Claude Manoukian (1936) - Bouquet de fleurs

Claude Manoukian (1936- ) - Boeket bloemen.

Lithografie op vellumpapier van een formaat 65 x 48 cm.
Het werk is genoteerd EA (épreuve d'artiste) en met potlood gesigneerd.

Werk in goede staat, nog nooit ingelijst.

Wij zorgen voor een uiterst zorgvuldige verpakking, internationale verzending, verzekering en expresslevering voor al onze leveringen.

Claude MANOUKIAN is een schilder geboren in 1936. "Er zijn wendingen in het leven van een schilder die nauwelijks verklaarbaar zijn, behalve dat plotseling een goed schilderij een uitzonderlijk schilderij wordt. Het gebeurt als een blikseminslag, of als de Heilige Geest op Pinksterdag. Men kan ook, bescheidener, zeggen dat het gebeurt als de transformatie van Van Gogh die, van een bescheiden tekenaar, uitgroeit tot een genie van de kunst. Claude MANOUKIAN heeft zo'n stap van uitzonderlijk niveau gezet die hem leidt van een goede schilder die hij was, naar een kunstenaar wiens oeuvre markeringen heeft die eigen zijn. Zeker, zijn schilderijen droegen al zijn stempel door het gebruik van kleuren die zijn auteur tekenden. Net als Odilon Redon weet Claude MANOUKIAN heel goed tinten te combineren die, onnauwkeurig gemanipuleerd, dissonant zouden worden, terwijl ze bij hem alleen maar hun glans versterken. Maar nu, afstand nemend van het rigide figuratieve, ontleedt en herdefinieert Claude MANOUKIAN vormen, en integreert in zijn werk een extra dimensie. Met durf, maar met de zekerheid van de technicus, interpreteert hij de contouren, zet ze achter elkaar. Het is soms vanuit een pad dat eerder door Picasso oppervlakkig was onderzocht, dat Claude MANOUKIAN een ander type vormen introduceert, een nieuw gedicht onder zijn penseel. Zo verschillend als Racine, Corneille of Victor Hugo kunnen zijn van Verlaine of Rimbaud, hoewel allemaal in rijm schreven, zal Claude MANOUKIAN flirten met andere schilderstijlen en er nieuwe uitdrukkingsvormen uit destilleren. Verheviging van kleuren, die de realiteit overvluchten en in het geheugen van het schilderij integreren, maar er geen slaaf van worden; hij componeert voor de kunst en door de kunst, en gebruikt de realiteit slechts als ondersteuning, als een primitieve staat die hij laat evolueren. De blik van wat hij ziet, is slechts het reflectie van wat nog komen zal. Hij gebruikt zijn geheugen als een leidraad, maar componeert in zichzelf zijn kind voortgebracht door de zintuigen van zijn zien en zijn stemming en zet dit vervolgens op zijn doek. Net zoals een pasgeborene nooit volledig op één van zijn ouders lijkt, zal dit schilderij dat hij schildert zijn oorsprong vinden in de kern van een van zijn elementen, wat soms dominerend kan zijn, maar altijd deels onder invloed van de ander zal blijven. Elk doek zal de doorgang zijn naar de vervulling van een geheel en de uitdrukking van een esthetiek die elk werk differentieert terwijl een gemeenschappelijke betekenis behouden blijft die men de stijl noemt." Christian GERMAK