William Xerra (1937) - Astratto - NO RESERVE

William Xerra (1937)

“ Abstract “

Afmetingen: 68 x 47,5 cm inclusief lijst
Doek: 60 x 40 cm

- Techniek: Olieverf op doek
Handtekening: Rechtsonder gesigneerd
Periode: Circa 1960–1970
Lijst: Verguld, uit dezelfde periode of later.

Beschrijving van het werk

Interessante abstracte compositie, toegeschreven aan het oeuvre van William Xerra, een kunstenaar uit Piacenza en een van de hoofdfiguren binnen het Italiaanse hedendaagse artistieke onderzoek. Het werk heeft een dynamische structuur, gekenmerkt door de combinatie van strenge diagonale geometrie en een vrije, gestuele en zeer expressieve schildermaterie. De heldere goudgele vlakken en de rode en blauwe kleurbanden contrasteren met een centrale kern van informele tekens en vormen, waardoor een suggestieve spanning ontstaat tussen compositorische orde en spontane uitvoering.

Het schilderij lijkt aan te sluiten bij de schilderkunstige experimenten van de jaren zestig en zeventig, waarin de abstracte vormentaal wordt verrijkt met informele invloeden en onderzoek naar de relatie tussen kleur, ruimte en teken.

Een werk met een interessante compositorische kwaliteit en een getuigenis van het abstract-informele onderzoek in het Italiaanse naoorlogse tijdperk.

De kunstenaar is vertegenwoordigd in het Ricci Oddi-museum en in diverse Italiaanse en internationale musea, en nam deel aan verschillende edities van de Biënnale van Venetië.

Werk en kunstenaar zijn ideaal voor verzamelaars en als investering

- KAVEL AANGEBODEN ZONDER RESERVEPPrijs

Het werk wordt op de veiling aangeboden zonder reserveprijs, wat verzamelaars en liefhebbers een interessante kans biedt om een schilderij met artistiek en verzamelwaardig belang te verwerven.

De keuze om de kavel zonder reserveprijs aan te bieden is uitsluitend commercieel van aard en mag niet worden opgevat als indicatie van de historische, artistieke of marktwaarde van het werk.

Een bijzonder interessante gelegenheid om uw collectie uit te breiden met een werk dat representatief is voor het artistieke onderzoek van de twintigste eeuw.

Conditierapport: het werk verkeert in goede staat, met mogelijke ouderdomssporen die verband houden met de leeftijd ervan. De lijst, die gratis wordt meegeleverd, heeft lacunes en ontbrekende delen.

B I O G R A F I E:

Als veelzijdig kunstenaar en onvermoeibaar experimentator heeft William Xerra (Florence, 1937) de eindeloze mogelijkheden van de kunst verkend door disciplines te overschrijden en technieken en talen met elkaar te vermengen. Na zijn debuut als schilder in de jaren vijftig, in de traditie van Morandi en Sironi, richtte hij zich op informele en new-dada-onderzoeken en maakte hij vervolgens uitstapjes naar conceptueel onderzoek. Zijn eerste belangrijke contacten waren echter met dichters, in het bijzonder met hoofdfiguren van de visuele poëzie, zoals Emilio Villa en Corrado Costa.

Tot de tentoonstellingen uit deze jaren behoren IV Internationational Open Encounter on Video in CAYAC in Buenos Aires in 1975; in datzelfde jaar nam hij deel aan Visuele Poëzie in het Rijkmuseum Vincent Van Gogh in Amsterdam en aan Internationale Visuele Poëzie in Centrum T Hoogt in Utrecht.
In 1976 voerde Xerra in Pavia, in de Aula Magna van het Collegio Cairoli, de actievoorstelling Contiamo i minuti uit.
In 1977 vonden zijn solotentoonstelling plaats in de Galleria di Porta Ticinese in Milaan en de groepstentoonstelling Forme della scrittura in de Galleria d’Arte Moderna in Bologna.
In 1978 waren er onder meer zijn solotentoonstelling in Mercato del Sale in Milaan en de tentoonstellingen Metafisica del quotidiano in de Galleria d’Arte Moderna in Bologna en Venerezia-Revenice in Palazzo Grassi in Venetië.
Tegelijkertijd zette hij zijn performancepraktijk voort: in 1979 wijdde de kunstenaar in het bijzonder een performance aan de rituele route door de Sassi van Matera.
Eveneens in 1979 maakte Xerra in Matera een reeks bewerkte foto’s, die hij tentoonstelde in de expositie Le parole e le immagini in de Rotonda della Besana in Milaan.
Zijn toewijding aan de schilderkunst, die het hele decennium van de jaren tachtig kenmerkt, met het gebruik van ruimtelijke verdelingen en orthogonale projecties die een echo lijken van zijn eerste experimenten met ruimtelijk onderzoek, weerhield Xerra er niet van om het schrift te blijven gebruiken als fundamenteel onderdeel van zijn onderzoek.
In 1981 nam hij deel aan Linea della ricerca artistica in Italia 1960/80 in het Palazzo delle Esposizioni in Rome; eveneens in Rome maakte hij in 1982 een geluidsperformance met de titel Il taglio del nastro – memorie acustiche, die werd uitgezonden in een aflevering van het Rai-programma Fonosfera.
In 1983 nam hij met een actievoorstelling deel aan het XIII Festival Sant’Arcangelo di Romagna.
Met de schilderijencyclus Malinconia, uitgevoerd tussen 1982 en 1984, plaatst de kunstenaar zijn blik buiten een vooraf bepaalde tijd en ruimte en hervindt hij de directheid van het schilderen.
Xerra waagde zich ook aan bijzondere poëtische composities en nam deel aan twee edities van het evenement Milanopoesia, in 1985 en 1990.
In 1985 verzorgde Gillo Dorfles de monografie Xerra, “ellera errare strale” voor Nuova Prearo Editore in Milaan.
In 1987 werd hij door Filiberto Menna uitgenodigd voor de reizende tentoonstelling Pittura-scrittura-pittura, met onder anderen Giuseppe Capogrossi, Cy Twombly en Gastone Novelli.
Tussen het einde van de jaren tachtig en het begin van de jaren negentig werkte Xerra aan enkele belangrijke opdrachten: in Jeddah, Saoedi-Arabië, beschilderde hij de kamers van de woning van een sjeik met fresco’s, en in Ascoli Piceno beschilderde hij de plafonds van een adellijke villa. Bij deze gelegenheid ontstonden de geometrische motieven, de ornamentale meanders en poëtische fragmenten van Cecco d’Ascoli, die ook in latere schilderijen zouden verschijnen.
In 1988 werd hij uitgenodigd voor de internationale tentoonstelling Olympiad of art in het International Museum of Art in Seoul. In 1990 presenteerde Filiberto Menna Xerra Le parole della pittura tijdens de solotentoonstelling in de Galleria Mazzocchi in Parma.
In 1991 nam hij deel aan de groepstentoonstellingen Homage to Ezra Pound in het Museo d’Arte Contemporanea in Bolzano en The Artist and the Book Twentieth-century Italy in het MoMA in New York.
Eveneens in 1991 waagde Xerra zich aan een nieuw vakgebied: design. Hij ontwierp gebruiksvoorwerpen en meubels, die in het Centro Domus in Milaan werden tentoongesteld ter gelegenheid van de expositie Oggetti d’uso e d’incanto, samengesteld door Pierre Restany. In de catalogus schreef Restany: “Door verschillende stilistische ervaringen heeft Xerra laten zien dat hij in staat is om, zonder onnodige pretenties en zonder gratuit spektakel, ten volle gebruik te maken van de mogelijkheden, van de volledige virtualiteit van het toeval, dat hij beschouwt als de sleutel tot communicatie.”
In 1992 verhuisde hij van Piacenza naar Ziano, in de heuvels van Val Tidone, naar een historische woning in het oude centrum die zijn huis en atelier werd.
Datzelfde jaar verscheen het boek Xerra nella collezione della Banca Commerciale Italiana di Milano, samengesteld door Claudio Cerritelli.
In 1993 was hij aanwezig op de XLV Biënnale van Venetië, in de zaal van Emilio Villa, met het Poema-flipper Laocoonte.
Tussen 1993 en 1994 werd een bijzondere tentoonstelling van kleinformaatwerken met de titel Morso dal suono gepresenteerd in Los Angeles, Pasadena, Parijs en Parma.
In 1994 was hij ook in Ankara, waar hij een verzameling tekeningen presenteerde bij het Istituto Italiano di Cultura.
In 1995 verscheen de belangrijke monografie William Xerra. La soglia del visibile, samengesteld door Aldo Tagliaferri en uitgegeven door Mazzotta in Milaan, vooruitlopend op zijn monografische solotentoonstelling het jaar daarop in de Galleria Bianca Pilat in Milaan. Ook publiceerde Vincenzo Accame bij uitgeverij Spirali La pratica del falso, met op de omslag een afbeelding van Xerra: Cristo morto van Mantegna, een kopie die in 1988 werd gemaakt voor de tentoonstelling Museo dei musei in Palazzo Strozzi in Florence. Accame schrijft over Xerra: “Hij is geen vervalser en geen beroepskopiist, maar slechts een kunstenaar die zijn vak beheerst, zoals ook vele anderen zouden moeten doen voordat ze menen kunst te kunnen maken.”
Datzelfde jaar was hij in Parijs te zien in Ailleurs bij Galerie Lara Vincy.
In 1996 was hij in Chicago, bij het Istituto Italiano di Cultura, met de solotentoonstelling Fragments in time, samengesteld door Paul Vangelisti.
Datzelfde jaar wijdde de gemeente Padua een solotentoonstelling aan hem, Xerra – Frammenti nel tempo, in de Galleria dell’Ex Macello.
Eveneens in Padua was er nog een solotentoonstelling, La metà del cuore, in de Galleria Adelphi.
In 1997 presenteerde hij samen met de dichter Paul Vangelisti de werken Luci e colori d’Italia en het gelijknamige boek, uitgegeven door Corraini in Mantua, in de Galleria Mazzocchi in Parma.
Ook in 1997 stelde A.C. Quintavalle de solotentoonstelling Xerra. Materiali per racconti possibili. Sebastiano Ricci, i Farnese e altro – Studi per Clemente VII samen in de Pinacoteca van Palazzo Farnese in Piacenza.
In 1998 was hij vertegenwoordigd in Poesia Totale in Palazzo della Ragione, Musei Civici di Mantova.
In 1999 nam hij deel aan de tentoonstelling Il libro d’artista in Italia in de Galleria d’Arte Moderna in Turijn.
Daarnaast maakte hij een belangrijke schilderijencyclus over de Kruisweg: de veertien interpretaties werden naast panelen van een anonieme achttiende-eeuwse Piëmontese schilder geplaatst. Het werk werd het daaropvolgende jaar gepresenteerd in kerken in Piacenza, Parma en Vicenza.
Eveneens in 1999 nam hij deel aan Il rosso e il nero in de Scuderie della Pilotta in Parma.
In 2001 waren er onder meer de solotentoonstellingen in de Galleria Vismara in Milaan, samengesteld door Sandro Parmiggiani, en de overzichtstentoonstelling in de GAMEC in Gallarate, samengesteld door Marco Senaldi.
Ook waren Padre Andrea Dall’Asta en Francesco Tedeschi datzelfde jaar de samenstellers van Il mistero della passione, een solotentoonstelling in de Galleria San Fedele in Milaan.
In 2002 presenteerde hij in de Fondazione Mudima in Milaan het manifest IO MENTO, voorgelezen door Pierre Restany. Het manifest werd vervolgens in september 2002 in Piacenza besproken tijdens een nationale conferentie in het Auditorium van de Fondazione di Piacenza e Vigevano, waaraan Andrea Borsari, Andrea Bortolon, Antonio Calbi, Giorgio Celli, Giulio Ciavoliello, Gillo Dorfles, Eugenio Gazzola, Loredana Parmesani, Pier Aldo Rovatti en Aldo Tagliaferri deelnamen.
In 2003 was Xerra in Buenos Aires met een solotentoonstelling in het Centro Culturale Recoleta, met een herinterpretatie van de Kruisweg, samengesteld door Giorgio Guglielmino.
Datzelfde jaar presenteerde Lucia Miodini de overzichtstentoonstelling van Xerra in de Scuderie della Pilotta in Parma, en organiseerden Rachele Ferrario en Lorella Giudici in de Permanente in Milaan Nella Materia, waar Xerra aanwezig was met de grafsteen vive/mento uit 1972-2001. Bovendien organiseerde hij in december de complexe en suggestieve installatie senza sapere, gewijd aan de Geboorte van Christus, op de bouwplaats van het voormalige slachthuis van Piacenza, met een bijdrage van Pierangelo Sequeri.
Een andere solotentoonstelling, Salire il Golgota, vond plaats in 2004 in Palazzo Magnani in Reggio Emilia, samengesteld door Remo Bodei en Sandro Parmiggiani.
In 2005 had hij een solotentoonstelling in de Chapelle Saint Jean Baptiste in Saint-Jeannet, bij Nice.
Tot de belangrijkste solo- en groepstentoonstellingen van 2006 behoren:
Solotentoonstelling Il segno dell’imperfezione, samengesteld door Eugenio Gazzola, tijdens het Parma Poesia Festival.
Solotentoonstelling gewijd aan Attilio Bertolucci, Cartoline illustrate, in de Fondazione Magnani Rocca in Mamiano di Parma, samengesteld door Ivo Iori.
Groepstentoonstelling Dedicata, Donata, Consegnata in Aosta, samengesteld door Andrea Del Guercio.
Internationale groepstentoonstelling Primo Piano in het Museo Pecci in Prato.
XII Biennale d’Arte Sacra in San Gabriele di Teramo.
X Biennale di Architettura di Venezia La città nuova. Invito a Vema voor het project van Massimo Ferrari en Tomaso Monestiroli.
In 2007 had hij de solotentoonstelling Io mento, een virtuele tentoonstelling op Second Life, in Galleria Babele Arte in Itland.
Datzelfde jaar was er de solotentoonstelling Mento a quest’ora in de Galleria Derbylius in Milaan, samengesteld door Roberto Borghi.
In 2007-2008 nam hij deel aan La parola nell’arte del Novecento in het Mart in Rovereto.
In 2008 was Xerra in Los Angeles, aan de UCLA, voor een performance Omaggio ad Adriano Spatola en in Milaan voor Jean Cocteau. Le jolie coeur in het Centre Culturel Français.
In Reggio Emilia had hij de solotentoonstelling Mento sulla mia verità in de Galleria Radium Artis.
In 2009 nam hij deel aan:
Poverty has a face, Raad van Europa, Straatsburg.
Dolore di Dio, storia dell’uomo. Luttringer, Manzù, Xerra, Fondazione Lercaro, Bologna.
Les amours de William Xerra, Galerie Quadrige, Nice.
Gli amori di William Xerra, Galleria Maria Cilena, Milaan.
Eveneens in 2009 werd in de Scuderie della Pilotta in Parma, samengesteld door Ivo Iori en Lucia Miodini, La Grande tavola tentoongesteld, die Xerra bij Ansaldo had gemaakt ter gelegenheid van Milano Poesia 90.
Datzelfde jaar verscheen het boek Peggio per loro van Luigi Ballerini en William Xerra, uitgegeven door Edizioni Scritture.
In 2009 was Gli amori di William Xerra te zien bij Maria Cilena – Arte Contemporanea in Milaan.
In 2010 nam hij deel aan de groepstentoonstellingen Amore A-meno in Ameno, Novara, samengesteld door Elisabetta Longari, Paralleli, Internazionale d’Arte Contemporanea di Sabbioneta in Mantua, samengesteld door Stefania Provinciali, en Poesia Visiva – La collezione Bellora in het Mart in Rovereto. Ook had hij een solotentoonstelling in het Museo Civico di Recanati in het kader van het Infinito Festival.
In augustus van datzelfde jaar coördineerde hij een collectieve performance door de Manifesti della Menzogna op te hangen in het dorp Sella di Lodrignano, in de heuvels van Parma, en sprak hij over het thema L’imperfezione dell’arte in de locatie van de Collezione Civica d’Arte.
In oktober 2010 nam hij ter gelegenheid van de Giornata del Contemporaneo deel aan de performance Sessanta secondi ma tutti primi, samengesteld door de groep BAU, in het Mart in Rovereto.
In november werd een lamp van hem tentoongesteld op Lampes d’artistes pou Hanouca 2010 in het Musée d’art et d’histoire du Judaïsme in Parijs.
In 2011 vond zijn solotentoonstelling plaats in Spazio Biffi in Piacenza, samengesteld door Angela Madesani.
Eveneens in 2011 was Affresco Live Opere nella Collezione di Pietro Casella, gepresenteerd door Manuela Gandini in de Biblioteca Sormani in Milaan.
Datzelfde jaar had hij een solotentoonstelling in College Port-Lympia in Nice.
In 2012: Carte Libro, Biblioteca Universitaria, Bologna.
In 2013: Novanta artisti per una bandiera, Chiostri di San Domenico, Reggio Emilia.
Datzelfde jaar had William Xerra samen met Marcel Alocco een solotentoonstelling bij Maria Cilena – Arte Contemporanea.
Eveneens in 2013 was hij te zien op de Triennale van Milaan in E subito riprende il viaggio … Opere dalle collezioni del MA*GA dopo l’incendio.
Hij is vertegenwoordigd in de collectie Gallerie d’Italia Cantiere del ‘900 in Milaan.

Hij ontving prijzen en onderscheidingen.

Zijn werken bevinden zich in Italiaanse en buitenlandse privécollecties.

Collezione Magnolia Arte

Verzekerde verzending

LIJST GRATIS MEEGELEVERD

De lijst die op de afbeeldingen te zien is, wordt gratis en zonder extra kosten samen met het werk geleverd. Omdat het een accessoire betreft, draagt de lijst niet bij aan de bepaling van de economische en artistieke waarde van het schilderij. Eventuele ouderdomssporen, onvolkomenheden of gebreken in de staat van de lijst vormen geen grond voor bezwaar.

FOTOGRAFISCHE OPMERKING – PROFESSIONELE BELICHTING

De foto’s van het werk zijn gemaakt in een gecontroleerde fotostudio, met behulp van spots en professionele verlichting, om de kleur-, materiële en compositorische kenmerken ervan optimaal tot hun recht te laten komen.

Houd er rekening mee dat kunstlicht lichte verschillen kan veroorzaken in de waarneming van kleuren, contrasten en tinten ten opzichte van de waarneming van het werk in persoon bij natuurlijk licht. Dergelijke verschillen zijn normaal en vormen geen wijziging van het werk.