Etruscan Aardewerk OIpe

ITEM: Olpe
MATERIAAL: Aardewerk
CULTUUR: Etruskisch
PERIODE: 4e – 3e eeuw v.Chr.
AFMETINGEN: 163 mm x 130 mm
CONDITIE: Goede toestand
HERKOMST: Uit Europese privécollectie, Uit Galerie Hydra (1985)

De meest onderscheidende en herkenbare vorm van Etruskisch aardewerk is Bucchero (rond de 7e tot 5e eeuw v.Chr.), vaak beschouwd als het „nationale” aardewerk van de oude Etrurië. Dit zwarte, hoogglanzende keramiek is onmiddellijk herkenbaar aan zijn opvallende, metallische uiterlijk. De unieke kleur werd bereikt door een proces genaamd reduktionsbranderen, waarbij de zuurstoftoevoer uit de kiln drastisch werd beperkt. Deze zuurstoftekort maakte van het ijzeroxide in de klei zijn natuurlijke rode kleur tot een rijke, geglasuurde zwarte tint door het hele weefsel van het vat. De uiteindelijke, glanzende glans werd verkregen door het oppervlak zorgvuldig te wrijven vóór het bakken. Bucchero diende dus als een betaalbare imitatie van het hooggewaardeerde metaalwerk—met name zilveren en bronzen vazen—die door de Etruskische elites werden gebruikt voor banketten en als rijke grafgiften.

Hoewel Bucchero een inheems Etruskisch uitvinding is, werd hun aardewerktraditie aanzienlijk gevormd door contact met de Griekse wereld, met name de Griekse koloniën in Zuid-Italië. Etruskische pottenbakkers gingen actief om met en imiteerden de populaire beschilderde stijlen van Griekenland, en produceerden hun eigen versies van Zwartfiguratie en, later, Roodfiguratie-technieken. Echter, Etruskische aanpassingen behielden vaak kenmerkende lokale eigenschappen, en hun versies van roodfiguratie schilderkunst (soms „pseudo-Roodfiguratie” genoemd) gebruikten verschillende methoden, zoals het schilderen van lichtere figuren rechtstreeks op een zwarte slip, in plaats van de rode klei te reserveren. Deze beschilderde vazen, net als hun Griekse modellen, vertoonden vaak mythische scènes, dierenfriezen of afbeeldingen van symposia, en werden hoogstgewaardeerd en vaak met de doden meegegraven.

Etruskisch aardewerk ontstond uit de eerdere lokale traditie van Impasto-keramiek, een grovere, oranjeroodbruine klei gemengd met onzuiverheden zoals mica of steen, die met de hand werd vervaardigd en bij lage temperaturen werd gebakken. Impasto werd voornamelijk gebruikt voor utilitaire vazen, zoals opslagvaten en kookpotten, maar diende ook een belangrijke funerair rol. Vroege Etruskische grafurnen waren vaak gevormd als kleine hutten (huturnen), wat de woningen van de overledene weerspiegelde. Doorheen de keramische traditie, van grof Impasto tot het verfijnde Bucchero en de beschilderde vazen, bleef Etruskisch aardewerk diep verbonden met de funerary context. Grote hoeveelheden fijne keramische vazen werden doelbewust in graftomben geplaatst, wat moderne archeologen essentiële inzichten biedt in Etruskische religieuze overtuigingen, dagelijks leven en de extravagante consumptie van de elite.

Wordt geleverd met certificaat van echtheid en exportvergunning van de Europese Unie

Als u buiten de Europese Unie biedt en het item wint, moeten we een nieuwe exportvergunning aanvragen voor uw land en zal de zending tussen de 3 - 5 weken vertraging oplopen.