Ammoniet - Gefossiliseerd dier - Perisphincets

Goed bewaard fossiele ammoniet met een klassieke planispirale schelp en duidelijk gedefinieerde radiale ribben. Het oppervlak vertoont natuurlijke mineralisatie in beige- en lichtbruine tinten, typisch voor sedimentaire fossilisatie. Het centrale spiraalvormige kamer (umbilicus) is intact, terwijl lichte erosie aan de buitenranden de natuurlijke geologische geschiedenis van het fossiel benadrukt. Over het geheel genomen toont het specimen uitstekende structurele details en een sterke visuele aantrekkingskracht, waardoor het ideaal is voor verzamelaars, educatieve doelstellingen of decoratieve vertoning.

Deze waren zeedieren gekenmerkt door een externe schelp die voornamelijk uit calciumcarbonaat in de vorm van aragoniet bestond, samen met een kleinere hoeveelheid van een organische, eiwitachtige stof (conchioline). De schelp werd intern verdeeld door septa in meerdere kamers, waarvan de glazoog (mollusk) slechts de laatste bezette (de levende kamer). De andere kamers, die het phragmocone vormden (het kamerachtige deel van de schelp), werden gebruikt als “luchtkamers” (vergelijkbaar met de moderne Nautilus), gevuld met gas en kamerfluidum om de drijffunctie van het organisme te regelen.
De druk van de kamerfluiden werd gereguleerd door een dun, gevasculeerde organische structuur, gedeeltelijk gemineraliseerd (het siphuncle), die door alle septa liep en vloeistofuitwisseling tussen het bloed van het dier en de zachte weefsels en de kamers toeliet via een osmotisch proces.