Modest Cuixart (1925-2007) - Sin título






Vijf jaar werkzaam als Expert Klassieke Kunst en drie jaar als commissaris-priseur.
| € 2 | ||
|---|---|---|
| € 1 |
Catawiki Kopersbescherming
Je betaling is veilig bij ons totdat je het object hebt ontvangen.Bekijk details
Trustpilot 4.4 | 127823 reviews
Beoordeeld als "Uitstekend" op Trustpilot.
Originele lithografie van Modest Cuixart (1925–2007), ongetiteld portret, eigentijds stijl, gesigneerd, 85 × 65 cm, Spanje, 1990–2000, door Galería verkocht met lijst, in uitstekende staat.
Beschrijving van de verkoper
Cuixart studeerde aanvankelijk geneeskunde, maar vroegtijdig stopt hij met zijn studies om zich aan schilderkunst te wijden en toetreedt tot de Vrije Académie voor Schilderkunst van Barcelona. In 1948 neemt hij deel aan de oprichting van de groep Dau al Set, samen met Brossa, Ponç, Tàpies en Tharrats, onder anderen. Bezorgd over de plastische waarde van het teken, vertoont zijn werk vanaf het begin een sterke verwantschap met het surrealisme, evenals een grote gevoeligheid voor de expressieve kracht van kleur. Rond 1955 dompelt hij zich onder in het matérico informalisme, wat hem ertoe zal brengen het “grattage” te gebruiken in werken met een zekere oosterse smaak. In 1959 wint hij de eerste prijs van de Biennale van São Paulo en toont hij werk op de Documenta van Kassel, en het jaar daarop neemt hij deel aan een Spaanse avant-garde-tentoonstelling die in de Tate Gallery van Londen en in het Guggenheim Museum van New York werd gehouden. Cuixart introduceert collage in zijn werk in 1962, wat hem geleidelijk naar het pop-art zal leiden. Verrijkt door al deze ervaringen keert hij terug naar de platte schilderkunst en bereikt hij een heel persoonlijke kritische realisme, dat het expressionisme synthesizeert met dramatisch getransformeerde figuratie, steeds met waardering voor cromatische kwaliteiten. In de zeventiger jaren exposeert hij in talrijke nationale en internationale hoofdsteden, zoals Parijs, Madrid, São Paulo, Amsterdam, Tokio, Bazel, Barcelona en Milaan, onder andere. In de daaropvolgende decade bevrijdt Cuixart zijn schilderkunst van agressieve aspecten om een meer lyrische toon te geven. Daarnaast neemt hij deel aan een groepstentoonstelling in het UNESCO-paleis in Parijs, ontvangt hij de Kruis van Sint-Joris van de Generalitat van Catalonië en het Kruis van Isabel de Katholieke. In 1988 houdt hij een overzichtstentoonstelling in Japan, in de steden Kobe en Tokio. Hij blijft werken met exuberante kleuren en vormen, en voegt hij weer een materiale figuratieve component toe aan zijn werk. In 1998 wordt de stichting die zijn naam draagt opgericht in Palafrugell, en het jaar daarop wordt aan hem de Gouden Medaille voor Verdiensten in de Schone Kunsten van het Ministerie van Cultuur toegekend. Hij is vertegenwoordigd in het Museo Nacional Centro de Arte Reina Sofía, de Tate Gallery in Londen, het Nacional de Arte de Cataluña, de musea voor Moderne Kunst van Madrid, Barcelona en Saint-Étienne (Frankrijk), het Patio Herreriano in Valladolid, het Musée d’Art Espagnol Contemporain van Marbella, het Museu de Arte da Universidade de São Paulo, het Museo de Arte Abstracto de Cuenca en het Ampurdán, onder velen anderen."
Cuixart studeerde aanvankelijk geneeskunde, maar vroegtijdig stopt hij met zijn studies om zich aan schilderkunst te wijden en toetreedt tot de Vrije Académie voor Schilderkunst van Barcelona. In 1948 neemt hij deel aan de oprichting van de groep Dau al Set, samen met Brossa, Ponç, Tàpies en Tharrats, onder anderen. Bezorgd over de plastische waarde van het teken, vertoont zijn werk vanaf het begin een sterke verwantschap met het surrealisme, evenals een grote gevoeligheid voor de expressieve kracht van kleur. Rond 1955 dompelt hij zich onder in het matérico informalisme, wat hem ertoe zal brengen het “grattage” te gebruiken in werken met een zekere oosterse smaak. In 1959 wint hij de eerste prijs van de Biennale van São Paulo en toont hij werk op de Documenta van Kassel, en het jaar daarop neemt hij deel aan een Spaanse avant-garde-tentoonstelling die in de Tate Gallery van Londen en in het Guggenheim Museum van New York werd gehouden. Cuixart introduceert collage in zijn werk in 1962, wat hem geleidelijk naar het pop-art zal leiden. Verrijkt door al deze ervaringen keert hij terug naar de platte schilderkunst en bereikt hij een heel persoonlijke kritische realisme, dat het expressionisme synthesizeert met dramatisch getransformeerde figuratie, steeds met waardering voor cromatische kwaliteiten. In de zeventiger jaren exposeert hij in talrijke nationale en internationale hoofdsteden, zoals Parijs, Madrid, São Paulo, Amsterdam, Tokio, Bazel, Barcelona en Milaan, onder andere. In de daaropvolgende decade bevrijdt Cuixart zijn schilderkunst van agressieve aspecten om een meer lyrische toon te geven. Daarnaast neemt hij deel aan een groepstentoonstelling in het UNESCO-paleis in Parijs, ontvangt hij de Kruis van Sint-Joris van de Generalitat van Catalonië en het Kruis van Isabel de Katholieke. In 1988 houdt hij een overzichtstentoonstelling in Japan, in de steden Kobe en Tokio. Hij blijft werken met exuberante kleuren en vormen, en voegt hij weer een materiale figuratieve component toe aan zijn werk. In 1998 wordt de stichting die zijn naam draagt opgericht in Palafrugell, en het jaar daarop wordt aan hem de Gouden Medaille voor Verdiensten in de Schone Kunsten van het Ministerie van Cultuur toegekend. Hij is vertegenwoordigd in het Museo Nacional Centro de Arte Reina Sofía, de Tate Gallery in Londen, het Nacional de Arte de Cataluña, de musea voor Moderne Kunst van Madrid, Barcelona en Saint-Étienne (Frankrijk), het Patio Herreriano in Valladolid, het Musée d’Art Espagnol Contemporain van Marbella, het Museu de Arte da Universidade de São Paulo, het Museo de Arte Abstracto de Cuenca en het Ampurdán, onder velen anderen."
