Bernard Aubertin (1934-2015) - Monocromo Rosso

Het jaar 1959 is een sleuteljaar voor Bernard Aubertin: hij definieert volledig zijn poëtiek van het “Rouge Total” en begint te experimenteren met materie op het oppervlak, waardoor monochromen niet langer plat zijn maar gemoduleerd door variaties in dichtheid, reliëfs en golven.

Hij koos vaak voor andere ondergronden dan doek, waaronder houten planken, meestal gerecupereerd hout.

In sommige gevallen, zoals dit werk, gebruikte hij zeemist marine hout of scheepsbouwhout, dat hij prefereerde vanwege de consistentie die hij aan het werk kon geven in termen van strengheid en fysiekiteit die hij op het oppervlak zocht.

Golwingen in de kleur werden verkregen met flexibele spatels, metalen mesjes of met metselaarsgereedschappen (gelijkende of getande trog), om materiële ritmes te creëren die onder het licht “trillen”.

En dit Rode Monochroom uit 1959 dat hier wordt gepresenteerd, is daar een duidelijk en zeldzaam voorbeeld.

Deze golvingen veranderen het monochroom in een dynamisch veld, waarbij het licht zich beweegt over de rimpelingen van het oppervlak.

Het rood wordt dus levende en pulserende materie.

Het werk staat geregistreerd bij het Officieel Archief Bernard Aubertin en wordt vergezeld van echtheidscertificaat en archivering afgegeven door het Archief zelf. En er is ook een verklaring met stempel en handtekening van het archief waarin de toekomstige publicatie in de Voorbereide Algemene Catalogus wordt genoemd.

We bevinden ons hier bij een Rode Monochroom uit 1959, historisch en zeldzaam, vibrerend, materieel, dat de wending bevestigt die de kunstenaar aan de kunst van de tweede helft van de twintigste eeuw wilde meegeven.

Om privacy- en veiligheidsredenen is het archiefnummer in het certificaat bij de foto's gemaskeerd.