Italiaanse school (XX) - Ettore e Andromaca






Gespecialiseerd in 17e-eeuwse Oude Meesters schilderijen en tekeningen, ervaren in veilingen.
€ 3 |
|---|
Catawiki Kopersbescherming
Je betaling is veilig bij ons totdat je het object hebt ontvangen.Bekijk details
Trustpilot 4.4 | 133960 reviews
Beoordeeld als "Uitstekend" op Trustpilot.
Ettore e Andromaca, een olieverfschilderij van Scuola italiana (XX) uit 1967, uit de periode 1960-1970, met afmetingen 76 × 56 cm, gesigneerd, originele editie, gemaakt in Italië en geleverd met lijst.
Beschrijving van de verkoper
“ Ettore en Andromaca “
Opera metafysische uit 1965
Olie op faesite
- afmetingen: 76 x 56 cm in lijst
- paneel: 70 x 50 cm
Werk ondertekend en gedateerd (1965)
“Ettore e Andromaca” is een werk met een sterk evocatieve werking, waarbij de mythologische traditie wordt herinterpreteerd door een metafysische taal. De scène roept het beroemde moment op van het afscheid tussen Ettore en Andromaca, verteld in de Ilias: de Trojaanse held bereidt zich voor om zijn vrouw achter te laten om het lot van de oorlog aan te gaan, zich bewust van de op handen zijnde tragedie.
De kunstenaar kiest ervoor de protagonisten niet als realistische figuren af te beelden, maar als ontbroke mannequins met armen en benen, zonder gezicht en zonder individuele identiteit. Deze formele oplossing verwijst duidelijk naar de les van de metafysische schilderkunst, met name naar de beroemde interpretaties van Giorgio de Chirico, waar het mannequin het symbool van de moderne mens wordt: fragiel, enigmatic, tussen geheugen en lot gehangen.
De compositie is opgebouwd uit een verfijnde balans van geometrische lijnen en zachte volumes. De lichamen lijken in een dramatische omhelzing verstrengeld te raken, bijna om de tijd vast te houden vóór de definitieve scheiding. De warme tinten — oker, bruin, beige en diepe zwarttinten — versterken het gevoel van melancholie en theatraal stilte.
Zeer betekenisvol is de aanwezigheid van de lichte doek die door de scène loopt: dit kan worden geïnterpreteerd als symbool van het lot, de zuiverheid van de liefde of de kwetsbaarheid van het bestaan. Ook de architectonische ruimte, essentieel en abstract, draagt bij aan het creëren van een zwevende, tijdloze atmosfeer.
Het werk slaagt er zo in te fuseren:
* het klassieke mythe,
* de metafysische gevoeligheid van de twintigste eeuw,
* en een persoonlijke zoektocht naar het thema van de menselijke conditie.
Hieruit ontstaat een intense voorstelling van liefde en scheiding, waarin Ettore en Andromaca niet slechts oude figuren zijn, maar universele symbolen van het verdriet van afscheid, van kwetsbaarheid en van het onvermijdelijke lot.
*** Werk uitzonderlijk zonder reserves
Met certificat de echtheid en expertise uitgevoerd door een erkend kunstexpert in kunst en antiek en elektronische facturatie
De verkoper stelt zich voor
“ Ettore en Andromaca “
Opera metafysische uit 1965
Olie op faesite
- afmetingen: 76 x 56 cm in lijst
- paneel: 70 x 50 cm
Werk ondertekend en gedateerd (1965)
“Ettore e Andromaca” is een werk met een sterk evocatieve werking, waarbij de mythologische traditie wordt herinterpreteerd door een metafysische taal. De scène roept het beroemde moment op van het afscheid tussen Ettore en Andromaca, verteld in de Ilias: de Trojaanse held bereidt zich voor om zijn vrouw achter te laten om het lot van de oorlog aan te gaan, zich bewust van de op handen zijnde tragedie.
De kunstenaar kiest ervoor de protagonisten niet als realistische figuren af te beelden, maar als ontbroke mannequins met armen en benen, zonder gezicht en zonder individuele identiteit. Deze formele oplossing verwijst duidelijk naar de les van de metafysische schilderkunst, met name naar de beroemde interpretaties van Giorgio de Chirico, waar het mannequin het symbool van de moderne mens wordt: fragiel, enigmatic, tussen geheugen en lot gehangen.
De compositie is opgebouwd uit een verfijnde balans van geometrische lijnen en zachte volumes. De lichamen lijken in een dramatische omhelzing verstrengeld te raken, bijna om de tijd vast te houden vóór de definitieve scheiding. De warme tinten — oker, bruin, beige en diepe zwarttinten — versterken het gevoel van melancholie en theatraal stilte.
Zeer betekenisvol is de aanwezigheid van de lichte doek die door de scène loopt: dit kan worden geïnterpreteerd als symbool van het lot, de zuiverheid van de liefde of de kwetsbaarheid van het bestaan. Ook de architectonische ruimte, essentieel en abstract, draagt bij aan het creëren van een zwevende, tijdloze atmosfeer.
Het werk slaagt er zo in te fuseren:
* het klassieke mythe,
* de metafysische gevoeligheid van de twintigste eeuw,
* en een persoonlijke zoektocht naar het thema van de menselijke conditie.
Hieruit ontstaat een intense voorstelling van liefde en scheiding, waarin Ettore en Andromaca niet slechts oude figuren zijn, maar universele symbolen van het verdriet van afscheid, van kwetsbaarheid en van het onvermijdelijke lot.
*** Werk uitzonderlijk zonder reserves
Met certificat de echtheid en expertise uitgevoerd door een erkend kunstexpert in kunst en antiek en elektronische facturatie
