Oud-Grieks kerngevormd glas Amphoriskos

ITEM: Amphoriskos
MATERIAAL: Kerngevormd glas
CULTUUR: Grieks
PERIODE: 5e - 4e eeuw v.Chr.
AFMETINGEN: 77 mm x 52 mm
TOESTAND: Goede staat
HERKOMST: Uit een privécollectie in Nederland, aangekocht bij Helios Gallery, Verenigd Koninkrijk.

Verkrijgbaar met Certificaat van Echtheid en exportvergunning van de Europese Unie

Als u buiten de Europese Unie biedt en wint, moeten we een nieuwe exportvergunning aanvragen voor uw land en zal de zending 3 tot 5 weken vertraging oplopen.

Het amforiskos van kernglas is een kleine, luxueuze vaas, voornamelijk gebruikt in het oude Griekenland voor het bewaren van kostbare geparfumeerde oliën, zalfjes of cosmetica. De term amphoriskos betekent letterlijk „kleine amforavorm,” verwijzend naar zijn miniatuur, twee handvatten tellende kruikvorm, die doorgaans een verlengde ovale of piriforme romp, een hoge hals en een paar Delicate S-vormige handvatten heeft. Deze vazen waren enorm populair in het oostelijke Middellandse Zeegebied, met name van het Archaïsche tot de Hellenistische periodes (6e–1e eeuw v.Chr.), en hun inhoud maakte deel uit van het dagelijks leven, werd in huizen gebruikt, als votieven bij heiligdommen aangeboden en, het vaakst, in graven geplaatst als grafelijke goederen om de overledene te zalven. De aanwezigheid van deze kleurrijke glasflesjes in graven weerspiegelt hun hoge waarde en de rijkdom van hun eigenaren.

Het vaasje werd vervaardigd met de kern-vormtechniek, een van de vroegste methoden van glasmaken in het Middellandse Zeegebied. Dit arbeidsintensieve proces begon met het vormen van een ruwe kern door de glasmaker, meestal een mengsel van klei en zand, om een metalen staaf. Het glas werd vervolgens op deze kern aangebracht door erin te dompelen in gesmolten glas of door hete, viskeuze glasdraden op de ronddraaiende kern te drijven. Het vaasje werd daarna opnieuw verhit en contrasterende kleuren glasdraden werden om het lijf gewonden. Deze gekleurde sporen—vaak ondoorzichtig geel, wit of turquoise boven een donker basismateriaal, zoals donkerblauw of zwart—werden vervolgens omhoog en omlaag getrokken met een metalen gereedschap om ingewikkelde veer-, zigzag- of festonpatronen te creëren. De rand, basis en handvatten werden apart toegevoegd. Zodra het vaasje afkoelde, werd de aardekern voorzichtig uit het binnenste geschraapt, waardoor een kleine, dikwandige glazen container achterbleef.

De kern-vormglashandel floreerde in het Oostelijke Middellandse Zeegebied, waarbij het eiland Rhodos uitgroeide tot een belangrijke productiecentrum tijdens de klassieke en Hellenistische periodes. De vormen van deze glazen containers—waaronder het amphoriskos, alabastron en aryballos—werden bewust ontleend aan hedendaags Grieks aardewerk en metalen vazen, maar de glazen stukken werden hoog gewaardeerd om hun heldere, ondoorzichtige kleur en levendige decoratieve patronen, die hen vaak deden opvallen als superieure luxegoederen. Hun kleine formaat en dikke wanden waren inherente beperkingen van de kern-vormtechniek, waardoor ze perfect geschikt waren voor het bewaren van dure oliën. De productie van het amphoriskos nam af met de invoering van glasblazen tijdens de Romeinse periode, maar deze vroege glazen vazen blijven een toonbeeld van de verfijnde kunst van de oude mediterrane ambachtslieden.