Butsudan - Hout - 1600-1650 - Votieve uitrusting intact

Raro en fascinerend Minkan Zushi (altaar uit een tempelreservaat) uit de vroege Edo-periode, samengesteld uit een uit hout gebeeldhouwde beeldhouwwerk van Jizō Bosatsu (地蔵菩薩) en een buitengewoon koppel documentenkalender van rituele oorsprong die volledig ongewijzigd binnenin bewaard blijft.
​In tegenstelling tot de meeste historische altaarstukken die op de markt komen en ontrokken zijn van hun interne elementen, vormt dit exemplaar een devotioneel en filologisch complete eenheid tot honderd procent. Het documentenapparaat opent met het grote externe inzegelingsvel (Hōnō-fuda), een strook washi-papier met belangrijke beschermende formules en historische coördinaten. Daarop zijn duidelijk de plechtige smeekbeden voor wereldvrede (Tenka Taihei, 天下泰平) en voor de veiligheid en welvaart van de natie (Kokka Anzen, 國家安全) af te lezen, naast de voorspoedige formule Nichigetsu Seimei (“Zuivere Licht en helderheid voor de Zon en de Maan”). Dit eerste document bevestigt bovendien de heilige offrpresence (Hōnō, 奉納) gewijd aan de Japanse goden en specificeert nauwkeurig het oude herkomstgebied: de historische Harima-provincie (播磨), een oud feodaal gebied gelegen in de huidige zuidelijke prefectuur Hyōgo.
Naast deze eerste attestatie wordt de spirituele kern van het object vertegenwoordigd door de rituele omhulling met de inschrijving “奉轉讀大般若經理趣分” (Hō Tendoku Dai-hannya Kyō Rishi-bun), een passage van uitzonderlijke esoterische waarde. In dit tekstdeel duidt het teken Hō (奉) op de devoot offers en de heilige consecratie van het werk, terwijl Tendoku (轉讀) verwijst naar de krachtige tantrische en esoterische ritueel van het doorbladeren als een waaier van de volumes van het sūtra om zo de beschermende energie te ontketenen. De verwijzing is gericht op de monumentale Dai-hannya Kyō (大般若經), oftewel de Mahāprajñāpāramitā Sūtra, waarvan de sectie Rishi-bun (理趣分) het meest heilige, geheime en esoterische onderste deel vertegenwoordigt, traditioneel gebruikt door monniken om negativiteiten te verdrijven en plattelandsgemeenschappen te beschermen.
Het vel wordt verfraaid door het heilige Sanskriet-teken (Bījā) en de afdruk van een grote rode zegel in inkt (Shu-in). Bij het openen van de vouw van het rijstpapier verschijnt ook een strook vervlugk papieren rood (Shu-gami) met de verdere intieme smeekbede die door de devotant bij de plaatsing in het Zushi met de hand is vastgelegd.
Het figuur van Jizō Bosatsu, uitgehouwen met een intense en innemende expressie volgens de esthetiek van Wabi-sabi en de populaire kunst van Mingei, staat op een ingesneden lotusvormige sokkel. Het beeld vertoont het ontbreken van de linkerarm en tekenen van de tijd die volledig in overeenstemming zijn met de ouderdom van het object. Het hout behoudt een magnifieke oorspronkelijke patina die nooit is gepolijst of gerestaureerd, evenals de kwak kranten op washi-papier vertonen de natuurlijke vervuiling van de tijd en behouden een perfecte leesbaarheid. Een uniek stuk van diepe antropologische waarde, onmisbaar voor verzamelaars van Boeddhistische kunst en Japanse antiquariaat.