Joost Swarte - Eindelijk vrijheid - Silkscreen ** HANDSIGNED+COA **

Serigrafie van Joost Swarte (*).
Titulada “Eindelijk vrijheid”.
Luxe uitgave op hoog gramgewicht katoen vellum papier (300 g/m2).
Met de hand gesigneerd door de kunstenaar.
Inclusief Certificaat van Echtheid (COA).

Specificaties:

Afmetingen: 70 x 50 cm
Jaar: 1988
Uitgever: Atelier Swarte, Harleem.
Staat: Uitstekend (dit werk is nog nooit ingelijst of tentoongesteld en altijd bewaard in een professionele kunstmap, dus in perfecte staat).
Herkomst: Particuliere collectie.

Het werk zal zorgvuldig worden gemanipuleerd en verpakt in een versterkt kartonnen pakket. De verzending is aangetekend met traceernummer (UPS / DPD / DHL / FedEx)

De verzending omvat tevens transportverzekering ter waarde van de uiteindelijke waarde van het werk met volledige terugbetaling bij verlies of beschadiging, zonder kosten voor de koper.

(*) Joost Swarte, geboren op 24 december 1947 in Heemstede, is een van de meest beroemde tekenaars van Nederland. Hij studeerde aan de Design Academy Eindhoven en begon te publiceren in zijn eigen tijdschrift Modern Papier. Hij heeft zich niet beperkt tot strips, maar zich ook ontwikkeld als een succesvolle ontwerper, architect en glas-in-loodtekenaar, altijd herkenbaar aan zijn klare lijn. Als mede-eigenaar van Uitgeverij Oog & Blik is hij verantwoordelijk voor het ontwerp van veel Nederlandse bekroonde boeken. Hij was een van de oprichters van de Internationale Striptentoonstelling van Haarlem en is naar voren gekomen als een voorvechter van strips in de kunstwereld.
Ongetwijfeld is Joost Swarte een van die emblematische tekenaars van hedendaagse strips, een stijl die in feite overeenkomsten vertoont met die van Hergé en diens creaties, en het is logisch omdat niets beter is om het succes van personages en verhalen te garanderen dan te lijken op modellen die al bestaan. In dit opzicht, Swarte, die nog steeds leeft, werd geboren in 1947, is niet tijdgenoot van Hergé en zijn creaties ontstaan met een vertraging van een paar decennia, Tintin was al een volledig gevestigde product.
Swarte creëert enkele van zijn personages met bepaalde gelijkenissen, wat betreft esthetiek, met wat Hergé bood, en ook aan sommige geeft hij een avonturenverhaal, misschien minder verfijnd dan Tintin, maar wat wel mogelijk maakte, als onzichtbaar doel van veel striptekenaars van de twintigste eeuw, om kinderen, zelfs alleen met hun verbeelding, naar plaatsen te brengen die ze in werkelijkheid zelden zouden bezoeken.
Het onderscheidende vermogen van deze geniale Nederlandse tekenaar, waarmee hij zijn tekeningen extra kracht geeft, is dat zijn academische basis industrieel ontwerper is, en dat zorgt ervoor dat bij de samenstelling van zijn kaders de personages meer gewicht krijgen ten koste van de achtergrond, meubilair en landschappen die het vormen. Hij maakt zijn tekeningen niet om een verhaal op te bouwen maar zijn tekeningen zijn het eigen verhaal; zijn personages zijn geloofwaardiger, fictief gezien, omdat zijn panels een grote expressieve rijkdom hebben.
Die academische bagage is een investering waarmee Swarte ons het zicht schenkt; het is alsof hij af en toe weer ontwerper wil zijn, als hij een machine moet tekenen is het geen eenvoudig voorwerp, het tegendeel, hij probeert het te verfijnen; het is een gekenmerkt, volledig gekleurde catalogus van producten van een meubelwinkel, gereedschappen, machines, auto’s, gebouwen en zelfs mode.
Zijn mechanismen, wanneer hij de kans krijgt ze te tekenen, komen tot leven, het is alsof het schets of prototype van iets is dat werkelijkheid kan worden, van iets dat, volgens zijn instructies, op gang kan komen. Ik weet niet welke mechanische kennis Swarte misschien heeft, maar zeker zijn ontwerpen blijven niet beperkt tot een loutere dagdroom.
En dan zijn er nog zijn personages; laten we ervan uitgaan dat het lezen van zijn verhalen enigszins onsamenhangend, surrealistisch, misschien excentriek is, maar sommige personages zijn zo surrealistisch dat ze dierlijk zijn maar menselijk geworden, honden op twee poten gekleed als mensen, of dieren die spreken en net zo goed redeneren als jij en ik.
Het is niet verwonderlijk dat een van zijn bekendste personages moeilijk te definiëren is; zo is Jopo de Pojo een jonge gek, zonder kwaadwilligheid, die in problemen komt zonder dat hij er echt naartoe wil, alles voortkomend uit dubbele betekenissen, vergissingen, onoplettendheden, toevalligheden… Het iconische Jopo de Pojo is een jongen die van een ras negra zou kunnen zijn, die mogelijk een aap is en die een pluim heeft die moeilijk in een diervorm te passen is.
Een ander personage, volledig menselijk, is Anton Makassar, een soort gek onderzoeks- (ontwerp)figuur die op een bepaalde manier aan professor Bacterio (Mortadelo y Filemón) uit onze beroemde en onvoldoende erkende Ibáñez doet denken (hij verdient een belangrijke prijs in leven, maar komt daar niet aan).
We hebben ook een interessant transgressief element in Swarte, met het zwaartepunt van zijn creatie en maturiteit in de jaren 70 en 80, die een cultuur van Centraal-Europa uitstraalt waar niet met zuchtjes in seks en porno werd omgegaan; in dit opzicht hebben zijn personages geen schaamte of problemen om naakt te verschijnen (volledig) en met hun bedscènes, zonder dat dit als een aansporing tot promiscuïteit naar de jeugd wordt geïnterpreteerd. En het klopt, want niets is erger voor seksuele losbandigheid dan iets schadelijk in iets zo natuurlijks als ons lichaam te willen zien; die onderdrukking heeft veel seksuele predators in onze recente geschiedenis doen ontstaan.
Over Joost Swarte is er één aspect dat opvalt in elke biografie die je van hem ziet, een dimensie die de tekenaar overstijgt en die aan het begin al werd genoemd; hij kreeg de kans om echt te ontwerpen en uit te voeren, want hij ontwierp het Toneelschuur-theater in Haarlem. Haarlem (Nederland) is een van die steden; vraag me niet waarom, persoonlijke redenen, waar ik ooit nog naartoe zou willen en vrees dat ik er niet zal komen. Zijn ontwerp is, hoe je het ook wendt of keert, opmerkelijk en ik zie het als een voortzetting van zijn strips. Hij heeft ook appartementencomplexen ontworpen.
Swarte is meer dan, veel meer dan zijn rol als striptekenaar; zijn ontwerpen bestrijken van alles wat: glas-in-lood, muurschilderingen, affiches en posters (die tegenwoordig echte verzamelobjecten zijn), kaarten, tapijten, geschenkpapier… Zonder twijfel een tekenaar die nodig is voor de evolutie van het hedendaagse stripverhaal.