Ngil masker - Giftand - Kameroen

De maskers die Ngil worden genoemd, meestal wit en langwerpig, worden traditioneel geassocieerd met het Ngil-ritueel, hoewel het gebruik ervan gehuld is in mysterie. De Ngil, die in Gabon in 1910 verboden werd, is bedoeld om het individu te beschermen tegen boze spreuken en vergiftiging en kent drie rangen: Mbege-Feg, de hoofd-Ngil, de grote ingewijde; Mod-Esam, de organisator van de ceremonies; Nnom-Ngi, de gewone ingewijden. Inwijding bestaat uit een reeks tests en een uitleg van de verboden van Ngil. Het is waarschijnlijk dat na het verbod en het verdwijnen van Ngil als een ritueel dat het dorpsleven regelde aan het begin van de eeuw (in Gabon), andere rituelen zijn gekomen. Tegenwoordig treden ze alleen nog op als onderdeel van folkloristische vreugde, maar vijftig jaar geleden was dat anders: de masker verscheen bij dageraad of schemering, gewapend met een houten zwaard of een eenvoudige stok, en omringd door zijn assistenten. Het vernietigde de keukens of huizen van dorpelingen die recalcitrant waren in hun woorden tegenover leden van de 'samenleving', overspelers, dieven of simpelweg schuldenaars, makers van talismans of dodelijke medicijnen. Het masker had een verschrikkelijke, diepe, rauwe en indrukwekkende stem die vrouwen en kinderen deed schrikken. Het masker bestaat uit een reeks krommingen en vlakken die subtiel verweven rond de langwerpige, rechte as van de neus, binnen een langwerpige hartvorm onderaan, waarin de mond is uitgehouwen, licht open, met fijn bewerkte tanden, die de hele onderrand van het gezicht innemen. De bovenste wimpers en oren zijn subtiel getekend. De tatoeage die langs het midden van de neus loopt, de aandacht op het gezicht vestigt en eindigt in het midden van het voorhoofd met de contouren van twee manen, wordt volgens professor Sabater Pi overgenomen van de Bayale-pygmeeën en wordt gebruikt door de Okak van Equatoriaal-Guinea.

Provenance: privécollectie
Argiles collectie, Barcelona