René Magritte (1898-1967), (d´apres) - Composition

René Magritte (1898-1967), (d'apres)-handtekening in potlood door de heer Charly Herscovici, voorzitter van de MAGRITTE Stichting

Lithografie op BFK Rives vellum.

Belangrijke opmerking: vouwen zichtbaar; de afbeeldingen dienen herzien te worden.

Genummerd / 300 exemplaren, in druk gesigneerd
Lithografie gemaakt onder toezicht van de Succession Magritte, ge-authenticeerd door het blindzegel Succession, gesigneerd op de stenen onderkant links en met de hand in potlood gesigneerd door de heer Charly Herscovici, voorzitter van de MAGRITTE Stichting (met initialen aan dezelfde zijde als het nummer)

Afmetingen: 44x30 cm.
René Magritte, de beroemde Belgische Surrealist, maakte verschillende intrigerende werken die spelen met de thema's ramen, sferen en wolken. Een opvallend voorbeeld is zijn schilderij uit 1964 "Le Tombeau des Lutteurs" (Het Graf van de Worstelaars), hoewel het vaak simpelweg wordt genoemd naar de visuele elementen ervan vanwege de indringende, bijna archetypische compositie.

In dit boeiende werk fungeert een raam als kader voor een onverwachte scène.
In plaats van een conventioneel exterieur landschap te onthullen, wordt de kijker geconfronteerd met een grote, perfect bolvormige object, vaak omschreven als een rots of een planeet, die lijkt te zweven direct buiten het raam.
Deze bol rust nergens op; hij zweeft gewoon in het midden van het zicht.
Boven en rondom deze raadselachtige bol vullen gestileerde wolken de lucht, uitgevoerd met Magrittes kenmerkende precieze maar droomachtige kwaliteit.

De wisselwerking van deze elementen schept een gevoel van vertrouwdheid en diepe vreemdheid.
Het raam, normaal gesproken een poort tot de realiteit, presenteert hier een onmogelijke visie.
De bol, een object van perfecte geometrische vorm, tart de zwaartekracht en de natuurlijke context.
De wolken, al natuurlijk, dragen bij aan de algehele verontrustende sfeer door deel uit te maken van dit bizarre tableau.
Magritte gebruikt meesterlijk deze gangbare motieven om de perceptie uit te dagen, en nodigt de kijker uit om te vragen wat echt is, wat verbeeld is, en de aard van representatie zelf.