Signed; Sophie Calle - Because - 2024





| € 15 | ||
|---|---|---|
| € 10 | ||
| € 10 | ||
Catawiki Kopersbescherming
Je betaling is veilig bij ons totdat je het object hebt ontvangen.Bekijk details
Trustpilot 4.4 | 124625 reviews
Beoordeeld als "Uitstekend" op Trustpilot.
Gesigneerd door Sophie Calle, Because is een 1e editie fotoboek in het Engels (84 pagina's, Xavier Barral, 2024) dat afbeeldingen verbergen in de Japanse binding en een begeleidende tekst bevat.
Beschrijving van de verkoper
Omdat biedt een reis door alle beelden die verborgen zijn in de Japanse binding van Sophie Calle’s nieuwe boek. Het moment van fotograferen verzamelt een veelheid aan gedachten die verweven zijn met ruimteperceptie en resulteren in een foto. Hoewel bijna gelijktijdig, gaan deze gedachten vooraf aan de afbeelding.
Op een pagina lezen we ‘Parce que j’ai lu: “passé”’ (omdat ik heb gelezen: ‘verleden’). Wanneer we de foto eruit halen, vinden we een bord dat zegt ‘Cette porte doit être fermée à l’aide du passe’ (deze deur moet gesloten blijven om het passage te vergemakkelijken). Sommige foto’s gaan over taal, de spellen en de poëzie die haar ambiguïteit genereren; andere zijn ontstaan uit de plechtigheid van het moment, momenten die mensen verbinden op de rand van de dood, en wolken die in de ogen van de fotograaf op niets anders lijken dan wolken. Een uitleg gaat vooraf aan elk van deze beelden.
Deze wens om uit te leggen strekt zich uit tot de raison d’être van het boek, ontwikkeld op de eerste pagina: tijdens een conferentie in 1985 beschreef Denis Roche grondig de oorsprong van zijn foto's zonder ze te tonen, alleen om ze voor een moment te laten zien. Dit deed een tot dan toe tamelijk verveelde publiek opstaan in een applaus.
In tegenstelling tot andere fotografen die ervan overtuigd zijn dat hun werk zichzelf moet uitleggen, is de positie van Sophie Calle, waarbij de foto's in het boek zijn verborgen, een verklaring van intentie. Teksten zullen duidelijk de manier beïnvloeden waarop we elke afbeelding lezen, maar is dat verkeerd? In Calle’s geval verweven tekst en beeld zo soepel dat het onmogelijk is om de een boven de ander te stellen; misschien zou je kunnen zeggen dat het verhaal het belangrijkste is en dat ze beide elementen gebruikt om het te vertellen.
In haar techniek, persoonlijk en niet-overdraagbaar, is er een belangrijke boodschap om te onthouden: taal is geen vijand van fotografie, het is de basis van ons cognitief vermogen en blijft daarom de oorsprong van alle foto's die vanaf het ontstaan van deze techniek tot op heden zijn genomen.
Omdat biedt een reis door alle beelden die verborgen zijn in de Japanse binding van Sophie Calle’s nieuwe boek. Het moment van fotograferen verzamelt een veelheid aan gedachten die verweven zijn met ruimteperceptie en resulteren in een foto. Hoewel bijna gelijktijdig, gaan deze gedachten vooraf aan de afbeelding.
Op een pagina lezen we ‘Parce que j’ai lu: “passé”’ (omdat ik heb gelezen: ‘verleden’). Wanneer we de foto eruit halen, vinden we een bord dat zegt ‘Cette porte doit être fermée à l’aide du passe’ (deze deur moet gesloten blijven om het passage te vergemakkelijken). Sommige foto’s gaan over taal, de spellen en de poëzie die haar ambiguïteit genereren; andere zijn ontstaan uit de plechtigheid van het moment, momenten die mensen verbinden op de rand van de dood, en wolken die in de ogen van de fotograaf op niets anders lijken dan wolken. Een uitleg gaat vooraf aan elk van deze beelden.
Deze wens om uit te leggen strekt zich uit tot de raison d’être van het boek, ontwikkeld op de eerste pagina: tijdens een conferentie in 1985 beschreef Denis Roche grondig de oorsprong van zijn foto's zonder ze te tonen, alleen om ze voor een moment te laten zien. Dit deed een tot dan toe tamelijk verveelde publiek opstaan in een applaus.
In tegenstelling tot andere fotografen die ervan overtuigd zijn dat hun werk zichzelf moet uitleggen, is de positie van Sophie Calle, waarbij de foto's in het boek zijn verborgen, een verklaring van intentie. Teksten zullen duidelijk de manier beïnvloeden waarop we elke afbeelding lezen, maar is dat verkeerd? In Calle’s geval verweven tekst en beeld zo soepel dat het onmogelijk is om de een boven de ander te stellen; misschien zou je kunnen zeggen dat het verhaal het belangrijkste is en dat ze beide elementen gebruikt om het te vertellen.
In haar techniek, persoonlijk en niet-overdraagbaar, is er een belangrijke boodschap om te onthouden: taal is geen vijand van fotografie, het is de basis van ons cognitief vermogen en blijft daarom de oorsprong van alle foto's die vanaf het ontstaan van deze techniek tot op heden zijn genomen.

