Weegee (1899–1968) - Murdered while playing Boccia

Print uit Weegee-portfolio
Exhibition Print gebaseerd op de 1982-prints van Sid Kaplan,
gedrukt 1992
Gemaakt voor
Amber Film & Photography Collective, Newcastle upon Tyne


Arthur (Usher) Fellig (16 juni 1899 – 26 december 1968), bekend onder zijn pseudoniem Weegee, was een fotograaf en fotojournalist, bekend om zijn kille zwart-witte straatfotografie in New York City.
Weegee werkte in de Lower East Side van Manhattan als persfotograaf in de jaren dertig en veertig en ontwikkelde zijn kenmerkende stijl door het volgen van de hulpdiensten van de stad en het documenteren van hun activiteiten.[2] Het merendeel van zijn werk toonde onverbloemde realistische taferelen van het stadsleven, misdaad, verwonding en dood.
Hij werkte ’s nachts en wedijverde met de politie om als eerste ter plaatse te zijn bij een misdrijf, terwijl hij zijn foto’s aan tabloids en fotobureaus verkocht.[5] Zijn foto’s, rondom het hoofdkantoor van de Manhattan Police, werden al snel gepubliceerd door de Daily News en andere tabloids, evenals publicaties van een iets hoger niveau zoals Life Magazine.
De meeste van zijn bekende foto’s zijn genomen met zeer eenvoudige persfotograafapparatuur en methoden uit die tijd, een 4×5 Speed Graphic-camera ingesteld op f/16 bij 1/200 seconde, met flitslampen en een vaste fokafstand van tien meter.[11] Hij was een autodidactische fotograaf zonder formele opleiding.

Vijf van zijn foto’s werden in 1943 aangekocht door het Museum of Modern Art (MoMA). Deze werken maakte deel uit van de tentoonstelling Action Photography.[21] Later werd hij opgenomen in "50 Fotografen, 50 Foto’s", een andere MoMA-tentoonstelling georganiseerd door fotograaf Edward Steichen.

Naked City (1945) was zijn eerste fotoboek. Filmmaker Mark Hellinger kocht de rechten op de titel van Weegee.[21] In 1948 vormde Weegee’s esthetiek de basis voor Hellingers film The Naked City. Deze film was gebaseerd op een rauwe 1948-verhaal geschreven door Malvin Wald over het onderzoek naar de moord op een model in New York.

In de jaren vijftig en zestig experimenteerde Weegee met panoramische foto’s, fotolensvervorming en fotografie door prisma’s. Met behulp van een plastic lens maakte hij een beroemde foto van Marilyn Monroe waarin haar gezicht grotesk vervormd maar nog steeds herkenbaar is.
Weegee kan gezien worden als het Amerikaanse tegenbeeld van Brassaï, die ’s nachts Parijs’ straatstillbeelden vastlegde. Weegee’s thema’s van naakten, circuspersoneel, freaks en straatmensen werden later opgepakt en verder ontwikkeld door Diane Arbus in het vroege decennium van de jaren zestig.