Hans Windisch - Weiblicher Akt

In de veiling bevindt zich een zeer zeldzame originele fotodruk vervaardigd in de diepdruktechniek van
van de fotograaf H. Windisch.

Het aangeboden fotodruk in diepdruk komt uit een Konvolut van een niet meer volledige en vanwege de toestand niet meer te restaureren fotoband uit 1927 - Das Deutsche Lichtbild. De selectie van aangeboden fotografie (er worden momenteel nog meer foto's uit deze context aangeboden) is zeer zeldzaam en een unieke gelegenheid om originele fotografie uit een beperkte oplage in zeer hoge kwaliteit als diepdruk te verwerven. Ze stammen uit eigen privéverzameling.

Wegens deels aanzienlijke randafwijkingen zijn de fotopagina's uniform bijgesneden en op zuurvrij fotokaart (DIN A3) gemonteerd. De foto's verkeren in uitstekende en verzamelwaardige staat. Ze worden verzonden zonder lijst in professionele verpakking.

Met name dit eerste deel van de reeks was een wereldwijde bestseller en werd naar vele landen in Europa en daarbuiten verzonden (onder andere met een Engelstalige bijlage) en diende als inspiratie voor het genre van fotoboeken.

Het eerste deel is buitengewoon zeldzaam. Het verscheen als jubileumuitgave van de uitgeverij van Bruno Schultz in een eenmalige diepdrukuitgave van de foto's. De eerste uitgave was zo snel uitverkocht dat de uitgeverij begon exemplaren terug te kopen.

De eerste reeks verscheen tot 1938. Vanaf 1934 veranderde de selectie van de foto's radicaal na de machtsovername door Adolf Hitler, die de 34e uitgave met een eigen voorwoord opende ("In eigen Sache"). Tot 1933 onderscheidde Das Deutsche LICHTBILD zich door een belangrijke selectie hedendaagse fotografen, die tegenwoordig worden gerekend tot belangrijke protagonisten in de vroege fotografie van de Moderne.

U.A.Yva, Franz Grainer, Arthur Benda, Erich Angenendt, Charlotte Rudolph, Hajek-Halke (1928), Käthe Hecht (1928), Albert Renger-Patzsch, Hans Windisch, Max Baur (1930), Hannes Maria Flach (1930), eveneens Teksten (en deels foto's) van László Moholy-Nagy (1927), Franz Werfel, Raoul Hausmann, Kurt Tucholsky (als Peter Panther, 1930) en andere auteurs.

Over de persoon: https://de.wikipedia.org/wiki/Hans_Windisch_(Fotograf)

Hans Windisch (geboren op 21 februari 1891 in Niederlößnitz; overleden op 15 juni 1965 aan de Chiemsee) was een Duitse fotograaf, bestsellerauteur, grafisch ontwerper en illustrator.

Activiteit als beeldend kunstenaar

In het begin van de jaren twintig ontwierp hij als schilder en grafisch ontwerper kostbare bibliofiele mappenwerken en »Zyklen«, die tegenwoordig regelrecht opnieuw worden ontdekt en herdrukt."[3] Zijn stijl van die tijd wordt door het Spencer Museum of Art van de University of Kansas beschreven als „Een combinatie van expressionisme en constructivisme, die doet denken aan Fritz Langs latere filmklassieker Metropolis"."[3] Van hoogwaardige kunst in kleine oplage maakte Windischs werk de overstap naar illustraties voor eerder gangbare werken in grotere oplage. Na Rittners Die Brücke 1920 voor Ullstein met een originallithografie werkte hij de volgende jaren als tekenaar en illustrator samen met de uitgever Neufeld & Henius, eveneens in Berlijn. 1922 schepte hij de grafische mappe Zehn Lithographien bij Charlotte Bara’s Danse Macabre. Charlotte Bara was een expressietänzeres uit die tijd. De betreffende mappe werd in 2000 herdrukt.

In 1924 won hij de wedstrijd voor het nieuwe uitgeverszegel voor de uitgeverij J.H.W. Dietz Nachf. Bonn, dat nog altijd wordt gebruikt.
Begin van de fotografische carrière

Parallel aan zijn grafische werk volgde hij een fototechnische opleiding. In 1926 werd hij hoofdredacteur van het huisblad van Photo-Schaja in München. In het volgende jaar gaf Windisch de eerste band (Jahresschau 1927) van Das deutsche Lichtbild uit bij de Berliner Verlag Robert & Bruno Schultz, die van Reichskunstwart Edwin Redslob en van de Bauhaus-professor László Moholy-Nagy enthousiast begroet werd: „De fotografische methode is ongeëvenaard vergeleken met de tot nu toe bekende optische methoden.“[5] Deze uitgave was de enige die in diepdruk werd gedrukt.

Aan het eind van de jaren twintig verliet Windisch de grafische sector en wende zich volledig tot reclame voor de fotografie, evenals tot de fotografie zelf, in het bijzonder tot het overdragen van fotografische kennis aan geïnteresseerde „ amateurs”, zoals zijn boek Knipsen – aber mit Verstand! Een Wegwijzer voor Amateurs die goede beelden willen maken. In 1929 kondigde hij dit aan. In 1930 hield hij zich in Mein Freund, der Plasmat! bezig met reclame voor de Görlitzer Optisch-Mechanische Industrie-Anstalt Hugo Meyer en diens Plasmat-Objectieve. In 1933 volgde bij de uitgeverij Photo-Schaja zijn eerste vakboek-bestseller Der Photo-Amateur, dat in de jaren dertig meerdere drukken kende.

Tijdens de periode van het nationaalsocialisme kon hij als fotograaf blijven werken, hoewel hij het beleid niet steunde, omdat de machthebbers „dit medium waardeerden“. „Zijn expressionistisch grafisch werk, dat volgens de nationaalsocialistische esthetiek als »entartet« had kunnen gelden, kenden slechts weinig ingewijden.“[4] Uit professionele redenen moest hij lid worden van de Reichsschrifttumskammer.[4] Na de Tweede Wereldoorlog noemde hij deze tijd een „geestelijk concentratiekamp op het onschuldige domein van fototechnische leerboeken.“[6]
Samenwerking met Heering

In het midden van de jaren dertig maakte Windisch kennis met uitgever Walther Heering, die in 1932 in Halle een foto-uitgeverij had opgericht. In 1936 brachten Heering en Windisch de Nieuwe Fotoschool uit, die Windisch tot internationaal bestseller-auteur maakte. Na de Duitse eerste druk van 20.000 exemplaren verscheen het wereldwijd meest verspreide leerboek over fotografie tot 1939 nog in meerdere edities in het Engels en Frans.

In 1935 liep Windisch een zwaar ongeluk op. Door de daaruit voortvloeiende handicap werd hij uit de Wehrmacht ontslagen. Windisch trok met zijn vrouw van Berlijn naar de Chiemsee, waar ze geïsoleerd leefden en zich naast de fotografie nog bezighielden met alternatieve tuinbouwtechnieken. 1940 begon hij aan zijn manuscript Führer und Verführte, waarin hij, door de Kantiaanse filosofie beïnvloed, met het nationaalsocialisme afrekende. Nog tijdens de oorlog vergezelde hem de uitgever Heering naar de Chiemsee, naar Seebruck, van waaruit hij in de daaropvolgende periode zijn uitgeverij runde. Direct na de oorlog diende Heering Windischs manuscript in bij de Amerikaanse militaire autoriteiten en kreeg de drukvergunning. In 1946 verscheen Führer und Verführte. Eine Analyse des deutschen Schicksals, in 1947 volgde Windischs werk Genius und Dämon. Der Fall Deutschland. Ein Manifest. 1948 schreef Windisch »Daimonion«. Über das Menschliche, dat in 1948 in Augsburg verscheen. Met het derde werk sloot hij de twee voorgaande af en beschouwde hij ze zelf als gegenstandslos.[7]

Over het Duitse Lichtbeeld: (BRON; https://de.wikipedia.org/wiki/Das_Deutsche_Lichtbild)

In 1927 richtte de fotograaf Hans Windisch het jaarboek Das Deutsche Lichtbild op bij de uitgeverij Bruno Schultz in Berlijn. Het moest de belangrijkste fotografieën van een jaar bevatten en enkele tekstbijdragen. De grafisch ontwerper László Moholy-Nagy ontwierp het titel-signet. De Reichskunstwart Edwin Redslob prees de eerste uitgave enthousiast.

1930 stond het in de uitgave.

Het Deutsche Lichtbild brengt jaarlijks uit alle fotografische vakgebieden de 100 sterkste beelden van het jaar van Duitse beroeps- en liefhebbersfotografen in ongeëvenaarde reproducties en in ideale boekuitrusting. Het werd door de hier geciteerde oordelen uit binnen- en buitenland aangeduid als het beste Lichtbilderjaarboek ter wereld.