Icoon - Kroning van de Maagd - Hout

Orthodox icoon van de Kroning van de Maagd (in het Russisch: Коронование Пресвятой Богородицы), een zeer specifieke theologische compositie die niet al te gebruikelijk is binnen het traditionele Russische landschap.
Hoofdthema

De Kroning van de Maagd Maria in de Hemel, uitgevoerd door Christus en God de Vader, met de aanwezigheid van de Heilige Geest.

Maagdelijke Maria (midden, onderaan)

Op de knieën, in houding van gebed en nederigheid.

Rode tuniek (menselijkheid) en donker manteltje (mysterie en bescherming).

Gouden nimbe, handen gekruist over de borst: acceptatie van de goddelijke wil.

Gehuld in de titel Reina del Cielo, maar zonder troon, wat haar nederigheid benadrukt.

Cristo (linker, bovenkant)

Herkenbaar aan het lange kruis en de kruisbormige nimbus.

Ondersteunt de kroon samen met de Vader.

Gekleed met een rode en donkerblauwe mantel: offer en goddelijkheid.

God de Vader / Oudste van dagen (rechts, bovenaan)

Voorsteld als een oudere met een witte baard.

Drie-eenheidsymbool (drie-eenheidsymbool, veelvoorkomend in late iconografie).

Hij houdt een gouden scepter of staf vast, een teken van goddelijke autoriteit.

Heilige Geest (bovenaan in het midden)

In de vorm van een witte duif, die van bovenaf neerdaalt.

Voltooi de expliciete voorstelling van de Heilige Drie-eenheid.

Hoeken (onderste laterale zones)

Bijna niet zichtbaar door de slijtage.

Vergezellen de hemelse scène.

Bovenste inscriptie

Er is een oude, zeer versleten Cyrillische tekst die nog net leesbaar is, ongeveer als volgt:

Kroning van de Heilige Maagd
Kroning van de Allerheiligste Moeder van God

Theologische betekenis

Dit pictogram drukt uit:

De verheerlijking van Maria na haar inslapen.

Haar erkenning als Koningin van de Hemel en van de Schepping, niet door eigen kracht, maar door goddelijke genade.

De gezamenlijke actie van de Drie-eenheid, iets dat het doctrinale karakter van het icoon versterkt.

Traditie: Russisch, met sterke westerse invloed (barok).

Techniek: eivormige tempel op een plank, achtergrond verduisterd door oxidatie en rook.

Waarschijnlijke chronologie: eind van de achttiende eeuw – eerste helft van de negentiende eeuw.

Er wordt een certificaat van echtheid afgegeven, gecertificeerd door het Ministerie van Cultuur van Estland.