Antonio Sciacca (1957) - Marina






Master in Innovatie en Organisatie van Cultuur en Kunst, tien jaar ervaring met Italiaanse kunst.
Catawiki Kopersbescherming
Je betaling is veilig bij ons totdat je het object hebt ontvangen.Bekijk details
Trustpilot 4.4 | 124522 reviews
Beoordeeld als "Uitstekend" op Trustpilot.
Antonio Sciacca's Marina is een unieke, met de hand gesigneerde originele opname uit 2000, uitgevoerd in mixed media op doek (70 x 50 cm) in Italië, een abstracte zee-achtige compositie.
Beschrijving van de verkoper
Kunstenaar: Antonio Sciacca
Titel: Abstracte Marina (Conceptuele horizon)
Periode: begin jaren 2000
Techniek: Emaille op doek
Afmetingen: 70 x 50 cm
Uniek werk, oorspronkelijk door de kunstenaar ondertekend (rechtsonder).
Compositie en Sfeer
In dit werk uit de vroege jaren 2000 onderzoekt Antonio Sciacca de grens tussen informele abstractie en landschappelijke suggestie. Het doek is horizontaal verdeeld in twee dominante vlakken die het primitieve contact tussen de lucht (of het zandige land) en de zee oproepen. Het werk beschrijft geen fysieke plek, maar geeft de chromatische en lumineuze essentie ervan weer door middel van een extreme synthese.
Het weloverwogen gebruik van lak op doek wordt hier uitgewerkt met een andere gevoeligheid dan bij de eerbetonen aan Burri:
Onderlaag (Het Blauwe): Het blauwe emaille is uitgevoerd met een vibrante en golvende beweging. Witte reflecties rijzen op als zeeschuim, gebruikmakend van de natuurlijke glans van het emaille om beweging en de refractie van het water na te bootsen.
Campitura Superiore (L'Ocra/Oro): De bovenste laag is een dichte en gelaagde verflaag met tonen van goud, oker en zand. De textuur is korrelig en rijk, en roept een zenitale zonnestraling op of een uitgestrekte woestijnvlakte die zich weerspiegelt in de oceaan.
De horizon: De afgrenzingslijn is niet scherp, maar grillig en onregelmatig, waardoor een dynamische spanning ontstaat die het oog van de waarnemer aanzet om heen en weer te schommelen tussen de twee kleurmassa's.
Deze 'Marina Astratta' getuigt van de veelzijdigheid van Sciacca om van conceptuele strengheid naar een meer lyrische en evocatieve schilderkunst te gaan. Hoewel de benadering informeel is, onthult het evenwicht van de verhoudingen en de keuze van warme tinten tegenover koude een diepgaande kennis van de kleurentheorie en de klassieke compositie.
Het is een werk met een grote adem, dat in staat is een gevoel van contemplatieve rust over te brengen en tegelijk materiële energie, dankzij de dikte van de emaille die bijna lijken te trillen op het doek.
De verkoper stelt zich voor
Kunstenaar: Antonio Sciacca
Titel: Abstracte Marina (Conceptuele horizon)
Periode: begin jaren 2000
Techniek: Emaille op doek
Afmetingen: 70 x 50 cm
Uniek werk, oorspronkelijk door de kunstenaar ondertekend (rechtsonder).
Compositie en Sfeer
In dit werk uit de vroege jaren 2000 onderzoekt Antonio Sciacca de grens tussen informele abstractie en landschappelijke suggestie. Het doek is horizontaal verdeeld in twee dominante vlakken die het primitieve contact tussen de lucht (of het zandige land) en de zee oproepen. Het werk beschrijft geen fysieke plek, maar geeft de chromatische en lumineuze essentie ervan weer door middel van een extreme synthese.
Het weloverwogen gebruik van lak op doek wordt hier uitgewerkt met een andere gevoeligheid dan bij de eerbetonen aan Burri:
Onderlaag (Het Blauwe): Het blauwe emaille is uitgevoerd met een vibrante en golvende beweging. Witte reflecties rijzen op als zeeschuim, gebruikmakend van de natuurlijke glans van het emaille om beweging en de refractie van het water na te bootsen.
Campitura Superiore (L'Ocra/Oro): De bovenste laag is een dichte en gelaagde verflaag met tonen van goud, oker en zand. De textuur is korrelig en rijk, en roept een zenitale zonnestraling op of een uitgestrekte woestijnvlakte die zich weerspiegelt in de oceaan.
De horizon: De afgrenzingslijn is niet scherp, maar grillig en onregelmatig, waardoor een dynamische spanning ontstaat die het oog van de waarnemer aanzet om heen en weer te schommelen tussen de twee kleurmassa's.
Deze 'Marina Astratta' getuigt van de veelzijdigheid van Sciacca om van conceptuele strengheid naar een meer lyrische en evocatieve schilderkunst te gaan. Hoewel de benadering informeel is, onthult het evenwicht van de verhoudingen en de keuze van warme tinten tegenover koude een diepgaande kennis van de kleurentheorie en de klassieke compositie.
Het is een werk met een grote adem, dat in staat is een gevoel van contemplatieve rust over te brengen en tegelijk materiële energie, dankzij de dikte van de emaille die bijna lijken te trillen op het doek.
