Matteo Ciffo (1987) - Frammenti - Nefertiti





€ 220 |
|---|
Catawiki Kopersbescherming
Je betaling is veilig bij ons totdat je het object hebt ontvangen.Bekijk details
Trustpilot 4.4 | 146014 reviews
Beoordeeld als "Uitstekend" op Trustpilot.
De hedendaagse sculptuur Frammenti - Nefertiti van Matteo Ciffo is gemaakt met koudgieten van marmer- en steenpoeders, is gesigneerd en genummerd 6/8 uit 2026.
Beschrijving van de verkoper
- Hedendaagse sculptuur van Matteo Ciffo. Titel: Frammenti-Nefertiti
- Jaar 2026. Editie nr. 6/8 - Gesigneerd en geauthenticeerd door de kunstenaar, met certificaat van echtheid
- Materiaal: Koudgietsel van marmer- en steenpoeder
- Uitstekende staat
Collectie FRAMMENTI
De confrontatie met de klassieke beeldhouwkunst vormt een centraal element van deze collectie. Die vormen, historisch verbonden met het idee van perfectie, eeuwigheid en collectief geheugen, dienen als uitgangspunt en worden onderworpen aan een proces van fragmentatie en herdefiniëring.
De vorm wordt niet langer beschouwd als een stabiele eenheid, maar als een tijdelijke toestand. Ze wordt onderbroken, uiteengenomen en opnieuw samengesteld, waarbij haar instabiele aard zichtbaar wordt. Het volume opent zich, valt uiteen in blokken en fragmenten en schept een nieuwe structuur waarin de tijd niet langer verborgen blijft, maar een zichtbaar element wordt.
Deze spanning doet het idee van perfectie als absolute toestand teniet. Wat eeuwig lijkt, toont zijn kwetsbaarheid. De klassieke vorm blijft bestaan, maar is getransformeerd: niet langer een symbool van onsterfelijkheid, maar een aanwezigheid die door de tijd wordt doorkruist, aan verandering is blootgesteld en in een nieuwe dimensie wordt teruggegeven.
MATTEO CIFFO
Geboren in Biella in 1987, ontwikkel ik sinds 2007 een onderzoek dat is gericht op materie, haar transformatie en de herinnering die zij bewaart. Mijn werk ontstaat vanuit een directe relatie met edele en complexe materialen, zoals marmer- en steenpoeders, natuurlijke pigmenten, Armeense aarde, oxiden en metalen. Ik beschouw ze niet als louter expressiemiddelen, maar als levende entiteiten, dragers van tijd, geschiedenis en mogelijkheden tot wedergeboorte.
Via een proces dat ik eerder als ritueel dan als beeldhouwkunst beschouw: een wedergeboorte van de steen, geleid door mijn hand. Mijn praktijk komt voort uit observatie en het verlangen om leven terug te geven aan wat is verbrijzeld, achtergelaten of vergeten. Fragmenten en restmateriaal, vaak afkomstig uit het werk van andere beeldhouwers, worden de oorspronkelijke grondstof voor mijn werk.
Het gaat om materialen die al een geschiedenis in zich dragen. Ik haal ze uiteen en stel ze opnieuw samen, waardoor vormen ontstaan die niet langer tot hun vroegere toestand behoren, maar tot een nieuwe conditie. Elk werk komt voort uit een fragiel evenwicht tussen verlies en wedergeboorte, tussen herinnering en mogelijkheid, en maakt het moment zichtbaar waarop de materie ophoudt te zijn wat ze was en iets anders wordt.
Het traject neemt de vorm aan van een transformatie die de traditionele beeldhouwkunst overstijgt en een bijna alchemistische dimensie benadert. Ik gebruik materialen die al een bestaan achter de rug hebben; ik haal ze uiteen en stel ze opnieuw samen om nieuwe vormen en identiteiten voort te brengen. Elke creatie ontstaat uit een spanning tussen vernietiging en regeneratie, tussen verlies en herinnering, en maakt een voortdurende staat van verandering zichtbaar.
Mijn onderzoek richt zich op materialen die een diepe tegenstrijdigheid belichamen: ogenschijnlijk eeuwig en onverwoestbaar, maar tegelijkertijd gevoelig en kwetsbaar. Wat onveranderlijk lijkt, onthult een instabiele aard, die kan reageren, oxideren en in de loop der tijd transformeren. Hierdoor wordt de materie een actief onderdeel van het werk, betrokken bij een voortdurende dialoog met de tijd en de omgeving.
Perfectie maakt plaats voor kwetsbaarheid en eeuwigheid manifesteert zich als een levende, menselijke ervaring. De materie is niet ondergeschikt, maar wordt mede-auteur en bewaart op haar oppervlak de sporen van het gebaar, het proces en haar eigen ontwikkeling.
Als autodidact heb ik mijn traject opgebouwd door te experimenteren, te observeren en te luisteren. Mijn aanpak is niet gericht op beheersing, maar op het begeleiden van het materiaal in zijn transformatie. De resulterende vormen weerspiegelen de werking van het geheugen: structuren waarin fragmenten, sporen en afwezigheden naast elkaar bestaan en zich opnieuw vormen.
Deze praktijk onderzoekt materie als levend archief. De sculpturen verschijnen als aanwezigheden die zweven tussen verval en wedergeboorte, tussen voortbestaan en transformatie, en geven de materie een diep eigentijdse en menselijke dimensie terug.
- Hedendaagse sculptuur van Matteo Ciffo. Titel: Frammenti-Nefertiti
- Jaar 2026. Editie nr. 6/8 - Gesigneerd en geauthenticeerd door de kunstenaar, met certificaat van echtheid
- Materiaal: Koudgietsel van marmer- en steenpoeder
- Uitstekende staat
Collectie FRAMMENTI
De confrontatie met de klassieke beeldhouwkunst vormt een centraal element van deze collectie. Die vormen, historisch verbonden met het idee van perfectie, eeuwigheid en collectief geheugen, dienen als uitgangspunt en worden onderworpen aan een proces van fragmentatie en herdefiniëring.
De vorm wordt niet langer beschouwd als een stabiele eenheid, maar als een tijdelijke toestand. Ze wordt onderbroken, uiteengenomen en opnieuw samengesteld, waarbij haar instabiele aard zichtbaar wordt. Het volume opent zich, valt uiteen in blokken en fragmenten en schept een nieuwe structuur waarin de tijd niet langer verborgen blijft, maar een zichtbaar element wordt.
Deze spanning doet het idee van perfectie als absolute toestand teniet. Wat eeuwig lijkt, toont zijn kwetsbaarheid. De klassieke vorm blijft bestaan, maar is getransformeerd: niet langer een symbool van onsterfelijkheid, maar een aanwezigheid die door de tijd wordt doorkruist, aan verandering is blootgesteld en in een nieuwe dimensie wordt teruggegeven.
MATTEO CIFFO
Geboren in Biella in 1987, ontwikkel ik sinds 2007 een onderzoek dat is gericht op materie, haar transformatie en de herinnering die zij bewaart. Mijn werk ontstaat vanuit een directe relatie met edele en complexe materialen, zoals marmer- en steenpoeders, natuurlijke pigmenten, Armeense aarde, oxiden en metalen. Ik beschouw ze niet als louter expressiemiddelen, maar als levende entiteiten, dragers van tijd, geschiedenis en mogelijkheden tot wedergeboorte.
Via een proces dat ik eerder als ritueel dan als beeldhouwkunst beschouw: een wedergeboorte van de steen, geleid door mijn hand. Mijn praktijk komt voort uit observatie en het verlangen om leven terug te geven aan wat is verbrijzeld, achtergelaten of vergeten. Fragmenten en restmateriaal, vaak afkomstig uit het werk van andere beeldhouwers, worden de oorspronkelijke grondstof voor mijn werk.
Het gaat om materialen die al een geschiedenis in zich dragen. Ik haal ze uiteen en stel ze opnieuw samen, waardoor vormen ontstaan die niet langer tot hun vroegere toestand behoren, maar tot een nieuwe conditie. Elk werk komt voort uit een fragiel evenwicht tussen verlies en wedergeboorte, tussen herinnering en mogelijkheid, en maakt het moment zichtbaar waarop de materie ophoudt te zijn wat ze was en iets anders wordt.
Het traject neemt de vorm aan van een transformatie die de traditionele beeldhouwkunst overstijgt en een bijna alchemistische dimensie benadert. Ik gebruik materialen die al een bestaan achter de rug hebben; ik haal ze uiteen en stel ze opnieuw samen om nieuwe vormen en identiteiten voort te brengen. Elke creatie ontstaat uit een spanning tussen vernietiging en regeneratie, tussen verlies en herinnering, en maakt een voortdurende staat van verandering zichtbaar.
Mijn onderzoek richt zich op materialen die een diepe tegenstrijdigheid belichamen: ogenschijnlijk eeuwig en onverwoestbaar, maar tegelijkertijd gevoelig en kwetsbaar. Wat onveranderlijk lijkt, onthult een instabiele aard, die kan reageren, oxideren en in de loop der tijd transformeren. Hierdoor wordt de materie een actief onderdeel van het werk, betrokken bij een voortdurende dialoog met de tijd en de omgeving.
Perfectie maakt plaats voor kwetsbaarheid en eeuwigheid manifesteert zich als een levende, menselijke ervaring. De materie is niet ondergeschikt, maar wordt mede-auteur en bewaart op haar oppervlak de sporen van het gebaar, het proces en haar eigen ontwikkeling.
Als autodidact heb ik mijn traject opgebouwd door te experimenteren, te observeren en te luisteren. Mijn aanpak is niet gericht op beheersing, maar op het begeleiden van het materiaal in zijn transformatie. De resulterende vormen weerspiegelen de werking van het geheugen: structuren waarin fragmenten, sporen en afwezigheden naast elkaar bestaan en zich opnieuw vormen.
Deze praktijk onderzoekt materie als levend archief. De sculpturen verschijnen als aanwezigheden die zweven tussen verval en wedergeboorte, tussen voortbestaan en transformatie, en geven de materie een diep eigentijdse en menselijke dimensie terug.

