Oud-Grieks kerngevormd glas Amphoriskos

ITEM: Amphoriskos
MATERIAAL: Kern-gefassen glas
CULTUUR: Grieks
PERIODE: Vijfde - vierde eeuw v.Chr.
AFMETINGEN: 77 mm x 52 mm
CONDITE: Acceptabel
HERKOMST: Uit Nederlandse privécollectie, verworven bij Helios Gallery, Verenigd Koninkrijk.

Wordt geleverd met Certificaat van Authenticiteit en EU-exportvergunning

Als u buiten de Europese Unie biedt en het artikel wint, moeten we een nieuwe exportvergunning aanvragen voor uw land en zal de verzending 3-5 weken vertraging oplopen.

Het kern-gefasseerde glas amphoriskos is een klein, luxueus vat, voornamelijk gebruikt in het oude Griekenland voor het bewaren van kostbare geparfumeerde oliën, unguenten of cosmetica. De term amphoriskos betekent letterlijk “kleine amforos (amfora)”, verwijzend naar zijn miniatuur, tweehandvat-achtige vorm, die doorgaans een langwerpig eivormig of periform lichaam, een hoge hals en een paar delicate S-vormige handvatten heeft. Deze vazen waren enorm populair in de oostelijke Middellandse Zee, met name van de archaïsche tot de Hellenistische periodes (6e tot 1e eeuw v.Chr.), en hun inhoud maakte vaak deel uit van het dagelijks leven, gebruikt in huis, aangeboden als votief aan heiligdommen en, het vaakst, geplaatst in graven als grafgoederen om de overledene te zegenen. De aanwezigheid van deze kleurrijke glazen flesjes in begrafenissen weerspiegelt hun hoge waarde en de rijkdom van hun eigenaren.

Het vat werd vervaardigd met de kern-vormende techniek, een van de vroegste glasproductiemethoden in het Middellandse Zeegebied. Dit arbeidsintensieve proces begon met het glasblazen van een ruwe kern, meestal een mengsel van klei en zand, rondom een metalen staaf. Het glas werd vervolgens op deze kern aangebracht door het onder te dompelen in gesmolten glas of door hete, stroperige glasdraden over de draaiende kern te trekken. Het vat werd daarna opnieuw verhit, en contrasterende kleuren van glasdraden werden om het lichaam gewonden. Deze gekleurde sporen—meestal ondoorzichtig geel, wit of turquoise boven een donkerder basis, zoals donkerblauw of zwart—werden vervolgens op en neer getrokken met een metalen gereedschap om ingewikkelde veer-, zigzag- of festoon-patronen te creëren. De rand, basis en handvatten werden apart toegevoegd. Zodra het vat afkoelde, werd de aardekern voorzichtig uit de binnenkant schoongeschraapt, waardoor een klein, dikwandig glazen vat overbleef.

De kern-gefasseerde glasindustrie bloeide in het oostelijke Middellandse Zeegebied, waarbij het eiland Rhodos uitgroeide tot een belangrijk productiecentrum tijdens de klassieke en hellenistische perioden. De vormen van deze glazen containers—waaronder de amphoriskos, alabastron en aryballos—werden bewust ontleend aan hedendaags Grieks aardewerk en metalen vazen, maar de glazen stukken werden hoog gewaardeerd om hun heldere, ondoorzichtige kleuring en levendige decoratieve patronen, die hen vaak deden opvallen als superieure luxe-items. Hun kleine formaat en dikke wanden waren inherente beperkingen van de kern-vormende techniek, waardoor ze perfect geschikt waren voor het vasthouden van dure oliën. De productie van de amphoriskos nam af met de invoering van glasblazen in de Romeinse periode, maar deze vroege glazen vazen blijven een testament voor de verfijnde kunst van de oude mediterrane vaklieden.