Oud-Grieks kerngevormd glas Amphoriskos

ITEM: Amphoriskos
MATERIAAL: Kerngevormd glas
CULTUUR: Grieks
PERIODE: 5e - 4e eeuw v.Chr
DIMENSIES: 77 mm x 52 mm
CONDITIE: Goede staat
HERKOMST: Uit Nederlandse privécollectie, aangekocht bij Helios Gallery, Verenigd Koninkrijk.

Wordt geleverd met Certificaat van Echtheid en exportvergunning van de Europese Unie

Als u buiten de Europese Unie biedt en het item wint, moeten we een nieuwe exportvergunning aanvragen voor uw land en zal de verzending tussen 3 - 5 weken vertraging oplopen.

De kerngevormde amphoriskos is een kleine, luxueuze vaas, die voornamelijk in het oude Griekenland werd gebruikt voor het bewaren van kostbare geparfumeerde oliën, zalfmiddelen of cosmetica. De term amphoriskos betekent letterlijk "kleine amfoor", verwijzend naar zijn miniatuur, twee-handvatten-achtige vorm, die meestal een langgerekte ovale of piriforme romp, een hoge hals en een paar delicate S-vormige handvatten heeft. Deze vazen waren enorm populair in het oostelijke Middellandse Zeegebied, met name van de Archaïsche tot de Hellenistische periodes (6e–1e eeuw v.Chr.), en hun inhoud maakte vaak deel uit van het dagelijks leven, gebruikt in huis, aangeboden als votieven in heiligdommen, en, vaakst, geplaatst in graftombe als grafgiften om de overledene te zalven. De aanwezigheid van deze kleurrijke glazen flesjes in begrafenissen weerspiegelt hun hoge waarde en de rijkdom van hun eigenaren.

Het voorwerp werd gemaakt met de kernvormende techniek, een van de oudste methoden voor glasproductie in het Middellandse Zeegebied. Dit arbeidsintensieve proces begon met het vormen van een ruwe kern door de glasbakker, meestal een mengsel van klei en zand, rond een metalen staaf. Het glas werd vervolgens op deze kern aangebracht door erin te dompelen in gesmolten glas of door hete, viscose glasdraden over de draaiende kern te trekken. Het voorwerp werd daarna opnieuw verhit, en contrasterende kleuren glasdraden werden rond het lichaam gewonden. Deze gekleurde sporen—doorgaans ondoorzichtig geel, wit of turquoise boven een donkerdere basis, zoals donderblauw of zwart—werden vervolgens met een metalen gereedschap omhoog en omlaag getrokken om ingewikkelde veer-, zigzag- of festoonpatronen te creëren. De rand, basis en handvatten werden afzonderlijk toegevoegd. Nadat het voorwerp afkoelde, werd de aardewerkkern zorgvuldig van de binnenkant geschraapt, waardoor een kleine, dikke-wandige glazen houder overbleef.

De kerngevormde glasindustrie bloeide in het oostelijke Middellandse Zeegebied, waarbij het eiland Rhodos uitgroeide tot een belangrijk productiecentrum gedurende de klassieke en hellenistische perioden. De vormen van deze glazen containers—waaronder de amphoriskos, alabastron en aryballos—werden bewust ontleend aan hedendaags Grieks aardewerk en metalen vazen, maar de glazen stukken waren zeer gewaardeerd om hun heldere, ondoorzichtige kleuring en levendige decoratieve patronen, die hen vaak deden uitblinken als superieure luxe-items. Hun kleine formaat en dikke wanden waren inherente beperkingen van de kernvormende techniek, waardoor ze perfect geschikt waren voor het bewaren van dure oliën. De productie van de amphoriskos nam af met de introductie van glasblazen tijdens de Romeinse periode, maar deze vroege glazen voorwerpen blijven een getuigenis van de verfijnde kunst van de oude mediterrane ambachtslieden.