Panamarenko - Thermo Voltaic Energy Convertor - 2000er Jahre

Panamarenko - Thermo Voltaic Energy Convertor (2001).

Originele offset print van de tekening “Thermo Voltaic Energy Convertor” van Panamarenko zoals getoond op pagina 187 van het boek “Panamarenko de retrospectieve!”, in het boek genummerd als tekening nummer 108.

Zwevend gemonteerd en professioneel ingelijst in zwart houten lijst.

Afmetingen van de lijst: 32 cm x 23 cm x 3 cm.

De tekening “Zonneauto” (Panamarenko 92: tekening nr. 239) werd door Panamarenko beschouwd als een van zijn mooiste tekeningen.

Voor het eerst getoond tijdens de tentoonstelling “Thermo Photovoltaic Energy Convertor” op 21 oktober 2001 in de Wintertuin en de Verlatzaal van de Antwerpse Zoo, georganiseerd door Ronny Van de Velde.

Gesigneerd in de druk.

Panamarenko, artiestennaam van Henri Van Herwegen is een Belgisch beeldhouwer. Hij wordt beschouwd als een van de voornaamste Belgische beeldhouwers uit de tweede helft van de 20e eeuw. Hij maakt veel assemblages die met vliegen te maken hebben.

Panamarenko is een pseudoniem en een samentrekking van "Pan American Airlines and Company". Er was echter echter ook een Russische generaal in de Koude Oorlog met de naam Panamarenko. De kunstenaar Henri Van Herwegen hoorde deze naam op de radio. Panamarenko's familie was aan vaderskant communistisch. Een van hen was zelfs leider van de Belgische communisten en kwam in de oorlog om door een V-1-vliegende bom.

Van 1955 tot 1960 studeerde Panamarenko aan de Antwerpse Academie. Vóór 1968 leunde hij aan bij de pop-art, maar hij raakte al gauw in de ban van het vliegtuig en vliegen op eigen kracht. Aldus ontstonden, sinds 1970, zijn schaalmodellen van talrijke imaginaire voertuigen, vliegtuigen, ballonnen of helikopters in alle mogelijke origineel-verrassende vormen. Het zijn evenveel varianten op de droom van het vliegen van de mythologische figuur Icarus. Of deze tuigen echt kunnen vliegen is deel van het mysterie en de aantrekkingskracht.

In de periode 1969-1971 bouwde hij de zeppelin The Aeromodeller, en in 1990 de eerste Archaeopterix (een intelligente kip) naar het model van een prehistorische vogel. In 1996 presenteerde hij de duikboot Pahama Novaya Zemblaya. Intussen is hij ook internationaal doorgebroken en hij organiseerde éénmans-tentoonstellingen in Londen en Bazel (in 2000) en in New York (2001). In 2003 werd zijn beeld Pepto Bismo in Antwerpen op het Sint-Jansplein ingehuldigd.

Conservator Jan Hoet besteedde bijzondere aandacht aan deze kunstenaar, in het Gentse SMAK-museum. In 2002 opende Panamarenko in Borgerhout (Antwerpen) zijn nieuwe atelier, de Antwerpse Luchtschipbouw.

In 2005, bij de opening van een grote overzichtstentoonstelling van zijn werk in Brussel, kondigde Panamarenko aan zich als actief kunstenaar terug te trekken. De kunstenaars die hij bewondert zijn onder meer: Joseph Beuys, Marcel Broodthaers, Bruce Nauman en Pablo Picasso. Panamarenko trouwde in 2003 met de 34 jaar jongere Eveline Hoorens, die aan het hoofd staat van koffiebranderij Hoorens.