Oud-Romeins Marmer Grafsteen met inscriptie, fragment

ITEM: Begraafsteen met inscriptie
MATERIAAL: Marmer
CULTuur: Romeins
PERIODE: 1e - 3e eeuw n.Chr.
AFMETINGEN: 100 mm x 165 mm x 22 mm
CONDITIE: Goede staat
HERKOMST: Uit Franse privécollectie, M.T., Parijs, verworven vóór de jaren 1990

Wordt geleverd met Geloofsverklaring/Certificate of Authenticity en exportvergunning.

Als u buiten de Europese Unie biedt en het item wint, moeten we een exportvergunning aanvragen voor uw land en zal de verzending 3 tot 5 weken duren.

Romeinse begraafstenen vervaardigd uit marmer vormen een van de meest blijvende erfenissen van de commemoratieve tradities van het rijk. Deze markeringen, vaak aangeduid als stele of plakkaten, waren ontworpen om in de muren van gemeenschapsgrafkamers te worden geplaatst, zoals columbaria, of bovenop individuele graven te worden geplaatst. De keuze voor marmer was een weloverwogen statement van duurzaamheid en sociale status, die een glad, helder oppervlak bood dat hoogwaardig beeldhouwwerk mogelijk maakte. In de loop der tijd evolueerde het ontwerp van deze stele van eenvoudige rechthoekige blokken naar meer decoratieve vormen met architecturale elementen zoals driehoeken, pilasters of sierlijke randen die de tekst omlijstten.

De inscripties op deze stele volgen doorgaans een sterk gestandaardiseerde juridische en sociale formule, die vaak begint met de afkorting D.M. (Diis Manibus), ter toewijding van het monument aan de “Manes” of voorouderlijke geesten van de overledene. De tekst levert een schat aan biografische gegevens op, inclusief de volledige naam van het individu, de leeftijd op het moment van overlijden (vaak tot op de dagen en uren geregistreerd), en zijn/haar sociale positie of beroep. In veel gevallen noemt de stele ook de persoon die het monument heeft besteld—vaak een echtgenoot/echtgenote, ouder of voormalige meester—wat een aangrijpend beeld geeft van de familiale en sociale banden die het Romeinse leven bepaalden.

Naast de letterlijke betekenis van de woorden onthult paleografie en vakmanschap van de letterzetting zelf veel over de Romeinse wereld. Professionele steenhouwers gebruikten “capitalis monumentalis”, een schrijfstijl gekenmerkt door geometrische precisie en het gebruik van schreefloze letters (serifs), waardoor de tekens leesbaar bleven, zelfs vanaf een afstand of onder wisselend licht. Veel stele bevatten ook symbolische motieven naast de tekst, zoals lauwerkransen voor overwinning op de dood, gereedschappen die het beroep van de overledene vertegenwoordigden, of kleine portretten. Deze marmeren documenten dienden als een vitale “sociale overleving”-mechanisme, waardoor de naam en herinnering van het individu lang zichtbaar zouden blijven in het publieke oog, lang nadat zij waren overleden.