Oud-Romeins Marmer Monumentale plaat met inscriptie - 39 cm

ITEM: Monumentale plaat met inscriptie
MATERIAAL: Marmer
CULTUUR: Romeins
PERIODE: 1e - 2e eeuw n.Chr.
AFMETINGEN: 390 mm x 250 mm x 73 mm
CONDITIE: Goede conditie
HERKOMST: Uit Europese privécollectie, Ex Lekythos S.A.R.L. (1987), Ex Galerie Hydra (1984 - 1986)

Wordt geleverd met Certificaat van Echtheid en exportvergunning.

Als u buiten de Europese Unie biedt en het item wint, moeten wij een exportvergunning aanvragen voor uw land en zal de verzending 3 tot 5 weken duren.

De Romeinse funerair platen uit marmer vertegenwoordigen een van de meest duurzame erfenissen van de imperialistische herdenkingsrituelen. Deze markeringen, vaak aangeduid als stelae of plaquettes, waren bedoeld om in de wanden van gemeenschappelijke graven te worden geplaatst, zoals columbariums, of bovenop afzonderlijke grafmonumenten te worden geplaatst. De keuze voor marmer was een bewuste uitdrukking van duurzaamheid en sociale status, en bood een glad, helder oppervlak dat hoogwaardig beeldhouwwerk mogelijk maakte. In de loop der tijd evolueerde het ontwerp van deze platen van eenvoudige rechthoekige blokken naar meer decoratieve vormen met architectonische elementen zoals Frontons, pilasters of sierlijke randen die de tekst omlijsten.

De inscripties op deze platen volgen doorgaans een sterk gestandaardiseerd juridische en sociale formule, meestal beginnend met de afkorting D.M. (Diis Manibus), waarbij het monument werd opgedragen aan de "Manes" of voorouders van de overledene. De tekst biedt een schat aan biografische gegevens, waaronder de volledige naam van het individu, de leeftijd ten tijde van de dood (vaak tot op de dagen en uren geregistreerd), en hun sociale status of beroep. In veel gevallen wordt op de plaat ook de persoon genoemd die het monument heeft besteld—vaak een partner, ouder of voormalige meester—wat een indringend inkijkje geeft in de familiale en sociale banden die het Romeinse leven bepaalden.

Naast de letterlijke betekenis van de woorden onthullen paleografie en vakmanschap van het schrift zelf veel over de Romeinse wereld. Professionele steenbewerkers gebruikten "capitalis monumentalis", een schrifttype gekenmerkt door geometrische precisie en het gebruik van veteren, wat hielp dat de tekens leesbaar bleven zelfs vanaf een afstand of onder wisselend licht. Veel platen bevatten ook symbolische motieven naast de tekst, zoals lauwerkransen voor overwinning over de dood, gereedschappen die het beroep van de overledene representeerden, of kleine portretten. Deze marmeren registers dienden als een cruciaal mechanisme van sociale overleving, waardoor de naam en herinnering van het individu lang na diens overlijden in het publieke oog zouden blijven bestaan.