Giovanni Greco (1953) - Barriere

Nota:
NATIONALE GRATIS VERZENDING
Voor INTERNATIONALE verzendingen betaal je maar één verzendkosten als je meer dan een werk in dezelfde loopt
kopen.
Wij nodigen u uit om onze online verkoopplatform “DELAURETISART” te bezoeken
Giovanni Greco (1953 Italië]
Acryl op doek met textuur
handtekening van de kunstenaar op voor- en achterkant;
Certificaat van authenticiteit van de kunstenaar
GIOVANNI GRECO is geboren in Catania, een stad waar hij woont en werkt. Na onvoltooide studies in biologie en verdieping van artistieke studies schrijft hij zich in aan de Scuola del Nudi in Catania en begint in 1980 zijn schilderachtige activiteit, gelijktijdig uitgaande van het magritte-achtige voorbeeld en later van de De Chirico-achtige benadering, waar het mogelijk is om twee schillen op te lossen die ogenschijnlijk tegenstrijdig zijn, droom en objectieve realiteit, in een soort absolute realiteit.
Aan de basis van zijn onderzoek staat een sterke drang om de grote existentiële dilemma’s en de relatie tussen zichzelf en de wereld op te lossen, terwijl hij probeert het “denken” te interpreteren — soms onontkoombare overgangen — een werk van de kunstenaar Giovanni Greco waarin onuitsprekelijk is als middel om de fundamentele problemen waar onze geest voortdurend aan ontsnapt in een nieuw licht te plaatsen door visuele afpersing, de afpersingen van de ziel; verder wordt hij aangetrokken door metafysische schilderkunst en voornamelijk door de werken van G. De Chirico, niet zozeer vanwege stilistische keuzes, maar vanwege de draaglijk interessante uitdrukking die in een solide compositie-element tot uiting komt; de objecten, de figuren en zelfs de ruimte die machtige massa’s worden gevormd door de donkere en vettige cromatische volumes in een context waarin de tijd lijkt te stoppen en de onderwerpen tussen metafysische invloeden en neoclassicistische terugroepen uit het verleden die door de tijd beroerd zijn, in een onbekende wereld.
Het is de wereld van de “èndonèxò”, een term verzonnen door de kunstenaar – (éndon-éxò) – waar de blik duidelijk naar zichzelf en naar de dingen is gericht, maar tegelijk zijn verlangen laat voelen om zijn schilderkunst dichter bij het leven van de waarnemer te brengen, terug te halen vanuit de diepten van de ziel en stap voor stap zichzelf te vervangen, met nieuwe donkere krachten, aan de heldere en eenvoudige ruimten van de rede.