Gautama Boeddha, algemeen bekend als de Boeddha (ook wel Siddhattha Gotama, Siddhārtha Gautama of Boeddha Shakyamuni genoemd), was een Śramaṇa die leefde in het oude India (ca. 5e tot 4e eeuw v.Chr.). Hij wordt beschouwd als de stichter van de wereldgodsdienst boeddhisme en wordt door de meeste boeddhistische scholen vereerd als een redder, de Verlichte die een oud pad herontdekte om gehechtheid en begeerte los te laten en te ontsnappen aan de cyclus van geboorte en wedergeboorte. Hij onderwees ongeveer 45 jaar en bouwde een grote aanhang op, zowel onder monniken als leken. De Boeddha werd geboren in een aristocratische familie van de Shakya-clan, maar gaf uiteindelijk het wereldse leven op. Volgens de boeddhistische traditie ontwaakte hij na enkele jaren van bedelarij, meditatie en ascese tot inzicht in het mechanisme dat mensen gevangen houdt in de cyclus van wedergeboorte.