid heeft bleke, blauwachtige en rozige tinten, met kleine warme accenten op de wangen en rondom de lippen. Het oog is groot en expressief, blijft open en oplettend, hoewel het meer naar binnen lijkt te kijken dan naar de buitenwereld. De kleine, rozerode mond versterkt de tederheid van de gezichtskenmerken, terwijl de lange neus en de duidelijke contour van het gezicht een elegante en enigszins theatrale aanwezigheid geven.

Het donkere haar is voorzichtig opgekapt en volgt de ronde vorm van het hoofd. Verschillende gebogen lijnen lopen over het oppervlak, ordenend het kapsel en scheppend een gevoel van volume. Deze soberheid contrasteert met de rijkdom van de kleding en met de grote bloemen bovenaan. De figuur lijkt tot een universum te behoren dat tussen werkelijkheid en fantasie ligt, als een personage uit een toneelvoorstelling dat tijdens een pauze zijn/haar rol laat vallen en een intieme emotie onthult.

De houding is bijzonder veelzeggend. Een van de armen stijgt op om het hoofd te ondersteunen, terwijl de hand de wang en slapen steunt. De andere arm lijkt dichtbij het lichaam te blijven, waardoor een gevoel van isolatie wordt versterkt. Deze houding, traditioneel geassocieerd met wachten, verdriet of meditatie, laat vele gedachten achter de stille uitdrukking vermoeden. Het personage zou een gemis kunnen herdenken, op nieuws wachten of zich gewoon laten meevoeren door een moment van vermoeidheid en contemplatie.

Het kledingstuk dat het torso bedekt, bestaat uit een reeks grote blauw- en zwarte blokken die een intense visuele structuur vormen. Deze afwisselende blokken doen denken aan het kledingstuk van een harlekijn en geven de figuur een theatrale eigenschap. De blauwtinten variëren van donker en diep tot helderdere en purperachtige tinten, wat een sterk contrast oplevert met de bleekheid van het gezicht en met de witte zones van de nek en mouwen.

Rond de hals verschijnt een grote, wijd uitstaande witte kraag die het gezicht omlijst alsof het een bloem is. De verschillende delen strekken zich uit naar de schouders en creëren een lichte overgang tussen het hoofd en de donkere kleren. Aan de polsen verschijnen soortgelijke, ook witte en volumineuze, versieringen die de armen omringen en de delicatesse van de handen benadrukken. Deze elementen voegen elegantie en solemniteit toe, terwijl ze de theatrale uitstraling van de figuur versterken.

De combinatie van het geometrische kostuum met de grote lichte kraag leidt tot een interessante tegenstelling tussen strengheid en zachtheid. De jurk-blokken zijn stevig, repetitief en gestructureerd, terwijl de witte plooien zich vrijer openen. Deze dualiteit kan worden begrepen als een afspiegeling van de eigen emotionele staat van de figuur: een uiterlijke, opvallende en ordelijke verschijning die een fragiele, stille en kwetsbare innerlijke wereld verbergt.

Aan de rechterkant bevindt zich een ronde, lichte tafel. Daarop rust een delicate beker, voorgesteld in grijstinten, wit en blauwachtige tinten. De beker lijkt een kleine hoeveelheid donkere drank te bevatten en wordt een van de meest gedefinieerde objecten in de scène. Haar aanwezigheid suggereert dat de figuur een pauze inneemt, mogelijk na een viering, een diner of een voorstelling, hoewel de sfeer verre van feestelijk is.

Naast de beker verschijnt een ronde vrucht in intense rode kleur, mogelijk een appel. De warme tint trekt onmiddellijk de aandacht en vormt een contrast met het heldere oppervlak van de tafel. Dit kleine fruit kan geïnterpreteerd worden als een symbool van verlangen, kennis, verleiding of gewoon als een alledaags element dat de rust van de figuur begeleidt. Zijn eenvoudige en compacte vorm balanceert visueel de lange silhouet van de beker.

In de linkeronderhoek is nog een helder object te onderscheiden, vergelijkbaar met een gevouwen servet, een doek of een verlaten stuk op de zitting. De informele lay-out brengt natuurlijkheid en suggereert dat de scène is vastgelegd in een moment van rust. De figuur lijkt tijdelijk af te hebben getrokken van een activiteit, en laat de voorwerpen die haar vergezelden aan de kant om zich aan haar gedachten over te geven.

De bovenkant van het schilderij wordt doorkruist door grote plantaardige vormen die de scène omringen. Twee oranje- en roodoranje bloemen steken krachtig uit tussen groene, turquoise en blauwiger bladeren. Hun open kroonbladeren creëren lichtpunten en kleur die contrasteren met de melancholische uitdrukking van het personage. Deze bloemen lijken boven haar hoofd te drijven als gedachten, herinneringen of symbolische aanwezigheid, en geven de compositie een poëtische dimensie.

De linksgelegen bloem heeft rode en roze schakeringen, terwijl de rechter opengaat in helderder oranje tinten. Beide zijn omgeven door gebogen en lange bladeren die met de achtergrond verweven zijn. De vegetatie vormt geen herkenbare tuin, maar eerder een soort ornamentale omlijsting die de figuur beschermt en omsluit. Deze fantastische omgeving versterkt de indruk van een innerlijke scène, opgebouwd uit emoties in plaats van een concrete plek.

De achtergrond combineert bruin, grijs, donkere groenen, violette en blauwere tinten. Deze kleuren vormen brede en onbepaalde ruimtes die niet duidelijk onthullen waar het personage zich bevindt. Het ontbreken van een kamer of een herkenbaar landschap concentreert alle aandacht op de figuur en haar gemoedstoestand. De omgeving lijkt te veranderen naargelang de emotie van de kijker, en kan aanvoelen als een stille zaal, een podium of een denkbeeldig gebied.

De compositie creëert een contrast tussen de feestelijke verschijning van de kleding en de introspectieve houding van het personage. Het ruitenkostuum, de grote witte kraag, de intense bloemen en de rode vrucht zouden deel uit kunnen maken van een vrolse scène; toch communiceren de houding en de blik een gevoel van contemplatie en verdriet. Deze tegenspraak geeft diepte aan het schilderij en benadrukt het verschil tussen wat extern wordt getoond en wat men inwendig voelt.

Het figuur lijkt een moment van tijdsvertraging te beleven. Er is geen duidelijke handeling of afgesloten vertelling, maar de scène suggereert dat er iets is gebeurd of op het punt staat te gebeuren. De beker blijft op de tafel, het fruit is intact en het personage blijft onbeweeglijk, alsof het moed verzamelt om een beslissing te nemen. De stilte rondom het beeld laat de kijker zijn/haar eigen verhaal voorstellen.

Ondanks de melancholie transporteert het werk niet alleen verdriet. Er is ook een gevoel van sereniteit, gevoeligheid en contemplatieve schoonheid. De uitdrukking van het personage lijkt niet wanhopig, maar diep menselijk. Zijn/haar kalmte nodigt uit om stil te staan en die momenten te herkennen waarin iemand zich terugtrekt uit de buitenwereld om naar eigen gedachten te luisteren, het verleden te herinneren of emoties te begrijpen.

Al met al vertegenwoordigt dit prachtige schilderij een figure met theatrale en delicate uitstraling, zittend naast een tafel terwijl hij/zij in stilte reflecteert onder een omgeving vol bloemen en omhullende vormen. Het blauwe en zwarte kostuum, de grote witte kraag, de beker en de rode vrucht vormen een mysterieuze scène waarin elegantie, melancholie en fantasie samengaan. Het werk verspreidt de intieme aard van een diepe gedachte en suggereert het contrast tussen een opvallende uiterlijke verschijning en een kwetsbare, solistische innerlijke wereld vol emoties.

Details

Aangeboden met lijst
Nee
Verkocht door
Galerie
Editie
Origineel
Kunstenaar
Miquel Torner de Semir (1938)
Titel van kunstwerk
Retrato
Techniek
Olieverfschilderij
Signatuur
Handgesigneerd
Land van herkomst
Spanje
Staat
In goede staat
Hoogte
92,5 cm
Breedte
73 cm
Stijl
Barok
Periode
2000-2010
Verkocht door
Spanje (vasteland en Balearen)Geverifieerd
2038
Objecten verkocht
100%
protop

Vergelijkbare objecten

  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​

Voor jou in

Moderne en hedendaagse kunst

  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​
  • ​
    ​
    ​