Gianfranco Zenerato - BETWEEN PAST AND PRESENT - XXL

Ideaal voor investering - Onder de top 5 opkomende artiesten op Catawiki
Meer dan 180 verzamelaars hebben werken van Gianfranco Zenerato gekocht op Catawiki.

VOEG dit exclusieve schilderij toe aan je collectie!!!

192 Verkochte objecten - 100% Positief - 71 Recensies

www.zenerato.com

Internationaal archiveringscertificaat - Certificaat van echtheid ondertekend door de auteur - Dossier met het artistieke parcours van de kunstenaar
Uniek groot stuk geschilderd met de hand - Olie op doek, reeds gespannen op een houten frame - Totale afmetingen inclusief lijst 101x121x2,5 - 2003
Klaar om opgehangen te worden - De volledig met de hand geschilderde lijst maakt integraal deel uit van het kunstwerk.

TUSSEN VERLEDEN EN HEDEN
Het werk heractiveert het heilige icoon, met een duidelijke verwijzing naar de Madonna Benois in de intimiteit van het gebaar, en projecteert het in een hedendaags horizon. Het verleden wordt een levende ervaring, het heden bekijkt en bevraagt het.
In de stilleven vervangen muis en CD de traditionele symbolen.
Instrumenten voor bemiddeling en archivering, verwijzend naar een kennis die tegenwoordig wordt toevertrouwd aan de digitale interface. Het heilige lost niet op, maar verandert van vorm. De knoppen '?' en 'X' transformeren het beeld in een poort: je kunt verkennen of je kunt je terugtrekken.
Voor de verzamelaar is het een werk dat niet slechts versiert, maar uitnodigt tot meditatie, waarbij kunstgeschiedenis en technologisch bewustzijn worden samengebracht, waardoor het een verfijnde en contemplatieve keuze is.

BELANGRIJK MEDEDINGE VOOR AANBIEDERS BUITEN DE EUROPESE UNIE
Verzendingen naar landen buiten de EU zijn mogelijk, maar vanwege de complexe bureaucratische procedures (ministeriële vergunningen, douaneformaliteiten, enz.) worden er extra kosten in rekening gebracht, die al zijn inbegrepen in de verzendkosten vermeld in de advertentie.
Om dezelfde redenen kunnen de leveringstermijnen langer zijn dan normaal.
Dank u voor uw begrip.

GIANFRANCO ZENERATO (Professioneel Kunstenaar - Italië)

Actief sinds 1990, heeft hij een artistiek parcours gevolgd dat hem heeft gebracht tot deelname aan meer dan 600 kunstevenementen, waarbij hij nationale en internationale erkenningen ontving voor de kwaliteit van zijn werken. Met meer dan 500 prijzen op zijn naam, verrijken zijn creaties belangrijke openbare en private collecties in Italië, Europa, Amerika en Azië. Hij heeft geëxposeerd naast meesters zoals Antonio Nunziante, Athos Faccincani, Alfonso Borghi, Giuseppe Menozzi, Giampaolo Talani, Saturno Buttò en anderen.

Momenteel werkt hij samen met de bekende kunstcriticus, Prof. Giammarco Puntelli.

Enkele kritieken van bekende experts in de sector

Gianfranco Zenerato behoort tot die stroming van kunstenaars uit de jaren zeventig, strenge boodschappers richting de westerse samenleving. Terwijl de Milanese Antonio Recalcati en de Romeinse Franco Mulas sociale woede uitdrukten, is Zenerato juist drager van een hartverscheurend waarschuwing, waarin de nederlaag van de mens ook de vooravond kan zijn van een seculiere verlossing. Het betreft een visie vol symbolische betekenissen, van een schilder uit de moderne school, die met talent erin slaagt om onderzoek en experimentatie te combineren. (Paolo Levi)

Je merkt dat je uit deze emblematische afbeelding een soort uitnodiging tot meditatie ontvangt over de schoonheid van een stilleven, een bloem en een jonge vrouw. De classiciteit van deze stille beelden onderbreekt de gespannen sfeer van een grijze wereld, die de hedendaagse wereld is, en die ons afleidt van de droom. (Paolo Levi)

In deze verontrustende en tegelijk expliciete visuele boodschap getuigt de dialoog tussen chromatische essentialiteit en de harmonie van vormen van de expressieve spanning en de meesterschap van een bekwame kunstenaar. Interessant en ongewoon is de mengeling van bloemen, vruchten en technologische objecten van de hedendaagse tijd. (Stefania Bison)

Gianfranco Zenerato creëert signaleer verhalen die, stap voor stap, de oneindige mogelijkheden van een vruchtbare verbeelding onthullen, georganiseerd volgens geordende reeksen van zijn mentale bewerkingen. Zijn fantasierijke constructies zouden daarom de kritische beoordeling kunnen verwarren door hem een surrealist te noemen. Dit is echter niet correct, omdat hij ons niet een absurde en onrealistische verbeelding voorstelt, maar juist een realiteit afbeeldt die ons bekend is, met een communicatief en sterk symbolisch doel.

Dit schilderij van Gianfranco Zenerato is technisch goed gestructureerd, verfijnd en rijk gearticuleerd, en presenteert een realiteit geconstrueerd door de geest van een visionair. Zijn werken hebben een sterke scenografische component, en degenen die deze boodschappen onderzoeken, moeten zelf de betekenis ontcijferen die de auteur eraan heeft toegekend. Hij speelt met symbolen en verwijzingen en schept er genoegen in de interpretatieve coördinaten te verwarren van wat de plot zou kunnen zijn van een verhaal vermomd als onwerkelijkheid. (S. Russo)

Met Gianfranco Zenerato hebben we een uitstekend idee, dat met grote vaardigheid is omgezet in een voorstelling van afwachting, waarin de moderniteit samenkomt met een tijd die er niet meer is om ons opnieuw te laten voelen...


De kunstenaar richt zich op de overlapping en het snijpunt van genres, op een suggestieve en krachtige metaforische zoektocht naar onderwerpen en kleuren. Met een verbluffende intuïtie verenigt hij het verleden (natura morta), het heden (de vrouwelijke afbeelding) en de toekomst (het symbolisme, de cryptische schrift...) zodat het werk een artistiek, maar ook literair en metanarratief paradigma wordt. De schilder wil een nieuw visueel universum ontdekken, de grenzen van de traditionele iconografie verkennen om aan te tonen dat schilderkunst vandaag — temidden van zoveel lawaai — nog steeds een originele discipline is. De creativiteit van de kunstenaar bevestigt dan ook — mede dankzij de opvallende kleuren — dat de benadering van het genre nog steeds een plek verdient in de schilderkunst van de 21e eeuw.

Het schilderen van Gianfranco Zenerato leidt ons naar een visie op de realiteit die op drie niveaus opereert. Het is een reis door de tijd die we samen met de kunstenaar aangaan, die door verschillende experimenten heen in de loop der jaren zijn visie heeft geplaatst in een heden dat 'kijkt' naar het verleden als een ideale wereld, maar inmiddels verloren, en naar een toekomst vol kunstmatige en kunstmatige besmettingen.
Het is een waarschuwing en een oproep tot oplettendheid die uit de elementen op de doek naar voren komt, die de algehele visie omlijnen. De 'batterij', die we als vast element terugvinden, zegt ons 'let op', het is bijna tijd om te handelen, en de sterke verwijzingen naar natuurlijke elementen, geplaatst op de voorgrond en besmet door objecten uit de technologische wereld (de muis, de cd of de wekker), benadrukken hoe belangrijk het is om de band met het verleden niet te verbreken, een wereld waarin de natuur nog de overhand had.
Het vrouwelijke element, geplaatst in het tijdelijke plan van het heden, vertegenwoordigt het archetype van moeder-Aarde dat zich bevindt in het midden van de aarde tussen verleden en toekomst.
Gianfranco, zoals een Odyssee, reist door deze tijdsdimensie op zoek naar de krachten die ons ondersteunen en vormen, onze lot bepalen, veranderen of beheersen. Gedreven door de toekomst onderneemt de mens-kunstenaar deze reis met kracht en vastberadenheid, maar realiseert zich dan zijn kwetsbaarheid tegenover de complexiteit van een wereld die hij heeft geschapen, de technologische wereld die hem ontglipt. Hij voelt de noodzaak om terug te keren naar waar hij begon. Zo keert de cycliciteit terug, waarin de reis deze eeuwige roep is naar leven en dood. We zullen terug moeten naar het startpunt om onszelf te vinden, en de vrouwelijke figuur wordt dan symbool van degene die ons laat hergeboren worden.
De woorden 'vertrekken' en 'baren' bevatten beide het concept van scheiding en losmaking, en in elke reis die Gianfranco Zenerato onderneemt, is er deze cirkelvormige temporele verwijzing, dit vertrekken en vervolgens terugkeren. Wanneer we naar de toekomst kijken, rest ons niets anders dan onze blik op het verleden te richten, om onze wortels niet te verliezen, om ons niet te laten dehumaniseren door de technologische en posttechnologische wereld.
Elke reis zet rationaliteit en emoties op dezelfde lijn, roept twijfels en angsten op, en de tijden van het dagelijks leven vervormen zich en krijgen verschillende betekenissen.
De weg naar de toekomst wordt een uitdaging, vastgelegd in de blik van de vrouw, maar ook een gevaar omdat het bijna een verlies van identiteit is. Vertrekkend moet men de scheiding van het 'oude zelf' aangaan, dat bestaat uit gewoonten, rollen en zekerheden. Vertrekken is echter ook vrijheid, en hoewel deze beperkt is omdat men het onbekende tegemoet treedt, weet het orde te scheppen in het verleden. Het bewegende perspectief wordt centrifugaal en centripetaal; de stroom van expansie is de richting waarin men zich beweegt, terwijl het centrum van de contractie de richting is waaruit men komt. In de werken van Zenerato krijgt men deze sensatie van afkomst uit een plaats en richting naar een andere. In het midden staat de vrouwelijke figuur als referentiepunt: het bewustzijn van de kunstenaar, het hart van het gaan, met zijn ritmes, geluiden, tijden, moeilijkheden, ontdekkingen en emoties.
De tijdlijn van de toekomst die de komst voorstelt, is in sommige werken ontmenselijkt, en de vrouwelijke figuur is bijna vervaagd omdat de kunstenaar zelf zich niet herkent in die positie: het is alsof het verlies van identiteit een uitzichtloze berusting is bij het verlies van verbinding met het verleden, en zelfs de elementen van stillevens worden in sommige gevallen bijna afwezig en overschaduwd door technologische elementen.
Het wordt daarom essentieel om jezelf te beschermen tegen deze toekomst, die gevaarlijk en bijna oncontroleerbaar voortschrijdt, en te vluchten in iets bekend en oud waar zelfs 'de illusies echt zijn'.
Met Gianfranco Zenerato hebben we echt de mogelijkheid om te reizen door dromen, tekenen en symbolen, waar ieder van ons zichzelf zal zien weerspiegeld in een spiegel. Vertrekken met hem betekent tijdelijk die spiegels te verduisteren in afwachting van het ontdekken van een ander beeld van onszelf. Misschien zullen we onze essentie vinden, ons bewust worden van de relativiteit van onze eigen en andermans waarden en perspectieven. We kunnen ons verliezen en daarna terugvinden, ons bewust worden van een gemeenschappelijke aard, bestemming en identiteit. (Gaetana Foletto)

De kunstenaar vertrekt vanuit de klassieke passatismo met een taal van pre-abstract figuratief, en op de achtergrond van zijn historiserende innerlijke kosmos beweegt de bewegende cursor van zijn opkomend bewustzijn, tot aan de uiterste noodgevallen van het heden, waarbij hij zijn geleerd technische vaardigheden onderwerpt aan de energie van de droom, het teken, het symbool en vooral die van kleur, rijk aan helderheid en timbrale zuiverheid, om ook met het technologische heden te interageren. Zijn moderniteit is oprecht psychologisch en een intensieve uitdrukking van zijn expressieve lading van variabelen uit de citatie-transavanguardia van eind twintigste eeuw en daarna... met perspectiefoverlappingen in Caravaggio-stijl... en moderne psychologie van post-Renaissance afstamming (Rembrandt...). Zenerato beschikt over creatieve potentieel met een breed historisch bereik, dat hij poëtisch weet te combineren door te assembleren en de snaar van de poëzie van de ziel te laten vibreren op de coördinaten van de kunstgeschiedenis in universele waarden, en te scannen op de cursor van zijn oneindige imaginaire evolutie, via de hyperrealistische droomvisie, een venster dat openstaat en wordt samengevoegd met de rede. In dialoog met het heden. (Prof. Alfredo Pasolino)

Heel interessant is uw onderzoek: de figuratie bereikt scenografische effecten in een ruimte waarin een symbolische frequentie trilt, die telkens wordt toevertrouwd aan de droom, de mythe of de dagelijkse realiteit, alles harmonieus samengebracht door een schitterend kleurenspel.


De artiest van precisie en moderniteit
Redactie: Francesco Cairone


De meest originele auteurs zijn dat niet omdat ze bevorderen wat nieuw is, maar omdat ze presenteren wat ze te zeggen hebben op zo'n manier dat het lijkt alsof het nog nooit eerder is gezegd.
(Goethe)


Het is noodzakelijk om te beginnen met de krachtige zin van Goethe om te spreken over de rijke en innovatieve schilderkunst van de kunstenaar Gianfranco Zenerato, en dat komt doordat die eenvoudige zin een grote waarheid vertelt, namelijk dat er in de schilderkunst inmiddels alles is gedaan en dat de kunstenaar die probeert zijn eigen individualiteit te vinden, zonder beïnvloed te worden door stromingen en meesters uit het verleden, enorme obstakels moet overwinnen, want zoals ook Giorgio Morandi stelde: 'Niets of heel weinig is er nog nieuw op de wereld', en daarom zou men om origineel te zijn moeten schilderen met inachtneming van sociale, technologische en wetenschappelijke evoluties.

Er wordt gezegd dat kunst voor iedereen is, maar niet voor iedereen; ieder heeft dus het recht om zich te laten raken door een meesterwerk. Maar schilderen en creëren is een gave die God slechts aan weinigen heeft geschonken, degenen die in staat zijn te zien wat anderen vaak niet eens waarnemen. Zij slagen erin de emoties die voortkomen uit kleine dingen, uit een gebaar, een aai, een blik, om te zetten in levendige tonen die de grijsheid van de wereld om ons heen kleuren.
Onder deze gelukkigen moet zeker de Maestro Zenerato worden gerekend, een getalenteerde kunstenaar die minutie, strengheid en fantasie tot een schilderstijl maakt. Hoewel deze stijl teruggrijpt op de meesters uit het verleden, bewijst hij dat de kunstenaar de lessen van de mooie schilderkunst heeft geleerd en van grote meesters een onberispelijke techniek heeft afgekeken. Hij toont een uniciteit en individualiteit die zichtbaar is in dat vleugje elegante moderniteit dat in elk werk aanwezig is, waardoor hij een witte vlieg is in het nationale artistieke landschap.
Tuin van bloemen en rijp, weelderig fruit, rustend op hoge marmeren muren die door de jaren heen versleten zijn en vaak besmeurd door liefdestekeningen van twee jonge geliefden, verweven zich met objecten uit het moderne dagelijks leven, zoals een cd-rom, een muis, een spatel, die een verbindingsring vormen tussen verleden, heden en toekomst; het omliggende landschap, bijna altijd vastgelegd in de schemering van de avond wanneer de groene straal de zon groet en de maan verwelkomt, brengt nog sterker naar voren wat Zenerato op de marmeren tafels in de voorgrond verbiedt, waar een steeds levendiger kleurpalet opduikt dat zich uitstrekt van rood, geel, groen, tot alle warmere tinten van de regenboog.
De regenboog lijkt de carrière van deze jonge en veelbelovende kunstenaar te overtreffen, een kunstprozaschrijver omdat hij een stijl heeft ontwikkeld die eerst poëtisch was en daarna schilderachtig, waarmee hij in staat is te uiten wat hij voelt door de lelijkheden en negativiteiten te filteren die onze wereld met zich meebrengt.

Ze schreven over hem of oordeelden over zijn werken.

Paolo Levi, Paolo Rizzi, Giammarco Puntelli, Giorgio Grasso, Sergio Capellini, Pietro Gasperini, Francois Buisson, R. Boschi, Michele Nocera, Carlo Alberto Gobbetti, Antonella Gotti, Gianni Ingolia, Dino Pasquali, Umberto Zaccaria, Umberto Tessari, Ottorino Stefani, Giulio Gasparotti, Carlo Federico Teodoro, Carlo Rigoni, Giorgio Trevisan, Vera Meneguzzo, Claudio Radaelli, Grillo Biagio, Luca Dall'olio, Franco Brescianini, Giovanni B. Bianchini, Mara Frignani, Aldo Tavella, Angelo Marchiori, Walter Coccetta, Paolo Baratella, Luciano Chinese, Luigi Consonni, Giuseppe Possa, Silvano Valentini, Siro Perin, Alfredo Pasolino, enzovoort.