Jannis Markopoulos - JM-P-2016

Het concept van het werk

In dit werk wordt Rembrandt van Rijn in gedachten naar het heden geroepen en verder gedacht als een hedendaagse kunstenaar. Het werk is gebaseerd op de artistieke bewering dat Rembrandt tegenwoordig leeft, onze wereld observeert en zichzelf opnieuw portretteert – met de middelen, het bewustzijn en het perfectionisme van de 21ste eeuw.

Het zelfportret moet niet worden opgevat als een kopie of stilistische nabootsing, maar als transformatie: Rembrandts introspectieve blik, zijn bezinning op identiteit, vergankelijkheid en zelfreflectie worden in een hedendaagse context gebracht. De schilderkunst verenigt de diepte en ernst van de oude meesters met de precisie, de technische ambitie en de gevoeligheid van onze tijd.

Het werk stelt de vraag naar auteurschap en tijdelijkheid:
Wat zou een kunstenaar zoals Rembrandt vandaag de dag zien?
Hoe zou hij zichzelf voorstellen als hij geconfronteerd zou worden met de kennis, de ervaringen en de visuele taal van onze tijd?

De kunstenaar beweert bewust dat Rembrandt zelf dit zelfportret heeft geschilderd – maar niet in historisch zin, maar als geestelijke en artistieke voortzetting. Daarmee ontstaat een spanningsveld tussen verleden en heden, origineel en interpretatie, mythe en hedendaagse realiteit.

Uniekheid en authenticiteit

Het beeld is een origineel werk, ontstaan in 2020.
Er bestaan geen verdere versies, reproducties of kopieën.

De handschriftelijke handtekening bevindt zich op de achterkant van het werk, rechtsboven.
Het kunstwerk komt rechtstreeks van de kunstenaar en wordt begeleid door een echtheidscertificaat, dat eveneens door de kunstenaar met de hand is ondertekend.

artistieke verklaring

Dit werk ziet zichzelf als een dialoog door de eeuwen heen. Het verenigt historische grootsheid met hedendaags perfectionisme en nodigt de toeschouwer uit kunst niet te beschouwen als een afgesloten hoofdstuk, maar als een levende, voortdurend voortgaand proces.

CV: Jannis Markopoulos is een multimediale kunstenaar.
Markopoulos heeft deelgenomen aan 124 grote tentoonstellingen en 11 Biënnales.
Zoals bij zijn schilderijen kunnen zijn installaties bestaan uit kleine voorwerpen, maar ook uit een kamergrote omgeving. Zijn
Enorme buiteninstallaties hebben de aandacht getrokken van een internationaal kunstpubliek.
De installatie The Pendulum “Living Pictures” bevat verwijzingen naar zowel Edgar Allen
Poe net als Foucault.
“The Binding” werd in 1996 bekroond; hij bond een huis in de vorm van een piramide die op het punt stond te worden.
Verwoest tot op de aarde met 52.000 meter rood touw. Een werk dat zich bezighoudt met tijd en ruimte, beweging en immobiliteit, vooruitgang en traditie, evenals met het verleden, het heden en de toekomst.
Geïnfecteerde artritis in de National Gallery La Paz, Bolivia, Biennale 2013 Acute ontsteking van een of meer
Gewrichten veroorzaakt door artritische infectie. Purulente artritis kan volgen op bepaalde bacteriële infecties. Ziel, Geest en
Het brein raakt gezwollen, heet en pijnlijk, en gevuld met flauwe pus van hedendaagse kunst, wat hun intellectueel vermogen uitholt.
kraakbeen, waardoor blijvende schade ontstaat als het niet tijdig wordt behandeld door het toedienen van een antidote. Deze installatie was een
samenwerking tussen Jannis Markopoulos en lokale mensen in het Titicacasea-dorp.
Idyll-installatie gepresenteerd op de Liverpool Biennial 2004, 4 Mediations Biennale Poznań, Polen 2014.
In 2015 werd Mana Contemporary bekroond met de tweede prijs in New Jersey – Jersey City, VS.
De Biënnale van Venetië 2017-57e Internationale Kunsttentoonstelling VIVA ARTE VIVA Nationale Participatie.
2017 Gastdocent aan de Accademia Albertina di Belle Arti di Torino
Een andere Markopoulos-Performance trok de aandacht van de kunstwereld in Berlijn. De installatie “Anthropos”
uit de psychologische projectserie “Living Pictures” (installaties met mensen) bleek een levende
een menselijk wezen in een kooi van de Berlin Zoo. Hier brengt de kunstenaar de gevoelens over van de verschillende menselijke relaties
binnen de samenleving van een grote stad, waar de zogenaamde volgende man soms eerder op een vreemde lijkt.
en mogelijk een angstaanjagend dier.
Markopoulos Performances worden gerealiseerd in de Neue Nationalgalerie Berlijn en de Alte Nationalgalerie.Lion
Feininger, Paul Gauguin - Het Verloren Paradijs, en Meesterwerken uit het Museum of Modern Art, New
York in de Neue Nationalgalerie Berlijn met de uitvoering van Les Bourgeois de Calais.
Goya, profeet van het Moderne Alte Nationalgalerie.
In het Círculo de Bellas Artes (Madrid) in combinatie van twee tentoonstellingen.
De bekroning was de officiële deelname aan de Venetië Biennale 2017 met de General Concept Essence
De conflicten van de 21e eeuw zijn onmiskenbaar een reflectie van de diepe crisis van het humanisme en derhalve
van de concepten die het huidige civiliserende paradigma hebben in stand gehouden, gedomineerd door het moderne denken en het positivisme.

https://www.instagram.com/markopoulos.studio/