Agathe Toman - CLOUD #2 8/15

Dit werk maakt deel uit van de "SHARED COLLECTION" van de kunstenaar.
Foto afgedrukt op hoogwaardig glanzend fine-artpapier met korrel. Gefotografeerd in Hossegor, Frankrijk. De zomer van 2021.
De fotografie wordt naar u toegezonden opgerold, niet ingelijst, en wordt vergezeld van een echtheidscertificaat, ingevuld en ondertekend door de kunstenaar. Genummerd werk, met de hand gesigneerd, voor- en achterzijde. Digigraphie-afdruk in zeer hoge kwaliteit pigmentair fine art.
Agathe Toman kunstenaar is genoteerd bij Sotheby's sinds 2021.

Biografie van de artiest
Geboren in 1989, van Franse, Oostenrijkse en Tsjechische afkomst, is Agathe Toman een Franse multidisciplinaire kunstenaar wiens talent zich uitstrekt van schilderkunst tot poëzie, via beeldhouwkunst, tekening en fotografie. Na studies aan de prestigieuze school van de Chambre Syndicale de la Couture Parisienne en de jaren die zij doorbrachte als stylist bij Franse haute couture huizen in Parijs, negen jaar geleden, voelde Agathe de behoefte om zich uitsluitend te richten op haar artistieke creatie.
Vandaag de dag gevestigd in de Landes, al dertien jaar, manifesteert Agathe zich als een opkomende figuur van de hedendaagse kunstscene, die zowel nationaal als internationaal gewaardeerd wordt.


Genoteerd bij Sotheby’s sinds 2021, haar werken zijn drie keer geveild, wat getuigt van haar snelle opkomst en haar aanvaarding binnen prestigieuze kunstkringen. Haar opmerkelijke bijdragen aan diverse salons, met name aan Art Paris, hebben haar immens succes opgeleverd, wat haar aanwezigheid in talrijke privécollecties wereldwijd heeft versterkt.


Het palet van Agathe laat diepe nuances van zwart en blauw zien, een discrete chromatiek in beweging.
Haar schilderijen gebruiken pure pigmenten, inkt, olieverf en acrylverven met een overweldigende intensiteit, die de neiging hebben om opnieuw verbinding te maken met verborgen dingen, waardoor de toeschouwer buiten het zicht wordt getransporteerd.
Het doek oefent een macht uit en biedt de echo van haar eigen ervaringen.

Zijn tekeningen, gemaakt met een Bic-pen, stralen een ontwrichtende aantrekkingskracht uit.
De foto's van Agathe storen door hun kaleidoscopische abstracties; ze overspoelen ons met rustige sensaties, herinnering aan een volmaakte gewichtloosheid die ons begin vormde.
Zijn honderden gedichten accentueren zijn universum met een lyriek die zijn werk kenmerkt. Een eerste bundel getiteld "Je zult opnieuw moeten leren glimlachen" verschijnt in de winter van 2024.


Naast haar artistieke praktijk is Agathe ook diep betrokken bij de studie van psychoanalyse in transactionele analyse, die ze al vier jaar in Parijs volgt. Deze verkenning verrijkt haar conceptuele proces, waardoor ze psychologische dimensies op zeer diepe niveaus kan integreren in haar kunst, die zich verrijkt met nieuwe lagen.

Agathe scheidt haar kunst niet van haar maatschappelijke betrokkenheid. Zij richt haar werk op essentiële thema's zoals mentale gezondheid, het milieu en onderwijs. Deze denkrichtingen zijn niet alleen in haar kunst aanwezig; zij vormen een integraal onderdeel van haar artistieke identiteit en van haar persoonlijkheid.


Zijn werk is erkend en gevierd in verschillende vooraanstaande publicaties, waaronder Forbes, L'Oeil en Elle, wat zijn opvallende impact op het gebied van hedendaagse kunst markeert.


Agathe Toman blijft een wereldwijd publiek fascineren en inspireren, en schenkt via haar werken een venster op de complexiteit van de menselijke ervaring, zoals zij die waarneemt en omzet in kunst. Ervaringen die zij met grote vrijgevigheid deelt.


MA VISION :
Mijn werk onderzoekt de diepe verbindingen tussen psyche en lichaam, en weeft dialogen tussen geest en materie. Ik onderzoek hoe ze functioneren in hun omgeving, de verbindingen die ze tot stand brengen, en de trillingen, zowel waarneembare als onuitsprekelijke, die daaruit voortvloeien.
Ik verken thema's zoals identiteit, geheugen, de menselijke aard en de relatie tussen het individu en zijn omgeving. Mijn werken zijn doordrenkt met emotionele diepgang en een zekere spanning, en nodigen de kijker uit tot introspectieve reflectie, waardoor een passage naar het onbewuste opengaat.

Ik veranker deze wil in de materialiteit van mijn werken zelf: resoluut abstract, in monochroom, gekleurd, daar waar duisternis en helderheid samenleven, het blauw knettert bij contact met zwart, of alleen oplicht. We bevinden ons in de afwezigheid/aanwezigheid van licht.
Mijn schilderijen, installaties, tekeningen en fotografieën zijn elk een absolute schepping, losgemaakt van elke imitatie, die pure emotie oproept en het ontwaken van het Onzichtbare teweegbrengt; mijn werken worden zo spiegels van deze innerlijke, nog niet onthulde aspecten.

Een minutieuze affiniteit tussen mijn handen en de pigmenten, houtskool, de balpen en de verf, door het neerleggen van materie op papier of op doek. Mijn uitvoeringstechnieken herhalen zich nooit, een oncontroleerbaar resultaat. Een grotere eigenaardigheid.
Ik werk zo om de beweging van materie vast te leggen, de dichtheid van het licht, daarin iets van mezelf te brengen, voor het ontwaken van een Zelf.

Er is altijd iets waarvan we geen vermoeden hadden. Iets onverwachts. Dit onuitsprekelijke, intens samengeperste, subtiel aangewakkerde iets dat ons beheerst en ons overspoelt. Het water, de zwaartekracht, de schors — deze alomtegenwoordigheden — transformeren de waarnemer door hun kracht. Het ontstaan van een beslist unieke indruk, een lyrische abstractie; mijn werken zijn zelfportretten, portretten van delen van mijzelf.
Ik zeg dat mijn creaties 'materialisaties van psychische staten' zijn, menselijke landschappen, draden van mijn ziel, die anderen uitnodigen zich daarin te mengen.
Hun waarde is niet esthetisch, ze ligt in de trillingen die mijn werken bij de kijker teweegbrengen. Het zijn twee gevoeligheden die elkaar ontmoeten en niet langer twee gescheiden individualiteiten. Het is een proces dat levend is. Het werk overstijgt het onmiddellijke. Ik beschouw ze als actieve wezens, die ongekende banden tussen ons, in ons, scheppen.

De toeschouwer wordt op zijn beurt schepper, geeft leven aan het werk in een alchemie van psychische resonanties.

Ik zet me in voor een pad naar een nieuw beeld van het Zelf, van uzelf, van de wereld en van anderen.

Als de toeschouwer zich nu laat uitnodigen, zijn het psychische resonanties die overeenstemmen en in één en dezelfde symfonie samenklank vinden; een dialoog begint zich te installeren, een ritme wordt voelbaar. Een anamorfose van zijn ziel tekent zich af, een ongrijpbare weerspiegeling. Het is een poëtische ervaring.
Een intense en krachtige aanwezigheid. Een veeleisende ervaring.

Ik wil dat mijn werken de menselijke geesten scherpen, de zielen aanscherpen en dat emoties er een echo vinden, dat woorden er weerklinken.
Wat van belang is, is wat het werk in ons teweegbrengt, en het resultaat van die ontmoeting.

Psychisch lijden is verbonden met alles wat buiten het proces van subjectieve symbolisering valt. We lijden aan wat psychisch geblokkeerd is of wacht op psychische inschrijving. De mens lijdt niet alleen door gebeurtenissen of bepaalde gedachten, maar omdat bepaalde processen in hem geen spiegel, echo, luisterend oor of vat hebben gevonden en daardoor ronddolen in onzekerheid.