Ralph Eugene Meatyard - Ralph Eugene Meatyard - 1974

FANTASTISCHE MONOGRAFIE uit 1974 (!) door de Amerikaan Ralph Eugene Meatyard (1925-1972), die verantwoordelijk is voor een van de belangrijkste fotoboeken ooit gepubliceerd: "The family album of Lucybelle Crater" (Andrew Roth, The Book of 101 Books, pagina's 230 en 231), dat hetzelfde jaar (1974) werd gepubliceerd.

Welkom bij de volgende editie van de SUPER POPULAIRE BEST-OF-PHOTOBOOKS-veilingen van 5Uhr30.com (Ecki Heuser, Keulen, Duitsland).

Ik wil mijn dank uitspreken aan Michael Hoffman en Minor White voor hun hulp bij de totstandkoming van dit boek; en aan Madelyn en Christopher Meatyard, en Bob May. En vooral aan Shawn Watson, wiens begrip van het werk van Gene Meatyard, en aan nog veel meer daarbuiten, een inspiratie voor mij is geweest; de retrospectieve tentoonstelling van zijn fotografie die zij op Matrix in Hartford heeft tentoongeseteld diende als model voor de selectie en volgorde van de afbeeldingen in dit boek.
- James Baker Hall -

5Uhr30.com garandeert gedetailleerde en nauwkeurige beschrijvingen, 100% bescherming, 100% verzekering en gecombineerde verzending wereldwijd.

Aperture, New York. 1974. Eerste editie, eerste druk.

Hardcover. 240 x 275 mm. 124 pagina's. Foto's: Ralph Eugene Meatyard. Ontwerp: Véronique Lipsey. Bewerkt met tekst door James Baker Hall. Herinnering door Guy Davenport. Tekst in het Engels.

Voorwaarde:
Binnenin zeer fris en schoon, zonder vlekken en zonder foxing. Buitenkant met nauwelijks gebruikssporen, maar zonder noemenswaardige gebreken of defecten. Mist de omslag. Algeheel in prima staat.

Prachtige fotomonografie van Ralph Eugene Meatyard.

"Ralph Eugene Meatyard was een Amerikaanse fotograaf uit Normal, Illinois, VS. Meatyard werd geboren in Normal, Illinois in mei 1925 en groeide op in het nabijgelegen Bloomington. Toen hij 18 werd tijdens de Tweede Wereldoorlog, trad hij toe tot de United States Navy, hoewel hij niet in het buitenland diende voordat de oorlog eindigde. Na het verlaten van de krijgsmacht volgde hij Williams College onder de GI Bill, en studeerde korte tijd vooropleiding tot tandheelkunde, voordat hij training kreeg om opticien te worden."
Hij verhuisde met zijn nieuw getrouwde vrouw Madelyn naar Lexington, Kentucky om als opticien te blijven werken bij Tinder-Krausse-Tinder, een bedrijf dat ook fotografische apparatuur verkocht. De eigenaren van het bedrijf waren actieve leden van de Lexington Camera Club, waarvoor de Kunstafdeling van de Universiteit van Kentucky tentoonstellingsruimte beschikbaar stelde.
Meatyard kocht in 1950 zijn eerste camera om zijn pasgeboren eerste kind te fotograferen, en werkte daarna voornamelijk met een Rolleiflex 6 cm vierkante middelformaatcamera. Hij sloot zich in 1954 aan bij de Lexington Camera Club en de Photographic Society of America. Bij de Lexington Camera Club ontmoette hij Van Deren Coke, die werk van Meatyard tentoonstelde in een tentoonstelling voor de universiteit getiteld "Creative Photography" in 1956.
Tijdens halverwege de jaren vijftig woonde Meatyard een reeks zomerse workshops bij die werden geleid door Henry Holmes Smith aan Indiana University, en ook bij Minor White, die Meatyards belangstelling voor Zen-filosofie aanwakkerde.
Een autodidact en gretige lezer, werkte Meatyard in productieve perioden, liet zijn film vaak lange tijd onontwikkeld en werkte daarna koortsachtig in de geïmproviseerde donkere kamer in zijn huis. "Zijn aanpak was enigszins improvisatoir en sterk beïnvloed door de jazzmuziek van die tijd." Hij gebruikte zijn kinderen in zijn werk om de surrealistische 'maskers' van identiteit onder de aandacht te brengen.
Een groot deel van zijn werk werd gemaakt in verlaten boerderijen in de centrale Kentucky-bluegrassregio, tijdens gezinsweekenden en in vervallen ruimtes rondom Lexington. Enkele van zijn vroegste camerawerk werd gemaakt in de traditioneel Afro-Amerikaanse wijk rondom Old Georgetown Street in Lexington.
Meatyard was een nauwe kennis van verschillende bekende schrijvers in de Kentucky-literair renaissance van de jaren zestig en zeventig, waaronder zijn buur Guy Davenport, die later hielp bij het samenstellen van een postuum uitgave van zijn foto’s. In 1971 was Meatyard mede-auteur van een boek over Kentucky's Red River Gorge, The Unforeseen Wilderness, samen met schrijver Wendell Berry. De twee reisden regelmatig naar de Appalachenvoetheuvels. Berry en Meatyards boek droeg bij aan het redden van de kloof van vernietiging door een door de Army Corps of Engineers voorgestelde dam. [citation needed] Meatyards as werd na zijn overlijden door de kloof verspreid.
Meatyard was ook een vriend en correspondent van de katholieke monnik en schrijver Thomas Merton, die woonde in de abdij van Gethsemani, een Trappistenklooster net ten westen van Bardstown, Kentucky. Merton verscheen in een aantal van Meatyards experimentele fotografieën gemaakt op het terrein van het klooster, en ze deelden een belangstelling voor literatuur, filosofie en Oosterse en Westerse spiritualiteit. [bron nodig] Meatyard schreef de rouwtekst voor Merton in de Kentucky Kernel kort na diens overlijden in Bangkok, Thailand, in december 1968. Meatyard stierf vier jaar later, in 1972, aan kanker.
Hoewel Lexington geen goed gevestigd centrum van fotografie was, beschouwde Meatyard zichzelf niet als een 'Southern' of regionale fotograaf. Zijn werk begon nationaal erkend te worden ten tijde van zijn dood, tentoongesteld en verzameld door enkele prominente musea en gepubliceerd in tijdschriften. Hij exposeerde met fotografen waaronder Edward Weston, Ansel Adams, Minor White, Aaron Siskind, Harry Callahan, Robert Frank en Eikoh Hosoe. In de latere jaren zeventig verscheen zijn foto’s voornamelijk in tentoonstellingen van 'zuidelijke' kunst, maar sindsdien heeft het hernieuwde belangstelling aangetrokken. Zijn bekendste foto's betroffen poppen en maskers, of familie, vrienden en buren die afgebeeld zijn in verlaten gebouwen of in gewone voorstedelijke achtertuinen.
Meatyard trouwde met Madelyn McKinney. Ze kregen drie kinderen: Michael (geboren in 1950); Melissa (geboren in 1959); en Christopher (geboren in 1955). Meatyard stierf aan kanker in 1972. Hij werd omschreven als een "boekgeleerde Zenmeester [die] ook diende als voorzitter van de lokale PTA en van de Little League en op de Fourth of July-feest hamburgers omdraaide."
(Wikipedia)

James Baker Hall, een fotograaf en schrijver, was een vriend van Gene Meatyard. Dit monografisch werk werd in 1970 begonnen, met goedkeuring van Meatyard, en na zijn dood voltooid, met de hulp en zegen van zijn vrouw Madelyn. Hall is al geruime tijd aan het experimenteren met meer of minder ongebruikelijke manieren om woorden en beelden samen te brengen; zijn tekst hier, een reeks vrij zwevende prozapoëmen gebaseerd op zijn waarnemingen van Meatyard als man en als kunstenaar en op bepaalde van zijn eigen jeugdervaringen, probeert een context te creëren waarin de visie van de fotograaf beter toegankelijk zal zijn. Hall heeft fotografie onderwezen aan M.I.T. en aan de University of Connecticut; zijn foto's zijn wijdverspreid gepubliceerd en tentoongesteld. Hij is de auteur van een roman, Yates Paul, His Grand Flights, His Tootings, en talloze verhalen, gedichten, artikelen en recensies die verschenen zijn in tijdschriften als Popular Photography, Esquire, The Saturday Evening Post, The New York Quarterly, Field en Place. Momenteel doceert hij creatief schrijven aan de University of Kentucky.
van de uitgever

Guy Davenport, ook een vriend van Meatyard, levert een herinnering. Dichter, verhalenverteller, criticus, geleerde, vertaler; hij is de auteur van The Intelligence of Louis Agassiz, Carmina Archilochi, Sappho, en een dichtbundel, Flowers and Leaves; een verzamelwerk van zijn korte verhalen getiteld Tatlin! zal binnenkort bij Scribner's worden gepubliceerd. Zijn artikelen en recensies zijn verschenen in tijdschriften als The Hudson Review, The New York Times Book Review, Life en Poetry. Hij is hoogleraar Engels aan de Universiteit van Kentucky.
van de uitgever