Etruscan Aardewerk Bord

ITEM: Schotel
MATERIAAL: Aardewerk
CULTUUR: Etruskisch
PERIODE: 7e – 6e eeuw v.Chr.
DIMENSIES: 20 mm x 127 mm diameter
CONDITIE: In goede staat
HERKOMST: Uit Europese particuliere collectie, Uit Galerie Hydra (1985)

De meest onderscheidende en herkenbare vorm van Etruskisch aardewerk is Bucchero (ca. 7e tot 5e eeuw v.Chr.), vaak beschouwd als het „nationale” aardewerk van het oude Etrurië. Dit zwarte, hoogglanzende keramiek is onmiddellijk herkenbaar aan zijn opvallende, metallische uiterlijk. De unieke kleur werd bereikt door een proces dat reductieviring wordt genoemd, waarbij de zuurstoftoevoer in de oven drastisch werd beperkt. Deze zuurstofgebrek veranderde het ijzeroxide in de klei van zijn natuurlijke rood in een rijke, gecarboniseerd zwarte tint door het hele vat. De uiteindelijke, glanzende glans werd verkregen door de oppervlakte zorgvuldig te polijsten voor het bakken. Bucchero diende dus als een betaalbare imitatie van het hooggewaardeerde metaalwerk—met name zilveren en bronzen vazen—die door de Etruskische elite werden gebruikt voor banketten en als rijk grafgift.

Hoewel Bucchero een inheems Etruskisch uitvinden vertegenwoordigt, werd hun pottenbakkers- traditie aanzienlijk gevormd door contact met de Griekse wereld, met name de Griekse koloniën in Zuid-Italië. Etruskische pottenbakkers gingen actief in zee met en imiteerden de populaire geschilderde stijlen van Griekenland, en produceerden hun eigen versies van Zwart-figuur- en, later, Rood-figuur-technieken. Echter, Etruskische aanpassingen behielden vaak kenmerkende lokale trekken, en hun versies van schilderijen in rood-figuur (soms aangeduid als „pseudo-roodfiguur”) gebruikten andere methoden, zoals het rechtstreeks schilderen van lichtere figuren op een zwarte slip, in plaats van het reserveren van de rode klei. Deze beschilderde vazen, net als hun Griekse modellen, vertoonden vaak mythologische scènes, dierenfriezen of voorstellingen van symposia, en werden hoog gewaardeerd en vaak met de doden bijgezet.

Etruskisch aardewerk evolueerde uit de vroegere lokale traditie van Impasto-werk, een grovere, roodbruine klei gemengd met onzuiverheden zoals mica of steen, die met de hand werd gemaakt en bij lage temperatuur werd gebakken. Impasto werd voornamelijk gebruikt voor utilitaire vaten, zoals opslagpotten en kookpotten, maar diende ook een belangrijke grafgave-rol. Vroege Etruskische dodenurnen waren vaak gevormd als kleine hutten (huturnen), wat de woonplaatsen van de overledene weerspiegelde. Door de keramische traditie heen, van grof Impasto tot het verfijnde Bucchero en de beschilderde vazen, bleef Etruskisch aardewerk diep verbonden met de grafcontext. Grote hoeveelheden fijne keramische vaten werden doelbewust in graftomben geplaatst, wat moderne archeologen essentiële inzichten biedt in Etruskische religieuze opvattingen, het dagelijks leven en de opzichtig consumptiegedrag van de elite.

Wordt geleverd met Certificaat van Echtheid en Europese Unie-exportvergunning

Als u buiten de Europese Unie biedt en het item wint, moeten we een nieuwe exportvergunning aanvragen voor uw land en zal de verzending 3 - 5 weken vertraging oplopen.