Icoon - Moeder Gods - Verzilverd, Hout, Verguld

Het icoon is vervaardigd uit koper, zilvergeplateerd met 999/1000 zilver en goudgeplateerd met 24-karaats goud.
Het kan aan de muur worden opgehangen of op een vlak oppervlak worden geplaatst dankzij de bijgelehorende standaard.
Dit icoon is een muurschildering uit de 14e eeuw, die ooit aan de buitenmuur van de exonarthex van de hoofdkerk stond, voor de Kapel van Sint Nicolaas. Na het hieronder genoemde wonder werd het verplaatst naar de kapel die aan het icoon zelf gewijd is. In vroegere tijden bestond er de gewoonte dat de monniken het icoon kusten wanneer zij de hoofdkerk verlieten en dat de Abt de sleutels van het klooster aan de poortwachter overhandigde.
De Traditie vertelt dat op een dag, in Byzantijnse tijden, terwijl de abt de sleutels aan de poortwachter overhandigde, hoorde hij een stem uit het icoon zeggen: „Open vandaag de poorten van het klooster niet, maar ga naar de muren en verdrijf de piraten.” De stem herhaalde dezelfde woorden een tweede keer. Toen de abt zich omdraaide om naar het icoon te kijken, zag hij het Goddelijke Kind zijn hand op de mond van Zijn moeder leggen en zeggen: „Moeder, waak niet over deze zondige monniken, maar laat hen door de piraten berispt worden, zoals ze verdienen.” Maar de Heilige Maagd trok Christus' hand naar beneden en draaide haar hoofd een beetje, en herhaalde dezelfde woorden. De monniken haastten zich onmiddellijk naar de muren en zagen dat piraten het klooster inderdaad hadden omgord en wachtten op het openen van de poorten om het te plunderen. De wonderbaarlijke tussenkomst van de Theotokos redde het klooster, en het icoon heeft sindsdien de laatste bewegingen van de figuren bewaard.Vanaf dat moment hebben de monniken een eeuwig brandende lamp voor het icoon gehouden, vieren ze elke vrijdag in de kapel de Heilige Liturgie ter ere ervan en zingen ze dagelijks een smeekkanon voor het icoon. Op een gegeven moment was het gebruikelijk dat de tonsuur van monniken in deze kapel plaatsvond.
Ook verbonden aan dit icoon is het leven van de St Neophytus, die hofmeester van dezelfde kapel was. Op een gegeven moment werd hij door het Klooster uitgezonden om voor een periode in een metochion (een afhankelijkheid) in Evvia (Euboea) te dienen. Daar werd hij ernstig ziek en vroeg de Gezegende Maagd om hem toe te staan in zijn thuisklooster te sterven. Hij hoorde onmiddellijk een stem die tot hem zei: “Neophytus, ga naar het Klooster en, na een jaar, wees gereed”. Neophytus dankte de Moeder Gods voor deze verlenging van zijn leven en vertelde zijn leerling zich voor hun terugkeer klaar te maken. Een jaar later, nadat hij de Heilige Communie had ontvangen en terwijl hij de trappen opliep, hoorde Neophytus opnieuw de stem van de Moeder Gods, ditmaal voor de Kapel van de Paramythia, zeggen: “Neophytus, de tijd van uw vertrek is gekomen”. Hij ging terug naar zijn cel, waar hij opnieuw ziek werd en, nadat hij bij al zijn broeders om vergeving had gevraagd en deze had ontvangen, zijn geest overgaf.